Η μεταναστευτική πολιτκή στο πλαίσιο των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης : ο ρόλος της εκπαίδευσης και της κατάρτισης
Τα κράτη μέλη της ΕΕ έχουν δώσει μεγάλη έμφαση τα τελευταία χρόνια στην ένταξη των μεταναστών στις κοινωνίες τους τονίζοντας την ανάγκη ενδυνάμωσης της συνεργασίας μεταξύ των χωρών της ΕΕ στις πολιτικές ένταξης. Η ξαφνική εισροή μεταναστών στις αρχές της δεκαετίας του ’90 βρήκε τη διοικητική μηχανή...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Περίληψη: | Τα κράτη μέλη της ΕΕ έχουν δώσει μεγάλη έμφαση τα τελευταία χρόνια στην ένταξη των μεταναστών στις κοινωνίες τους τονίζοντας την ανάγκη ενδυνάμωσης της συνεργασίας μεταξύ των χωρών της ΕΕ στις πολιτικές ένταξης. Η ξαφνική εισροή μεταναστών στις αρχές της δεκαετίας του ’90 βρήκε τη διοικητική μηχανή της Ελλάδας απροετοίμαστη. Πολύ σημαντικός αναδεικνύεται ο ρόλος της εκπαίδευσης και της κατάρτισης, ως το πιο ισχυρό μέτρο αντιμετώπισης του αποκλεισμού από την αγορά εργασίας. Η επιδίωξη της υλοποίησης προγραμμάτων εκπαίδευσης ενηλίκων, και ειδικά προγραμμάτων επαγγελματικής κατάρτισης, αντανακλά την επιθυμία της πολιτείας για αναβάθμιση των δεξιοτήτων αφενός και ένταξη στην αγορά εργασίας αφετέρου εκείνων που δεν έχουν σε ικανοποιητικό βαθμό τη δυνατότητα πρόσβασης στα μορφωτικά αγαθά για οικονομικούς, κοινωνικούς και άλλους λόγους. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση σε ολόκληρη την Ευρώπη αποτελώντας το "πλησιέστερο στους πολίτες επίπεδο εξουσίας" διεκδικεί ένα ρόλο περισσότερο ενεργό στον κοινωνικό ιστό καθώς είναι έντονα συνειδητοποιημένη η ανάγκη μεγαλύτερης συμμετοχής των πολιτών στην λήψη αποφάσεων. Σκοπός της εργασίας είναι να αξιολογηθεί ο ρόλος της τοπικής αυτοδιοίκησης σε θέματα μετανάστευσης, να διερευνηθεί η θεματολογία των προγραμμάτων, αν είναι τυποποιημένη ή αποτέλεσμα σχεδιασμένης δραστηριότητας, ποια είναι η αποτελεσματικότητα τους και ποιος μπορεί να είναι ο ιδανικός σχεδιασμός τους βασισμένος στις βασικές αρχές εκπαίδευσης ενηλίκων. Τα δεδομένα της έρευνας προέρχονται από βάση δεδομένων της ΚΕΔΚΕ στην οποία καταχωρούνται όλες οι αξιολογήσεις από επιμορφώσεις ατόμων που ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες από το 1998. Έτσι μπορούμε να χαρακτηρίσουμε την έρευνα ως μετά-ανάλυση δεδομένων. Διαπιστώνεται η ανεπάρκεια των θεσμικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων να ικανοποιήσουν τις ανάγκες σε εκπαίδευση και κατάρτιση, με αποτέλεσμα την στροφή των πολιτών σε άλλους φορείς, πιο «κοντινούς» τους που έχουν ίσως την ικανότητα να ανταποκριθούν στο κάλεσμα τους. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση, ως κύτταρο τοπικής ανάπτυξης και προκοπής, βρίσκεται στο κρισιμότερο σημείο της πορείας της με συσσωρευμένο ένα τεράστιο πλούτο οργανωτικών και διοικητικών εμπειριών. Χρειάζεται όμως επανατοποθέτηση της πορείας της ώστε να μπορέσει να είναι περισσότερο ισχυρή, αποτελεσματική και χρήσιμη στη διαχείριση των τοπικών ζητημάτων περιλαμβάνοντας και τη διάσταση της παροχής εκπαιδευτικών ευκαιριών, προς όφελος της κοινωνίας των πολιτών. Για την επίτευξη του στόχου της εκπαιδευτικής ευημερίας της τοπικής κοινωνίας στο πλαίσιο της Εκπαίδευσης Ενηλίκων απαιτείται η ύπαρξη συνεργασίας φορέων του δημόσιου τομέα, η κινητοποίηση των τοπικών κοινοτήτων, καθώς και η διάθεση για πληροφόρηση, γνώση και υιοθέτηση νέων ιδεών μέσα από την ενθάρρυνση εμπειριών στην Εκπαίδευση Ενηλίκων. |
|---|