Στάσεις και αντιλήψεις των εκπαιδευτικών για το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού - Γαβριήλογλου, Σταματία - Άγγελος (2015)
Στην παρούσα έρευνα, που εκπονείται στα πλαίσια του μεταπτυχιακού προγράμματος σπουδών «Φύλο και Νέα Εκπαιδευτικά και Εργασιακά Περιβάλλοντα στην Κοινωνία της Πληροφορίας» διερευνήθηκαν οι στάσεις και οι αντιλήψεις των εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας δημοτικής εκπαίδευσης για το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού.Στο πρώτο μέρος, το θεωρητικό, γίνεται αρχικά προσπάθεια αποσαφήνισης του όρου σχολικός εκφοβισμός, των μορφών που προσλαμβάνει το φαινόμενο, καθώς και προσπάθεια σκιαγράφησης του προφίλ των θυτών και των θυμάτων. Ακόμη, μελετάται ο ρόλος άλλων παραγόντων, της οικογένειας, της κοινότητας και των συνομήλικων και ο ρόλος του σχολείου και του εκπαιδευτικού, ενώ επίσης αναφέρεται το πρόγραμμα αντιμετώπισης σχολικού εκφοβισμού «Olweus». Στο πρώτο μέρος, τέλος, αναλύονται οι στάσεις και οι αντιλήψεις των εκπαιδευτικών στην Ελλάδα, σύμφωνα με την προϋπάρχουσα βιβλιογραφία. Στο δεύτερο μέρος, στη συνέχεια, παρουσιάζονται τα αποτελέσματα της έρευνας που διενεργήθηκε σε σύνολο 112 εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης σε δημοτικά σχολεία της Κεντρικής και Ανατολικής Μακεδονίας, από τον Ιανουάριο μέχρι τον Μάρτιο του 2014. Αποδείχτηκε, λοιπόν, ότι το 70% των εκπαιδευτικών δημοτικής εκπαίδευσης ήταν σε θέση να αναγνωρίσουν το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού, αναγνωρίζοντας όμως, κατά κύριο λόγο τη σωματική και λεκτική βία και ελάχιστα τη συναισθηματική. Σύμφωνα με τις αντιλήψεις των εκπαιδευτικών που έλαβαν μέρος στην έρευνα, τα περισσότερα περιστατικά σχολικού εκφοβισμού παρουσιάστηκαν στην αυλή του σχολείου και μάλιστα στο διάλειμμα, όσον αφορά τον χώρο, οι περισσότεροι θύτες είναι Έλληνες και αλλοδαποί μαζί, οργανωμένοι σε ομάδες και σπάνια μεμονωμένα άτομα, κι ως προς το φύλο είναι αγόρια ή αγόρια και κορίτσια μαζί. Οι ερωτηθέντες, επίσης, απάντησαν ότι τα περισσότερα περιστατικά διαρκούν 1-2 εβδομάδες κι οι άλλοι μαθητές παρεμβαίνουν μερικές φορές ή συχνά για να τα σταματήσουν - αλλά όχι πάντα-. Οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί επεμβαίνουν ως προς το φύλο, οι γυναίκες σε ποσοστό 59,5% και οι άνδρες σε ποσοστό 40,5%, αλλά οι περισσότεροι στο σύνολό τους θεωρούν ότι έχουν κάνει κάτι για να βοηθήσουν. Οι εκπαιδευτικοί, τέλος, συμφωνούν στο μεγαλύτερο ποσοστό ότι οι δράστες του σχολικού εκφοβισμού δεν έχουν αυτοπειθαρχία, επιδιώκουν να ενισχύσουν με τις πράξεις τους την αυτοεκτίμησή τους και χρειάζονται βοήθεια, παρά τιμωρία.