Φύλο, γλώσσα, γραμματισμός στην εκπαίδευση ενηλίκων - Μανιαδάκης, Ιωάννης - Γεώργιος (2015)
H εργασία που ακολουθεί διεισδύει κριτικά πάνω στις βασικές αρχές των "κυψελών" της δια βίου μάθησης. Στο αποτύπωμα των αρχών, η εκπαίδευση ενηλίκων αναδεικνύει και ταυτόχρονα καλύπτει ένα κενό. Η δημιουργία ενός ενιαίου ευρωπαϊκού χώρου εκπαίδευσης, κατάρτισης αλλά και ενημέρωσης, πληροφόρησης και διαφάνειας, κρίνεται επιτακτική στην καλλιέργεια της κοινωνικής συνοχής των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η μάθηση και η γνώση εμφανίζονται ως καίριες ανάγκες ενός καθημερινού και παράλληλα δια βίου και δια βιωματικού σχεδιασμού των ατόμων και των κοινωνικών-εκπαιδευτικών συστημάτων. Δια βίου συμμετοχή ή δια του βιώματος αέναη μάθηση; Υπό το θεμέλιο πρόσταγμα του κριτικού αναστοχασμού το παρόν πόνημα διερευνά τις συνθήκες του λόγου και των λόγων μιας στρατηγικής επιλογής που αναπτύσσει τους μαθησιακούς χώρους των ενηλίκων πολιτών του 21ου αιώνα. Ανατρέχει κριτικά σε κείμενα και αρχές ευρωπαϊκών και εθνικών πολιτικών και σχεδιασμών της εκπαίδευσης, σε επιχειρησιακά και στρατηγικά κείμενα που νομιμοποιούν ή «φυσικοποιούν» την αξία της δια βίου μάθησης. Οι προσανατολισμοί του ευρωπαϊκού πλαισίου και του εθνικού προσαρμοστικού σχεδιασμού ανάπτυξης της δια βίου μάθησης, συναντούν τους πολυγραμματισμούς του σχολείου δεύτερης ευκαιρίας στο δεύτερο μέρος της εργασίας. Το ερευνητικό ενδιαφέρον στρέφεται στις αρχές οργάνωσης και μάθησης ενός θεσμού που κατατάσσεται πρωτοπόρος στην τυπική εκπαίδευση ενηλίκων. Τι καταγράφουν στην διδακτική τους πράξη οι εκπαιδευτικοί του γλωσσικού και κοινωνικού γραμματισμού από το βίωμα της δια βίου μάθησης; O ρόλος του ερευνητή–εκπαιδευτικού πως προσαρμόζεται στο δυναμικό πλαίσιο των αρχών της κοινωνικής ένταξης και ενίσχυσης της απασχόλησης των εν δυνάμει ωφελούμενων; Το βίωμα του εκπαιδευόμενου πως διεισδύει στην διδακτική πράξη και στο σύνολο των οργανωμένων παραδοχών της μάθησης ενηλίκων; Η προσπάθεια ποιοτικής προσέγγισης του πολυσύνθετου και πολύτιμου ρόλου του εκπαιδευτικού της δεύτερης ευκαιρίας δεν έχει εξαντλητικό χαρακτήρα. Φωτίζει την πλευρά εκείνη που η σύγκρουση των «λόγων» του θεσμού αποτυπώνεται στην διδακτική πράξη των λειτουργών του.