Ο ρόλος των προσωπικών και των εργασιακών χαρακτηριστικών στην εμφάνιση του εργασιακού εκφοβισμού (mobbing): μια έμφυλη προσέγγιση στην ελληνική πραγματικότητα
Η αυθαιρεσία της εξουσίας, είναι πάντα ένα επίκαιρο και ιδιαίτερα ενδιαφέρον ζήτημα προς συζήτηση. Μέρος της αυθαιρεσίας αυτής μπορεί να ισχυρισθεί κάποιος ότι είναι και ο τρόπος της συμπεριφοράς εντός ενός εργασιακού χώρου. Ένα σχετικά πρόσφατο φαινόμενο για τα ελληνικά δεδομένα (όχι όμως και για τ...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Περίληψη: | Η αυθαιρεσία της εξουσίας, είναι πάντα ένα επίκαιρο και ιδιαίτερα ενδιαφέρον ζήτημα προς συζήτηση. Μέρος της αυθαιρεσίας αυτής μπορεί να ισχυρισθεί κάποιος ότι είναι και ο τρόπος της συμπεριφοράς εντός ενός εργασιακού χώρου. Ένα σχετικά πρόσφατο φαινόμενο για τα ελληνικά δεδομένα (όχι όμως και για τα ευρωπαϊκά) είναι ο εργασιακός εκφοβισμός (mobbing) σε διάφορους επαγγελματικούς χώρους. Πρόκειται για την έκφραση αρνητικών συμπεριφορών, μεταξύ εργαζομένων, συνήθως προερχόμενες από προϊσταμένους προς τους υφισταμένους τους με απώτερο στόχο να οδηγήσουν τους δεύτερους σε παραίτηση. Το γεγονός ότι δεν έχουν γίνει αρκετές έρευνες γύρω από τους λόγους που οδηγούν σε τέτοιες συμπεριφορές αποτέλεσε το έναυσμα για μία ερευνητική προσέγγιση προκειμένου να εντοπίσουμε τον ρόλο των προσωπικών και των εργασιακών χαρακτηριστικών στην εμφάνιση του εργασιακού εκφοβισμού. Για τον σκοπό αυτό εξετάσθηκαν μεταβλητές όπως το φύλο, η ηλικία, η εκπαίδευση, το επάγγελμα, η πίεση του χρόνου στην εργασία, ο φόβος της ανεργίας, η εργασιακή ικανοποίηση, η εργασιακή αφοσίωση, οι εργασιακές συμπεριφορές, και ο κεντρικός μηχανισμός αυτό-αξιολογήσεων. Από τα αποτελέσματα της ερευνητικής αυτής προσέγγισης επιβεβαιώνεται ότι ο εργασιακός εκφοβισμός αφορά ένα σύγχρονο φαινόμενο του εργασιακού περιβάλλοντος το οποίο τελεί δυστυχώς εν εξελίξει στον ελληνικό χώρο για τους εργαζομένους άνδρες και γυναίκες. Στη έρευνά μας χρησιμοποιήθηκαν αναλύσεις, όχι μόνο για τη συνολική επίδοση των δεδομένων του εργασιακού εκφοβισμού αλλά και για τρεις ακόμη υπο-κλίμακες – διαστάσεις του, ήτοι εκφοβισμός στην εργασία, προσωπικός εκφοβισμός και σωματικός εκφοβισμός. Από αυτές προέκυψε ότι το φύλο και η εργασιακή ικανοποίηση εμφανίζονται ως οι δύο πιο ισχυρές μεταβλητές. Στην έρευνα συμμετείχαν συνολικά 200 άτομα τα οποία συμπλήρωσαν σχετικά ερωτηματολόγια on line αλλά και σε φυσική μορφή εντός 45 ημερών από την ανάρτηση και παραλαβή τους. Το δείγμα και το είδος της έρευνας ήταν τέτοιο που δεν μπορούσε να εξετάσει σε βάθος πτυχές του φαινομένου που χρήζουν περαιτέρω μελέτης όπως η συναισθηματική φόρτιση των θυμάτων, οι αντιδράσεις τους στον εκφοβισμό καθώς και ποια από τις τέσσερις υποκλίμακες-διαστάσεις του εργασιακού εκφοβισμού, ως ανωτέρω, εμφανίζεται πιο συχνά. |
|---|