Η πρόσληψη του έργου του Ιουλίου Βερν από το έργο του Ανδρέα Εμπειρίκου
Αντικείμενο της εργασίας αυτής είναι η διερεύνηση της πρόσληψης του έργου ενός Γάλλου συγγραφέα του τέλους του 19ου αιώνα και των αρχών του 20ου, που θεωρήθηκε και συγγραφέας έργων για παιδιά από το έργο ενός εκπροσώπου της νεοελληνικής λογοτεχνίας της γενιάς του τριάντα, ο διάλογος, δηλαδή των κε...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | Greek |
| Δημοσίευση: |
2015
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | https://vsmart.lib.aegean.gr/webopac/List.csp?SearchT1=%CE%9F%CF%81%CF%86%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CF%8D%2C+%CE%9B%CE%BF%CF%85%CE%BA%CE%AF%CE%B1&Index1=Keywordsbib&Database=1&SearchMethod=Find_1&SearchTerm1=%CE%9F%CF%81%CF%86%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CF%8D%2C+%CE%9B%CE%BF%CF%85%CE%BA%CE%AF%CE%B1&OpacLanguage=gre&Profile=Default&EncodedRequest=*93*F4o*B8U*FE*B5*8B*15*0B*E43*15*E7*DBB&EncodedQuery=*93*F4o*B8U*FE*B5*8B*15*0B*E43*15*E7*DBB&Source=SysQR&PageType=Start&PreviousList=RecordListFind&WebPageNr=1&NumberToRetrieve=50&WebAction=NewSearch&StartValue=0&RowRepeat=0&ExtraInfo=&SortIndex=Year&SortDirection=-1&Resource=&SavingIndicator=&RestrType=&RestrTerms=&RestrShowAll=&LinkToIndex= http://hdl.handle.net/11610/13727 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Αντικείμενο της εργασίας αυτής είναι η διερεύνηση της πρόσληψης του έργου ενός Γάλλου συγγραφέα του τέλους του 19ου αιώνα και των αρχών του 20ου, που θεωρήθηκε και συγγραφέας έργων για παιδιά από το έργο ενός εκπροσώπου της νεοελληνικής λογοτεχνίας της γενιάς του τριάντα, ο διάλογος, δηλαδή των κειμένων του Ιουλίου Βερν (1828-1905) με το έργο του Α. Εμπειρίκου (1901-1975). Ο Ιούλιος Βερν, συγγραφέας μυθιστορημάτων που απευθύνονταν και σε παιδιά αποτελεί μέρος της λεγόμενης «κλασικής παιδικής λογοτεχνίας», που έχει ως βασικό χαρακτηριστικό την τεράστια διάδοση και τη διαχρονικότητα και η οποία τροφοδοτεί τη φαντασία πολλών συγγραφέων λογοτεχνίας για ενήλικες. Στο χώρο της νεοελληνικής λογοτεχνίας φανερή και καταλυτική αποδείχτηκε η συνάντηση ποιητών, όπως ο Ο. Ελύτης(1911-1976) και ο Α. Εμπειρίκος με τις καθαρευουσιάνικες μεταφράσεις του Ιουλίου Βερν, που πρωτοανέγνωσαν ως παιδιά. Ο Α. Εμπειρίκος, ένθερμος υπερρεαλιστής με θητεία κοντά στους Γάλλους υπερρεαλιστές και ψυχαναλυτές του μεσοπολέμου, αποφασισμένος να ανανεώσει τη γλώσσα της νεοελληνικής ποίησης και πεζογραφίας επανασυνδέεται με τα αναγνώσματα της παιδικής του ηλικίας που αποτελούν και την πρώτη ύλη της γραφής του. Σ’ αυτήν μας τη μελέτη, αποδυόμενοι στη συγκριτική ανάγνωση έργων της παιδικής λογοτεχνίας με τα έργα της λογοτεχνίας ενηλίκων, διερευνούμε την οπτική του νεότερου συγγραφέα πάνω στο παλαιότερο κείμενο, αν δηλαδή αυτή η οπτική συνίσταται στην από μνήμης ανάκληση εμβληματικών προσώπων, θεμάτων ή γεγονότων από τα αναγνώσματα της εφηβικής ηλικίας ή αποτελεί ταυτοχρόνως μια επανάγνωση μέσα από την προβληματική του ενήλικα συγγραφέα. Οι παρατηρήσεις μας εστιάστηκαν κυρίως στο διάλογο του μυθιστορήματος Μέγας Ανατολικός του Α. Εμπειρίκου με το μυθιστόρημα Πλωτή Πολιτεία του Ιουλίου Βερν, σε μια προσπάθεια να συμβάλουμε τόσο στην ανάδειξη νέων πτυχών του έργου του Α. Εμπειρίκου, όσο και στην αποτίμηση του ρόλου ενός κλασικού συγγραφέως της παιδικής λογοτεχνίας στο χώρο της λογοτεχνίας των ενηλίκων Για τη σύγκριση καταφύγαμε στα εξής μεθοδολογικά εργαλεία: τη θεωρία της διακειμενικότητας και ιδιαίτερα αυτής για τη σχέση δύο κειμένων (υπερκειμενικότητας), όπως διατυπώθηκε από τον G. Genette στο έργο του Palimpsestes και τη θεωρία για την παρωδία της L. Hutcheon.Η θεωρία για την υπερκειμενικότητα του G. Genette επιλέχθηκε, επειδή σ΄ αυτήν η διακειμενικότητα παρουσιάζεται ως ένα κλειστό σύστημα που αφορά δύο κείμενα συνδεόμενα μεταξύ τους με κοινή πλοκή, χωρίς το ένα να αποτελεί σχολιασμό του άλλου, προϋποθέτοντας την απορρόφηση του κειμένου Α από το άλλο κείμενο Β, ενώ σύμφωνα με τη θεωρία της Hutcheon προτείνεται μια επανάγνωση του Μ. Ανατολικού σύμφωνα με την οποία το δευτερογενές κείμενο μιμείται με ειρωνική απόσταση το αφετηριακό εκφράζοντας την ποιητική του Α. Εμπειρίκου. Στο έργο Μέγας Ανατολικός παρωδείται η Πλωτή Πολιτεία του Ιουλίου Βερν, καθώς το αφετηριακό κείμενο επανεγγράφεται στο νέο μυθοπλαστικό ιστό και ανασημασιοδοτείται με τα χαρακτηριστικά της προσωπικής ποιητικής του Α. Εμπειρίκου. Στο δευτερογενές κείμενο ενοφθαλμίζονται φράσεις –δάνεια αυτούσια από το ιουλιοβερνικό έργο που επανασυγκειμενοποιούνται και αποκτούν νέο περιεχόμενο εκφράζοντας την ποιητικό όραμα του Ανδρέα Εμπειρίκου, ένα όραμα του οποίου οι συνιστώσες είναι η σύγκλιση ονείρου και πραγματικότητας σε μια νέα πραγματικότητα που είναι δυνατόν να συναντηθεί μέσα από το ποίημα- γεγονός, το έργο- γεγονός. Δεν είναι όμως μόνο παρωδία της Πλωτής Πόλης ο Μέγας Ανατολικός, αλλά και παρωδία του είδους του ταξιδιωτικού μυθιστορήματος περιπέτειας, αλλά και του είδους που ιδιαίτερα καλλιέργησε ο Ιούλιος Βερν του επιστημονικού μυθιστορήματος περιπέτειας, γεγονός που αντανακλά τις θέσεις των σουρεαλιστών για τη συνένωση τέχνης και επιστήμης. Ο Μέγας Ανατολικός είναι ένα ερωτογράφημα, αλλά και ταυτόχρονα παρωδία όλων των διάσημων ερωτογραφημάτων που αναφέρονται στη βιβλιοθήκη του Μεγάλου Ανατολικού και των οποίων αποσπάσματα αναγιγνώσκονται στην ιστορία. Στόχος αυτού του λιμπιντικού λόγου είναι η συνεχής πρόκληση του αναγνώστη, η έκπληξη μέσω της ανοικείωσης, η συνένωση των αντιθέτων μέσα από ένα σωματικό λόγο. Ο Μέγας Ανατολικός φέρει βέβαια μνήμες από τις αναγνώσεις της εφηβικής ηλικίας· χαρακτηριστικό είναι ότι στο όραμα του Νέου Κόσμου (Μέγας Ανατολικός,61,5) ο Ιούλιος Βερν, περσόνα του Α. Εμπειρίκου κατονομάζει τους ήρωες και τις ηρωίδες των μυθιστορημάτων που τον συνοδεύουν με ονόματα που παραπέμπουν στις καθαρευσιάνικες μεταφράσεις των αρχών του αιώνα αποτυπώνοντας το σημαντικό ρόλο που διαδραμάτισαν στο φαντασιακό του ποιητή. Στο έργο όμως αυτό δεν αποτύπωσε το «μύθο του Ιουλίου Βερν», αλλά έσκυψε και πάλι ως ενήλικος πάνω σε συγκεκριμένα έργα του αγαπημένου του συγγραφέα τα οποία ανασημασιοδότησε δηλώνοντας έτσι την οικειοποίηση της παράδοσης και ταυτόχρονα τη ρήξη με αυτή και την ανανέωσή της. |
|---|