Γυναίκα και τρόποι να αγαπάς στα κλασσικά μυθιστορήματα του 19ου αιώνα
Ο 19ος αιώνας περιλαμβάνει γεγονότα, τα οποία μεταβάλλουν τον λογοτεχνικό κόσμο. Ανθίζουν δυο λογοτεχνικά ρεύματα αυτό του ρομαντισμού και του ρεαλισμού. Στα ρομαντικά έργα, κυριαρχεί το συναίσθημα, η αχαλίνωτη φαντασία, η μη αποδοχή της πραγματικότητας και η εξιδανίκευση του κόσμου ενώ τα κυρία θέμ...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | Greek |
| Δημοσίευση: |
2015
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | https://vsmart.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=*17*FFPOn*AE*BC*2Ebq*ACo*D1*C2*8F*18&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=1&WebPageNr=1&SearchTerm1=2015%20.1.107409&SearchT1=&Index1=Keywordsbib&SearchMethod=Find_1&ItemNr=1 http://hdl.handle.net/11610/13662 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Ο 19ος αιώνας περιλαμβάνει γεγονότα, τα οποία μεταβάλλουν τον λογοτεχνικό κόσμο. Ανθίζουν δυο λογοτεχνικά ρεύματα αυτό του ρομαντισμού και του ρεαλισμού. Στα ρομαντικά έργα, κυριαρχεί το συναίσθημα, η αχαλίνωτη φαντασία, η μη αποδοχή της πραγματικότητας και η εξιδανίκευση του κόσμου ενώ τα κυρία θέματα, είναι ο έρωτας και η ερωτική δυστυχία, ο θάνατος, η μελαγχολία, η περιπέτεια στη ζωή και η ομορφιά της φύσης. Η αγάπη παίρνει ειδυλλιακή και αθώα μορφή, ενώ τη συνοδεύουν σκέψεις μελαγχολικές. Τα ρεαλιστικά έργα, διακατέχονται από μια απρόσωπη τεχνική και ένα ανεπιτήδευτο ύφος, ενώ τα θέματα των έργων δίνουν έμφαση στην καθημερινή ζωή του λαού. Οι συγγραφείς περιγράφουν με ακρίβεια, λιτότητα και λεπτομέρεια πρόσωπα και καταστάσεις, ενώ κάποιες φορές είναι εμφανής η κριτική τους διάθεση. Οι ήρωες, δίνονται ανάγλυφοι, ολοκληρωμένοι, πατούν στέρεα στη γη, ενώ η αγάπη παρουσιάζεται με αρκετά λιτό τρόπο. Την ίδια περίοδο, τα φεμινιστικά κινήματα ανθίζουν, αφού μέχρι τότε οι γυναίκες, είχαν παθητικό, διακοσμητικό ρόλο στην κοινωνία.Στην παρούσα εργασία, προσεγγίζουμε δυο κλασσικά μυθιστορήματα του 19ου αιώνα, η Μαντάμ Μποβαρύ του Gustave Flaubert και οι Μεγάλες Προσδοκίες του Charles Dickens. Το ερευνητικό πρόβλημα, έγκειται στο αν και πώς ο ρεαλιστής συγγραφέας αντιμέτωπος με το ζήτημα της περιγραφής και της αφήγησης της γυναικείας αγάπης και των τρόπων με τους οποίους αυτή εκφέρεται, επιλέγει ρεαλιστική ή ρομαντική οπτική. Σημαντικοί, είναι οι λόγοι, για τους οποίους κάνει τη συγκεκριμένη επιλογή, αλλά και η επιλογή αυτής για την κατανόηση της γυναικείας αγάπης τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Ο 19ος αιώνας επιλέγεται λόγω του ότι, η χειραφέτηση της γυναίκας γίνεται μέσα από μια έκρηξη πάθους, ενώ παράλληλα, γίνεται εμφανές, πως στη συγκεκριμένη χρονική περίοδο υπάρχει παραγωγή μυθιστορημάτων πάθους. Γίνεται χρήση των συγκεκριμένων έργων, λόγω της εμβληματικότητάς τους και λαμβάνοντας υπόψη πως παράλληλα, αναφερόμαστε στην αγάπη, μια έννοια, που αφορούσε ανέκαθεν τη γυναίκα με όλες της τις μορφές. |
|---|