Ήσυχες περιοχές πολεοδομικού συγκροτήματος: η περίπτωση της Μυτιλήνης
Η οδηγία 2002/49/ΕΚ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, χαρακτηρίζει σαν περιβαλλοντικό θόρυβο τους ανεπιθύμητους ή επιβλαβείς θορύβους που δημιουργούνται από ανθρώπινες δραστηριότητες. Η ύπαρξη ήσυχων περιοχών οριοθετημένων από το κράτος, που δεν ξεπερνούν μια τιμή ενός δείκτη θορύβου, είναι απαραίτητη. Πραγματ...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Περίληψη: | Η οδηγία 2002/49/ΕΚ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, χαρακτηρίζει σαν περιβαλλοντικό θόρυβο τους ανεπιθύμητους ή επιβλαβείς θορύβους που δημιουργούνται από ανθρώπινες δραστηριότητες. Η ύπαρξη ήσυχων περιοχών οριοθετημένων από το κράτος, που δεν ξεπερνούν μια τιμή ενός δείκτη θορύβου, είναι απαραίτητη. Πραγματοποιήθηκαν δύο σειρές μετρήσεων σε 25 σημεία ελέγχου, για τη διερεύνηση της ακουστικής κατάστασης ενός πολεοδομικού συγκροτήματος. Από κοινωνιολογική έρευνα που διεξάχθηκε για τον υπολογισμό της οριακής τιμής του δείκτη θορύβου για τις ήσυχες περιοχές, βρέθηκε ότι το όριο της ησυχίας είναι τα Leq 56,82 dB(A). Έπειτα πραγματοποιήθηκε ακουστικός περίπατος με σκοπό, την εύρεση των θορύβων που διαμορφώνουν θετικά ένα ηχοτοπίο και την μελέτη των χαρακτηριστικών του ηχοτοπίου που προτιμήθηκε από τους περιπατητές. Συνδυάζοντας τα ποσοτικά δεδομένα που προέκυψαν από τις ηχητικές μετρήσεις με τα ποιοτικά που προέκυψαν από την κοινωνιολογική έρευνα και τον ακουστικό περίπατο, συμπεραίνουμε ότι βασικό χαρακτηριστικό των ήσυχων περιοχών πολεοδομικού συγκροτήματος, δεν είναι μόνο τα χαμηλά επίπεδα ενός δείκτη θορύβου, αλλά και η αρμονική συνύπαρξη των βιοήχων, των γεωήχων και των ανθρωποήχων. |
|---|