Εναλλακτικές εφαρμογές πράσινων και ήπιων μεταφορών: η περίπτωση του ποδηλάτου
Οι πόλεις αποτελούν πλέον το πλαίσιο διαβίωσης της συντριπτικής πλειονότητας των πολιτών στην Ευρώπη, καθώς προσελκύουν επενδύσεις και απασχόληση (Jones L., 2003). Σε μια εποχή που γίνεται μεγάλη προσπάθεια να βελτιωθούν οι συνθήκες περιβάλλοντος σε αυτές, για την υγεία και την ασφάλεια των πολιτών,...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | Greek |
| Δημοσίευση: |
2015
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://catalog.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=*2C*B5*AF*0A*97*00*D8*16*7E*7D*EE*17F*18*DA*16&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=1&WebPageNr=1&SearchTerm1=2011.1.31692&SearchT1=&Index1=Keywordsbib&SearchMethod=Find_1&ItemNr=1 http://hdl.handle.net/11610/12863 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Οι πόλεις αποτελούν πλέον το πλαίσιο διαβίωσης της συντριπτικής πλειονότητας των πολιτών στην Ευρώπη, καθώς προσελκύουν επενδύσεις και απασχόληση (Jones L., 2003). Σε μια εποχή που γίνεται μεγάλη προσπάθεια να βελτιωθούν οι συνθήκες περιβάλλοντος σε αυτές, για την υγεία και την ασφάλεια των πολιτών, την ποιότητα ζωής και την οικονομική ανάπτυξη, οι αστικές μετακινήσεις βρίσκονται στο επίκεντρο. Η χρήση του ποδηλάτου για τις καθημερινές μετακινήσεις, έστω κι αν μοιάζει στη χώρα μας με ουτοπία, είναι μια πολύ αποτελεσματική και μοντέρνα λύση (Jones L., 2003). Στη σύγχρονη εποχή η μείωση της μηχανοκίνητης κυκλοφορίας είναι ο πιο δραστικός τρόπος για την επίτευξη περιβαλλοντικής αναβάθμισης. Από αυτήν, (τη μηχανοκίνητη κυκλοφορία), η εμπορευματική της συνιστώσα είναι αδύνατο να περιοριστεί. Αντίθετα αυξάνει εκθετικά, ως επακόλουθο της οικονομικής ανάπτυξης. Η προσοχή, λοιπόν, εστιάζεται στις μετακινήσεις ανθρώπων, που είναι πιο ευέλικτες και θα μπορούσαν ευκολότερα να προσαρμοστούν σε άλλα μέσα. Η μείωση του αριθμού των μετακινήσεων θα ήταν ανέφικτη, αλλά και λάθος στόχος. Έχει αποδειχθεί ότι ο χρόνος που κερδίζεται από την αύξηση της ταχύτητας ή τη μείωση του χρόνου εργασίας διατίθεται για συμπληρωματικές δραστηριότητες, που συνεπάγονται πρόσθετες μετακινήσεις. Μετακίνηση σημαίνει οικονομική ευημερία, επικοινωνία, ζωντάνια και επαφή με τη πόλη και τους ανθρώπους της. Οι μετακινήσεις είναι το αντίθετο της απομόνωσης. Το ζήτημα είναι με τι τρόπο πρέπει να γίνονται ώστε να μην «τραυματίζουν» τη πόλη (Βλαστός, Μπαρμπόπουλος, Μηλάκης).Είναι μη ρεαλιστικό να πιστεύουμε ότι η ποδηλασία θα αντικαταστήσει τις μετακινήσεις με το αυτοκίνητο σε μεγάλο βαθμό. Προφανώς, το ποδήλατο δεν μπορεί να μεταφέρει μεγάλο φορτίο, πολλούς επιβάτες ούτε να κρατήσει τον αναβάτη στεγνό και άνετο σε άσχημες καιρικές συνθήκες. Για τον λόγο αυτό, οι περισσότεροι άνθρωποι θα δυσκολευτούν να εγκαταλείψουν τα αυτοκίνητα τους. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί συνδυάζοντας το ποδήλατο με τα δημόσια μέσα μεταφοράς μεγαλώνοντας έτσι, το εύρος που καλύπτουν στη πόλη. Τα μέτρα αυτά μπορεί να είναι η ζώνη τέλους κυκλοφοριακής συμφόρησης - ένα μέτρο που αύξησε τη χρήση ποδηλάτου κατά 43% στο Λονδίνο (www.tfl.gov.uk), η μείωση του ορίου ταχύτητας, το car sharing και ο διαχωρισμός των λωρίδων κίνησης. Σε πολλές χώρες, επαγγέλματα όπως αυτό του αστυνομικού, ταχυδρόμου, courier, γιατρού πρώτων βοηθειών, εξοπλίζονται με ποδήλατα. Με άλλα λόγια, τώρα που τα δεδομένα για τη χρήση του αυτοκινήτου αλλάζουν, ο κόσμος στρέφεται περισσότερο προς το ποδήλατο. Αυτή η στροφή ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο το 2005, μετά από το τρομοκρατικό χτύπημα της 7ης Ιουλίου στη καρδιά του Λονδίνου, το οποίο δημιούργησε φόβο στον κόσμο που χρησιμοποιούσε τα δημόσια μέσα μεταφοράς. Μετά από όλα αυτά, το ποδήλατο έγινε ξανά πρώτη επιλογή στην μεταφορά των πολιτών. Η ποδηλασία έρχεται στο προσκήνιο πάλι ως κάτι μοντέρνο, επιθυμητό και χρήσιμο. |
|---|