Η ζεύξη του ψηφιακού με τον πραγματικό κόσμο: φαινομενολογικές συνέπειες στη διαδραστική σχεδίαση - Μπαλάσκας, Ευάγγελος - Ηλίας (2015)
Αυτή η διπλωματική αντιμετωπίζει το ζήτημα της ζεύξης του ψηφιακού με τον πραγματικό κόσμο και της ανάδυσης της έννοιας της εμπειρίας σε σχέση με τις σχεδιαστικές προθέσεις που υποβόσκουν στο HCI και τη διαδραστική σχεδίαση. Πιο συγκεκριμένα, είναι μια διερεύνηση της στροφής των θεωρητικών, τεχνολογικών και σχεδιαστικών προσεγγίσεων του πεδίου στον πραγματικό κόσμο και των σχέσεων μεταξύ ανθρώπινης διαδραστικότητας και του πώς αυτή εκδηλώνεται με τις διαδραστικές τεχνολογίες. Η αντιμετώπιση της διαδραστικής φύσης του ψηφιακού υλικού και αυτών των σχέσεων αναφορικά με τη ζεύξη, οδηγεί σε μια διαφορετική σχεδιαστική πρόθεση σε σχέση με τις προϋπάρχουσες στο παραδοσιακό HCI. Το θέμα της εργασίας προσεγγίζεται θεωρητικά και μεθοδολογικά με φαινομενολογικούς όρους. Η βασική ιδέα είναι ότι ενώ το HCI βασίστηκε στην εκμετάλλευση της δεξιότητας της σκέψης, του αναστοχασμού, ερμηνεύοντας την υλικότητα σώματος, κόσμου και τεχνολογίας ως ουδέτερες, το αντίθετο – η κατανόηση της αξίας της υλικότητας και της διϋποκειμενικά υπερβατικής συστατικότητας της ανθρώπινης συνείδησης – αναδεικνύει τη δεξιότητα της εμπειρίας, δηλαδή τη δυνατότητα σύστασης νοήματος όντας σε προαναστοχαστική στάση, ως σημαντικό ιδανικό όταν σχεδιάζουμε για τη ζεύξη ψηφιακού και πραγματικού κόσμου. Το πώς εδραιώθηκαν οι σχεδιαστικές προθέσεις στο παραδοσιακό HCI, ο ρόλος της ίδιας της τεχνολογίας σε αυτήν την εδραίωση, οι τρόποι ερμηνείας της ζεύξης και η ανάγκη για την αλλαγή που φωτίζουμε εστιάζοντας στην προαναστοχαστική στάση και την ενσώματη γνωστικότητα, αναλύονται και συζητούνται, προτείνοντας μία συστατικού, και όχι μόνο πληροφοριακού τύπου, διαδραστική ανταλλαγή. Η κατανόηση των παραπάνω θεμάτων είναι απαραίτητη για τους σκοπούς αυτής της εργασίας, οι οποίοι είναι: να παρέχει βαθιά κατανόηση για την έννοια της διαδραστικότητας, να αναδείξει τον ρόλο της τεχνολογίας στην ανθρώπινη αναφορικότητα, να συνδράμει σχεδιαστές και ερευνητές εμφανίζοντας τη γεφύρωση του επιστημονικού και σχεδιαστικού τρόπου σκέψης, να προσδιορίσει τις σχεδιαστικές προθέσεις, να αποσαφηνίσει την επιστημολογική διαφορά μεταξύ της διαδραστικής σχεδίασης και του HCI. Για την καλύτερη κατανόηση των θεωρητικών ζητημάτων της διπλωματικής αναλύονται σχεδιασμένα παραδείγματα συστημάτων. Η διπλωματική ολοκληρώνεται με μια προσπάθεια να εμφανιστούν οι δυνατότητες που προσφέρουν οι φυσικοί πόροι στη ζεύξη ψηφιακού και πραγματικού κόσμου, υπό το πρίσμα της νέας σχεδιαστικής πρόθεσης. Αναλύονται έννοιες της ζεύξης όπως σώμα, πλαίσιο, δράση, τεχνολογίες που χρησιμοποιούν σήμερα τον πραγματικό κόσμο, και επαναπροσδιορίζεται ο ρόλος της διεπιστημονικότητας αναφορικά με την υποστήριξη της σχεδιαστικής σκέψης και του ρόλου του σχεδιαστή.