Ψηφιακά θεατρικά σκηνικά: μελέτη υλοποίησης εφαρμογών

Στον 21ο αιώνα η κλασική σύλληψη του θεάτρου ως μία μορφή παραστατικής τέχνης τείνει να αντικατασταθεί από μία αντίληψη ενός οργανισμού διαδραστικών και διαπολιτισμικών δραστηριοτήτων: το θέατρο αποτελεί ένα σχετικά νέο αλλά ιδιαίτερα εύφορο πεδίο στο οποίο η χρήση των νέων μέσων έρχεται να το επανα...

Πλήρης περιγραφή

Αποθηκεύτηκε σε:
Λεπτομέρειες βιβλιογραφικής εγγραφής
Κύριος συγγραφέας: Σταματίου, Δήμητρα - Σταμάτιος
Άλλοι συγγραφείς: Κυριακουλάκος, Παναγιώτης
Γλώσσα:Greek
Δημοσίευση: 2015
Θέματα:
Διαθέσιμο Online:https://vsmart.lib.aegean.gr/webopac/List.csp?SearchT1=%CE%A3%CF%84%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%AF%CE%BF%CF%85%2C+%CE%94%CE%AE%CE%BC%CE%B7%CF%84%CF%81%CE%B1+&Index1=Keywordsbib&Database=1&NumberToRetrieve=50&OpacLanguage=gre&SearchMethod=Find_1&SearchTerm1=%CE%A3%CF%84%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%AF%CE%BF%CF%85%2C+%CE%94%CE%AE%CE%BC%CE%B7%CF%84%CF%81%CE%B1+&Profile=Default&PreviousList=Start&PageType=Start&EncodedRequest=v*19*B5V*13*81*E3O*83*D9*17*F9*28zY*C4&WebPageNr=1&WebAction=NewSearch&StartValue=1&RowRepeat=0&MyChannelCount=
http://hdl.handle.net/11610/12799
Ετικέτες: Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
Περιγραφή
Περίληψη:Στον 21ο αιώνα η κλασική σύλληψη του θεάτρου ως μία μορφή παραστατικής τέχνης τείνει να αντικατασταθεί από μία αντίληψη ενός οργανισμού διαδραστικών και διαπολιτισμικών δραστηριοτήτων: το θέατρο αποτελεί ένα σχετικά νέο αλλά ιδιαίτερα εύφορο πεδίο στο οποίο η χρήση των νέων μέσων έρχεται να το επαναπροσδιορίσει. Ο ρόλος του ηθοποιού και του κειμένου μέσα στο θέατρο, έχει αλλάξει – για πολλούς, ίσως οριστικά. Πρόκειται για τη δημιουργία μίας νέας μορφής θεάματος το οποίο συνδυάζει τη ζωντανή δράση/υποκριτική, την προβολή αρχειακού υλικού ή ζωντανής αναμετάδοσης γραφικών, εικόνων και βίντεο, την διαδραστικότητα κ.α. Στην έρευνα γίνεται μία ιστορική αναδρομή για τη χρήση της τεχνολογίας στο θέατρο από την αρχαιότητα, καταλήγοντας στη σύγχρονη εποχή με την παρουσίαση θεατρικών έργων από ομάδες της διεθνούς αλλά και της ελληνικής σκηνής. Τέλος, γίνεται μία ταξινόμηση των σκηνοθετικών στρατηγικών, που προκύπτει από τους τρόπους και τις μεθόδους που τα εργαλεία εφαρμόζονται στον περιβάλλοντα χώρο και τα υλικά με στόχο την υποστήριξη της δραματουργίας, δημιουργώντας ένα πολύπλοκο και δυναμικό σύστημα.