Αυτοάνοση θυρεoειδίτις: συσχέτιση της πρόγνωσης της νόσου με τα επίπεδα υγείας - Καγιά, Αργυρή - Πέτρος (2015)
Τα αυτοάνοσα νοσήματα είναι μία από τις μάστιγες της σημερινής εποχής, με μεγάλο βαθμό νοσηρότητας ιδιαίτερα στο δυτικό κόσμο. Είναι νοσήματα με πολυπαραγοντική παθογένεια, που προσβάλουν το ανοσοποιητικό μας σύστημα, το οποίο από τη δομή του λειτουργεί «ολιστικά» και «συστημικά».Η εργασία έχει δύο κύρια τμήματα:Την κλασσική προσέγγιση και την ολιστική προσέγγιση της νόσου.Η κλασσική θεώρηση της ιατρικής επιστήμης με τα εργαλεία που διαθέτει, έχει συμβάλει σε μεγάλο βαθμό στην κατανόηση των επιμέρους λειτουργιών του ανοσοποιητικού συστήματος, χωρίς όμως στην πράξη να μπορεί να ενοποιήσει αυτή τη γνώση σε μια πιο συστημική θεώρηση και επομένως αντιμετώπιση των ασθενών με αυτοάνοσα νοσήματα.Με την εργασία μου αυτή, θέλω με το παράδειγμα ενός πολύ διαδεδομένου αυτοάνοσου νοσήματος, αυτό της αυτοάνοσης θυρεοειδίτιδας Hashimoto, να αναδείξω περαιτέρω εργαλεία, προερχόμενα από τη θεωρία της ομοιοπαθητικής και από τη συστημική θεώρηση, τα οποία θα μπορούσαν να συμβάλουν τόσο στην πραγματική αξιολόγηση της κατάστασης υγείας του ασθενούς τη στιγμή της διάγνωσης, όσο και στην αξιολόγηση της πρόγνωσης και της πορείας της υγείας του (ή νόσου του).H εργασία μου αυτή δεν έχει σκοπό να φωτίσει περισσότερο την νόσο «θυρεοειδίτις Hashimoto». Κυρίως θέλει να αναδείξει τον προβληματισμό που προκύπτει από μια προσέγγιση με καθαρά αναγωγικό τρόπο, στο παράδειγμα της συγκεκριμένης νόσου. Στη συνέχεια αναδεικνύονται εργαλεία από τη συστημική θεωρία και τη θεωρία της κλασσικής ομοιοπαθητικής , τα οποία θεωρώ πως μπορούν να είναι ανεκτίμητης αξίας, στην αξιολόγηση της κατάστασης του ασθενούς τη στιγμή της διάγνωσης, αφού μπορούν να μας δώσουν σημαντικές πληροφορίες ως προς την κατεύθυνση που κινείται ο οργανισμός υπό τη θεραπεία μας.Τέλος, η εργασία μου αυτή, θα μπορούσε να είναι η θεωρητική βάση για κλινικές μελέτες, οι οποίες αποδεικνύουν στην πράξη την χρησιμότητα των εργαλείων αυτών και ιδιαίτερα των επιπέδων υγείας σε συνδυασμό με το ομοιοπαθητικό ιστορικό.