Η διπλωματία και η στρατηγική των Η.Π.Α. στη Συρία και στο Λίβανο κατά το ψυχρό πόλεμο - Πατσαβούδης, Χρήστος - Σταύρος (2015)
Η Μέση Ανατολή κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου αποτέλεσε πεδίο ανταγωνισμού των δύο υπερδυνάμεων. Οι Η.Π.Α. προσπάθησαν με την εγκαθίδρυση φιλο-δυτικών καθεστώτων και την εφαρμογή του δόγματος Αϊζενχάουερ να εδραιώσουν την επιρροή τους στη Μέση Ανατολή. Οι Η.Π.Α. επιχείρησαν να φέρουν τη Συρία στο δυτικό συνασπισμό προκαλώντας τη κρίση του 1957. Η Συρία λόγω της ανόδου του κόμματος Μπάαθ στράφηκε προς τη νασερική Αίγυπτο και τη Σοβιετική Ένωση. Οι αμερικανο-συριακές σχέσεις χειροτέρευσαν όταν οι Η.Π.Α. θεώρησαν το Ισραήλ στρατηγικό πλεονέκτημα και υπέγραψαν Μνημόνιο Στρατηγικής Συνεργασίας το 1981. Η ενέργεια αυτή είχε ως αποτέλεσμα η Συρία να στραφεί πτος το πλευρό της Σοβιετικής Ένωσης. Οι αμερικανο-συριακές σχέσεις οξύνθηκαν επίσης όταν οι Η.Π.Α. υποστήριξαν την επέμβαση του Ισραήλ στο Λίβανο το 1982. Κατά τη διάρκεια της παραμονής των ισραηλινών και των αμερικανικών δυνάμεων στο Λίβανο η Συρία κατηγορήθηκε για την συμμετοχή της σε τρομοκρατικές ενέργειες. Σχετικά με το Λίβανο οι Η.Π.Α. δεν κατανόησαν τις διαφορές των αντιμαχόμενων μερών του εμφυλίου πολέμου. Οι διαφορές ήταν ενδογενείς δηλαδή σχετίζονταν με το θρήσκευμα των κοινοτήτων και θεσμικές που αφορούσαν τις αρμοδιότητες του προέδρου και την κατανομή των εδρών του κοινοβουλίου. Οι Η.Π.Α. αντιλήφθηκαν τις αιτίες της διαμάχης με ψυχροπολεμικούς όρους δηλαδή οτι στο Λίβανο υπήρχε μια φιλο-δυτική και φιλο-σοβιετική πλευρά εμφυλίου πολέμου. Ο εμφύλιος πόλεμος τερματίστηκε με την αραβική πρωτοβουλία που ανέπτυξε ο Αραβικός Σύνδεσμος με τη συμφωνία Τάϊφ.