Η πολιτιστική κληρονομιά της Ιταλίας στα Δωδεκάνησα ως παράγοντας διαμόρφωσης των Ελληνοϊταλικών σχέσεων
Η παρουσία των Ιταλών στα Δωδεκάνησα παρέδωσε ένα μεγάλο αριθμό δημόσιων έργων, με αποτέλεσμα η Δωδεκάνησος στο τέλος του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου να παρουσιάζει ισχυρότατες υποδομές σε σχέση με την υπόλοιπη Ελλάδα. Κανένα βέβαια από τα έργα αυτά δεν είχε ως στόχο την εξυπηρέτηση του ελληνικού πληθυσμο...
Saved in:
| Main Author: | |
|---|---|
| Other Authors: | |
| Language: | Greek |
| Published: |
2015
|
| Subjects: | |
| Online Access: | https://vsmart.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=*AF*A0*CB*2D*7F*D8*B7*D6*BD*AB*A4*E1r1*7E*0E&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=1&WebPageNr=1&SearchTerm1=2015%20.1.108398&SearchT1=&Index1=Keywordsbib&SearchMethod=Find_1&ItemNr=1 http://hdl.handle.net/11610/12392 |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | Η παρουσία των Ιταλών στα Δωδεκάνησα παρέδωσε ένα μεγάλο αριθμό δημόσιων έργων, με αποτέλεσμα η Δωδεκάνησος στο τέλος του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου να παρουσιάζει ισχυρότατες υποδομές σε σχέση με την υπόλοιπη Ελλάδα. Κανένα βέβαια από τα έργα αυτά δεν είχε ως στόχο την εξυπηρέτηση του ελληνικού πληθυσμού ή την βελτίωση του βιοτικού επιπέδου του. Παρ’ όλα αυτά δεν μπορεί να αμφισβητηθεί το γεγονός ότι και δομές εκσυγχρονίσθηκαν και υποδομές κατασκευάστηκαν, που σε μεγάλο βαθμό άλλαξαν και τον χαρακτήρα των νησιών. Είναι γενικώς αποδεκτό ότι η Ρόδος και η Κως προηγήθηκαν στον τουρισμό, από άλλες περιοχές της Ελλάδας, ακριβώς λόγω αυτών των υποδομών. Η Δωδεκάνησος απετέλεσε για το φασιστικό καθεστώς ένα είδος πειραματικού τόπου, που θα εφαρμόζονταν από μηδενικής βάσεως το «φασιστικό μοντέλο». Είναι σαφές ότι τα ιταλικά κτίρια ανήκουν στην Πολιτιστική Κληρονομιά της Δωδεκανήσου. Θα πρέπει όμως να θεωρείται αυτονόητο ότι δεν ανήκουν στην Πολιτισμική της Κληρονομιά και είναι αμφισβητήσιμο εάν κάποια από αυτά ανήκουν και στην Πολιτισμική Κληρονομιά των Ιταλών. Τα κτίρια της ιταλοκρατίας κληροδοτήθηκαν στον δωδεκανησιακό λαό και ως εκ τούτου αποτελούν μέρος της πολιτιστικής ταυτότητας των νησιών της Δωδεκανήσου, και ιδιαίτερα από την στιγμή που τα κτίρια αυτά είναι ενταγμένα στον κοινωνικό και διοικητικό ιστό της περιοχής.Δεν δύνανται όμως να θεωρηθούν ως στοιχεία της Πολιτισμική Κληρονομιάς των Δωδεκανησίων διότι απουσιάζει τόσο το στοιχείο της ιστορικότητας της Κληρονομιάς (σύντομη χρονική περίοδος) αλλά το κυριότερο όλων απουσιάζει η έννοια της Παραδόσεως.Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου η Ελλάδα και η Ιταλία ανέπτυξαν στενές σχέσεις. Οι διμερείς σχέσεις βρίσκονται σε εξαιρετικό επίπεδο, με αγαστή συνεργασία, στον πολιτικό και οικονομικό τομέα, εντός της ΕΕ, αλλά και στο πλαίσιο των διαφόρων διεθνών οργανισμών. Στους τομείς συνεργασίας που ήδη υφίστανται, υπάρχει περιθώριο περαιτέρω ανάπτυξης που θα δώσει ώθηση στις διμερείς οικονομικές σχέσεις και όχι μόνο, των δύο χωρών, βοηθώντας τες στην έξοδο τους από την δύσκολη οικονομική και δημοσιονομική κρίση που βρίσκονται. |
|---|