Διεθνείς συμβάσεις για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς κατά την διάρκεια εχθροπραξιών και ένοπλων συρράξεων
Η ανάγκη για την προστασία της πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς σε περίοδο εχθροπραξιών έχει κινητοποιήσει τη διεθνή κοινότητα. Διεθνείς Οργανισμοί όπως η UNESCO, το Συμβούλιο της Ευρώπης, και Οργανώσεις όπως το Διεθνές Συμβούλιο Μουσείων, το Διεθνές Συμβούλιο Μνημείων και Χώρων, κ.λπ. δραστηριο...
Saved in:
| Main Author: | |
|---|---|
| Other Authors: | |
| Language: | Greek |
| Published: |
2015
|
| Subjects: | |
| Online Access: | https://vsmart.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=*D8*F7*D4*9A*21*7E*AE*9A*25*FA*3Bk*13z*9D*FB&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=1&WebPageNr=1&SearchTerm1=2013%20.1.41430&SearchT1=&Index1=Keywordsbib&SearchMethod=Find_1&ItemNr=1 http://hdl.handle.net/11610/12312 |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | Η ανάγκη για την προστασία της πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς σε περίοδο εχθροπραξιών έχει κινητοποιήσει τη διεθνή κοινότητα. Διεθνείς Οργανισμοί όπως η UNESCO, το Συμβούλιο της Ευρώπης, και Οργανώσεις όπως το Διεθνές Συμβούλιο Μουσείων, το Διεθνές Συμβούλιο Μνημείων και Χώρων, κ.λπ. δραστηριοποιούνται στη θέσπιση ισχυρού νομικού πλαισίου προστασίας.Αποτέλεσμα της διεθνούς δράσης είναι η διαμόρφωση ενός διεθνούς νομικού συστήματος. Η βάση της έννομης προστασίας της πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς τέθηκε με τη Διεθνή Σύμβαση της Γενεύης 1949. Το νομικό αυτό πλαίσιο ενισχύεται με τη Σύμβαση της Χάγης του 1954 και με τα πρωτόκολλα Ι και ΙΙ του 1977.Όμως το διεθνές νομικό πλαίσιο, μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι ικανό να προστατεύσει το πολιτιστικό και φυσικό περιβάλλον κατά τη διάρκεια των εχθροπραξιών. |
|---|