Αίτια και συνέπειες της εξέγερσης στη Συρία - Χαλιπήλια, Νομική Νεκταρία (2015)
εσωτερικό πολιτικό σύστημα, έναντι του οποίου επιλέχθηκε η εξέγερση ως η αναγκαία δίοδος εκδημοκρατισμού από ένα αυταρχικό και διεφθαρμένο καθεστώς, του οποίου πυλώνες στήριξης υπήρξαν ο στρατός και οι δυνάμεις ασφαλείας, το κόμμα Μπάαθ και ο ιδρυτής της δυναστείας Χαφέζ αλ Άσαντ, η άνοδος του οποίου στην εξουσία σηματοδότησε την δυναμική παρουσία της Συρίας στον αραβικό κόσμο και την διεθνή και περιφερειακή σκηνή. Δευτερευόντως, ο ρόλος των θρησκευτικών μειονοτήτων στην διαμόρφωση του εσωτερικού πολιτικού τοπίου, καθώς και ο ρόλος των εθνικών μειονοτήτων, παράγοντας ιδιαίτερα σημαντικός για την εσωτερική ισορροπία δυνάμεων τόσο στην Συρία όσο και στον υπόλοιπο αραβικό κόσμο. Το γεγονός ότι η ηγετική τάξη της Συρίας προέρχεται από την κοινότητα των αλαουιτών, η οποία αποτελεί τη μειοψηφία του πληθυσμού έναντι της σουνιτικής πλειοψηφίας, διαμόρφωσε ένα ιδιότυπο πεδίο ισορροπίας δυνάμεων και ισχύος, καθώς και συμμαχιών στο εσωτερικό της χώρας και στο εξωτερικό. Έτσι, ενδεχόμενη ανατροπή του καθεστώτος Ασαντ από τους σουνίτες Αδελφούς Μουσουλμάνους θα στερήσει το σιιτικό Ιράν από τον βασικό του σύμμαχο, μέσω του οποίου ασκεί μέχρι τώρα επιρροή στον Λίβανο και την Παλαιστίνη Επιπλέον, μια σουνιτική Συρία, σύμμαχος της Σαουδικής Αραβίας, θα αποτελούσε μοχλό άσκησης επιρροής στο άκρως ασταθές Ιράκ, όπου κυριαρχούν οι σιίτες και όπου η Τεχεράνη ασκεί σημαντική επιρροήΕπί πλέον, το ιδεολογικό υπόβαθρο των εξεγερμένων αντικαθεστωτικών αλαουιτών και σουνιτών φαίνεται να κλίνει προς το πολιτικό Ισλάμ, καθώς η σημαντικότερη πολιτική συνιστώσα είναι οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι, που βρίσκονται σε μακρά διαμάχη με το καθεστώς Άσαντ. Αναντίρρητα οι επιδράσεις της συριακής εξέγερσης τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και στις περιφερειακές ισορροπίες είναι ορατές. Η απώλεια της Αιγύπτου με την πτώση του Χόσνι Μουμπάρακ στέρησαν το Ισραήλ και τις ΗΠΑ από ένα σημαντικό σύμμαχο. Η παρούσα ηγεσία της χώρας ακολουθεί τη γραμμή του προκατόχου της στην εξωτερική πολιτική όμως η πολιτική σταθερότητα δεν έχει οικοδομηθεί, πράγμα που σημαίνει ότι δεν παρέχει εγγύηση ασφάλειας στις ΗΠΑ και στο στρατηγικό της εταίρο, το Ισραήλ. Η εκπλήρωση του σκοπού των εξεγερμένων –ιδιαίτερα της Μουσουλμανικής Αδελφότητας- δηλαδή της πτώσης του καθεστώτος θα εγκαινιάσει μια νέα περίοδο αβεβαιότητας σχετικά με τις προθέσεις της διάδοχης εξουσίας . Με την ανατροπή του καθεστώτος θορυβείται κατά αρχήν η Τουρκία φοβούμενη την έξαρση του κουρδικού ζητήματος, το οποίο αδυνατεί να θέσει υπό έλεγχο τόσο στο εσωτερικό της αλλά και στο γειτονικό Ιράκ, Το Ιράν επενδύει στη σταθερότητα της συμμαχίας με τη Συρία για να διαρρήξει τη διεθνή απομόνωσή του και η ενδεχόμενη πτώση του συριακού καθεστώτος στερεί από το Ιράν τη δυνατότητα άσκησης επιρροής στην περιφέρεια. Μεγάλη ανησυχία προκαλείται επίσης και στη σιιτική οργάνωση του Λιβάνου Χεζμπολλά , η οποία επωφελείται από τη στρατηγική συμμαχία Τεχεράνης - Δαμασκού. Η σουνιτική παλαιστινιακή Χαμάς με τη σειρά της θα υποστεί τις συνέπειες της αλληλεξάρτησης των δρώντων αυτών και καθώς βρίσκεται αποκλεισμένη από τον υπόλοιπο κόσμο στη Λωρίδα της Γάζας. δε μπορεί να αισθάνεται ασφαλής.Οι ΗΠΑ επιδιώκουν την επίτευξη στρατηγικών στόχων σε αντίξοες συνθήκες, στις οποίες οι κίνδυνοι και απειλές πολλαπλασιάζονται. Πέραν του αιφνιδιασμού τον οποίο υπέστησαν από τις αραβικές εξεγέρσεις , μάλλον απεύχονται την πτώση του καθεστώτος Ασαντ, τηρώντας όπως και το Ισραήλ στάση αναμονής και ελπίζοντας στην προώθηση πολιτικών και οικονομικών μεταρρυθμίσεων και στην εκτόνωση της κρίσης. Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Ρωσίας θα υπερασπιστεί τα γεωπολιτικά της συμφέροντα στη χώρα ,τα οποία περιχαρακώνονται από τις συμφωνίες τις οποίες έχει συνάψει με το καθεστώς και θα σταθεί ανάχωμα σε κάθε σχεδιασμό για τη νομιμοποίηση μιας δυτικής επέμβασης.