Η πειθαρχία και η τιμωρία στα δημοτικά σχολεία της Ν. Λέσβου κατά την περίοδο 1960-1980
Η παρούσα ποιοτική έρευνα διενεργήθηκε με σκοπό να διερευνηθούν οι απόψεις των δασκάλων στη Νήσο Λέσβο για την πειθαρχία, τις χρησιμοποιούμενες στρατηγικές, τα χαρακτηριστικά της και τους παράγοντες διαμόρφωσης της, κατά την περίοδο 1960-1980. Πραγματοποιήθηκαν έξι βιογραφικές αφηγηματικές συνεντεύξ...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | Greek |
| Δημοσίευση: |
2015
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | https://vsmart.lib.aegean.gr/webopac/List.csp?SearchT1=%CE%9A%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B7%2C+%CE%86%CE%BD%CE%BD%CE%B1&Index1=Keywordsbib&Database=1&SearchMethod=Find_1&SearchTerm1=%CE%9A%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B7%2C+%CE%86%CE%BD%CE%BD%CE%B1&OpacLanguage=gre&Profile=Default&EncodedRequest=*92*EE4*07*2D*F8*F0*3D*3A*0CG*BD*FF*5CD*9C&EncodedQuery=*92*EE4*07*2D*F8*F0*3D*3A*0CG*BD*FF*5CD*9C&Source=SysQR&PageType=Start&PreviousList=RecordListFind&WebPageNr=1&NumberToRetrieve=50&WebAction=NewSearch&StartValue=0&RowRepeat=0&ExtraInfo=&SortIndex=Year&SortDirection=-1&Resource=&SavingIndicator=&RestrType=&RestrTerms=&RestrShowAll=&LinkToIndex= http://hdl.handle.net/11610/11945 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Η παρούσα ποιοτική έρευνα διενεργήθηκε με σκοπό να διερευνηθούν οι απόψεις των δασκάλων στη Νήσο Λέσβο για την πειθαρχία, τις χρησιμοποιούμενες στρατηγικές, τα χαρακτηριστικά της και τους παράγοντες διαμόρφωσης της, κατά την περίοδο 1960-1980. Πραγματοποιήθηκαν έξι βιογραφικές αφηγηματικές συνεντεύξεις και για την ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε η Ανάλυση Περιεχομένου. Το εμπειρικό υλικό ανέδειξε ότι οι εκπαιδευτικοί νοηματοδοτούν την σχολική πειθαρχία ως μία κατευθυνόμενη δράση, που έχει σαν σκοπό της, αφενός την υπακοή των μαθητών στους σχολικούς κανονισμούς και αφετέρου την υιοθέτηση ενός καθιερωμένου προτύπου συμπεριφοράς, προκειμένου αυτοί να προετοιμαστούν για την μετέπειτα ενήλικη ζωή τους. Μέσα από τον λόγο των εκπαιδευτικών του δείγματός μας διαφαίνεται, επίσης, ότι η σχολική πειθαρχία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την τιμωρία. Οι στρατηγικές πειθαρχίας που χρησιμοποιήθηκαν κατά κόρων το χρονικό διάστημα που μελετάμε ήταν η σωματική τιμωρία, υπό την μορφή σωματικής βίας, χειρωνακτικής εργασίας στον σχολικό κήπο, γραπτής τιμωρίας ή «τοποθέτησης» του μαθητή σε άβολη θέση εντός της τάξης, αλλά και η ψυχολογική τιμωρία, όπως η απομάκρυνση από την τάξη ή η λεκτική επίπληξη. Στα ευρήματα της έρευνας μας, αξιοσημείωτη είναι η τάση των συνεντευξιαζόμενων μας, να δικαιολογούν μέχρι και σήμερα τις σκληρές σωματικές και ψυχολογικές τιμωρίες, που εφάρμοζαν, προσδίδοντας τους έναν χαρακτήρα ηθικής νομιμότητας. Η παρούσα ερευνητική μελέτη ανέδειξε ότι η εκπαιδευτική πολιτική συνδέεται άρρηκτα με την αυταρχική αγωγή και ότι η συνεπαγόμενη σχολική πειθαρχία αποτελεί το μέσο για την «ηθικοπλαστική», συναισθηματική και σωματική ανάπτυξη των μαθητών. Το σχολείο εκλαμβάνεται ως κυρίαρχος μηχανισμός επιβολής πειθαρχίας, υπακοής καθώς και ομοιομορφίας των υπό εκπαίδευση υποκειμένων. Η σχολική πειθαρχία χρησιμοποιείται εργαλειακά ως μέσο διασφάλισης της ομαλής λειτουργίας και αποτελεσματικότητας της εκπαιδευτικής διαδικασίας, ενώ ο εκπαιδευτικός ως διαμεσολαβητής μεταξύ της κεντρικής εξουσίας και του νέου κοινωνικού υποκειμένου. Η έρευνα μας κατέγραψε την επικράτηση ενός αυταρχικού στυλ γονικού ελέγχου, που αποδεικνύει ότι η σωματική τιμωρία ήταν επίσης συνυφασμένη με την διαπαιδαγώγηση των παιδιών στο σπίτι. Οι συνεντευξιαζόμενοι εκπαιδευτικοί έτρεφαν χαμηλές προσδοκίες για την πρόοδο των απείθαρχων μαθητών από τα χαμηλά κοινωνικό-οικονομικά στρώματα, υπερτονίζοντας μάλιστα την ελάχιστη γονική εμπλοκή των οικογενειών αυτών, στις σχολικές υποχρεώσεις των παιδιών τους. Οι σχέσεις εκπαιδευτικών και γονέων ήταν άσχημες και χαρακτηρίζονταν από έλλειψη συνεργασίας πάνω σε ζητήματα διαχείρισης απείθαρχων μαθητικών συμπεριφορών. Συνοψίζοντας, μέσα από την επεξεργασία του εμπειρικού μας υλικού προκύπτει ότι η πειθαρχία παρουσιάζεται τόσο σαν μέσο εξουσιαστικής δύναμης του κράτους στο θεσμό του σχολείου, όσο και σαν μέσο κυριαρχίας και καταπίεσης του δασκάλου ή του γονέα στον μαθητή. Το πόρισμα αυτό, μας έδωσε το έναυσμα να μελετήσουμε εις βάθος και να υιοθετήσουμε ως θεωρητικό πλαίσιο της παρούσης μελέτης τις θεωρητικές θέσεις του Φουκώ, με βάση τις οποίες η εξουσία δεν είναι, μόνο θέμα κάποιας κυρίαρχης ομάδας ή τάξης, δεν είναι η άμεση καταστολή, ο εξαναγκασμός ή η καταπίεση των ατόμων από άλλα άτομα, μέσω του κράτους (μακρο-επίπεδο). Αλλά συχνά, οι άνθρωποι χωρίς να εξαναγκάζονται από άλλους ανθρώπους, συμμετέχουν και σε πρακτικές που διαιωνίζουν την καταπίεση (μικρο-επίπεδο). Υπό αυτήν την οπτική, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν είναι μόνο θύματα αλλά είναι και παράγοντες εξουσίας, καθώς, συμμετέχουν ενεργά σε πρακτικές που συμβάλλουν ή ακόμα και ενισχύουν τα πρότυπα της καταπίεσης και της κυριαρχίας. |
|---|