Δικαιοσύνη και κοινωνικές ανισότητες: η απονομή δικαιοσύνης ως μηχανισμός κοινωνικών ανισοτήτων και αποκλεισμού
Απονομή δικαιοσύνης και κοινωνικές ανισότητες: ΠερίληψηΗ παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρώνεται και διερευνά τον κοινωνικό αποκλεισμό σε νομικό επίπεδο, όπως νοείται διαμέσου της συστηματικής αδυναμίας πρόσβασης στην δικαιοσύνη, παροχής ουσιαστικής έννομης προστασίας και επαρκούς υπεράσπισης των...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | Greek |
| Δημοσίευση: |
2015
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://catalog.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=wzl3*27*27*E3*D3*E1*25*20E*3E*90*92*C6&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=1&WebPageNr=1&SearchTerm1=2013.1.54634&SearchT1=&Index1=Keywordsbib&SearchMethod=Find_1&ItemNr=1 http://hdl.handle.net/11610/11923 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Απονομή δικαιοσύνης και κοινωνικές ανισότητες: ΠερίληψηΗ παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρώνεται και διερευνά τον κοινωνικό αποκλεισμό σε νομικό επίπεδο, όπως νοείται διαμέσου της συστηματικής αδυναμίας πρόσβασης στην δικαιοσύνη, παροχής ουσιαστικής έννομης προστασίας και επαρκούς υπεράσπισης των ατομικών δικαιωμάτων ενώπιον του δικαστηρίου. Ειδικότερα, ως αντικείμενο της θεωρητικής επισκόπησης και της ποιοτικής έρευνας ορίζεται η επιλεκτική, ταξική και στοχευμένη δράση του κατασταλτικού μηχανισμού κατά των κοινωνικά αποκλεισμένων ομάδων, μέσω της διαφοροποιητικής ποινικής μεταχείρισής τους. Τα άτομα, δηλαδή, που βιώνουν και υφίστανται κοινωνικό αποκλεισμό, διερευνώνται και εξετάζονται ως ποινικά υποκείμενα. Έμφαση, επομένως, δίδεται στον τρόπο αντιμετώπισής τους από την επίσημη κοινωνική αντίδραση και συγκεκριμένα από τα επιμέρους υποσυστήματα του κατασταλτικού μηχανισμού, δηλαδή από τις διωκτικές, δικαστικές και σωφρονιστικές αρχές.Για τη διερεύνηση του ρόλου, που διαδραματίζουν οι κοινωνικές τάξεις κατά την απονομή της δικαιοσύνης, διενεργήθηκαν δέκα συνολικά σε βάθος συνεντεύξεις από τα όργανα ποινικής καταστολής και από πρώην έγκλειστους, δια των οποίων συγκεντρώθηκε πραγματολογικό – πρωτογενές υλικό, το οποίο εν συνεχεία αξιολογήθηκε. Από την επεξεργασία των ποιοτικών αυτών δεδομένων προέκυψε, ότι η επιλεκτικότητα του ποινικού συστήματος αποτελεί δομικό στοιχείο και όχι παράγωγο εξαιρετικών και μεμονωμένων συνθηκών. Ως εκ τούτου, δεν αντικατοπτρίζει απλώς τις κοινωνικές σχέσεις, αλλά εντάσσεται στους οργανωμένους κρατικούς μηχανισμούς, διαμέσου των οποίων συντηρούνται και αναπαράγονται οι κοινωνικές ανισότητες.Οι φτωχές και εξαθλιωμένες κοινωνικές ομάδες εγκληματοποιούνται, στοχοποιούνται από τον τυπικό κοινωνικό έλεγχο, διυλίζονται και προωθούνται σε όλα τα στάδια, απ’ όπου εξέρχονται με το στίγμα του εγκληματία. Η επιστροφή στην κοινωνία μετά από μία μακρά περίοδο εγκλεισμού συνοδεύεται με υψηλό βαθμό υποτροπής σε μία μελλοντική εγκληματική δραστηριότητα εξαιτίας της εχθρικής στάσης της κοινωνίας και της έντασης των αστυνομικών ελέγχων. |
|---|