Εκτίμηση του πεδίου απόλυτων γεωστροφικών ταχυτήτων στο Θερμαϊκό Κόλπο με χρήση μεθόδου αντιστροφής: ένα χρήσιμο εργαλείο για την ολοκληρωμένη διαχείριση παράκτιας ζώνης
Στην παρούσα μελέτη επιχειρείται, μέσα από μία μέθοδο αντιστροφής, να ξεπεραστεί το πρόβλημα της αδυναμίας της ευρέως διαδεδομένης γεωστροφικής μεθόδου να υπολογίσει απόλυτες ταχύτητες γεωστροφικών ρευμάτων. Η συγκεκριμένη μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στο Βόρειο Αιγαίο στη θαλάσσια περ...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Περίληψη: | Στην παρούσα μελέτη επιχειρείται, μέσα από μία μέθοδο αντιστροφής, να ξεπεραστεί το πρόβλημα της αδυναμίας της ευρέως διαδεδομένης γεωστροφικής μεθόδου να υπολογίσει απόλυτες ταχύτητες γεωστροφικών ρευμάτων. Η συγκεκριμένη μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στο Βόρειο Αιγαίο στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Χαλκιδικής, Θάσου και Σαμοθράκης (Zervakis, 2000), αίρει το πρόβλημα της σχετικότητας των ταχυτήτων διαφορετικών στρωμάτων προσφέροντας με τον υπολογισμό του βαροτροπικού τμήματος της ταχύτητας, τον «άγνωστο χ» που λείπει για την εκτίμηση των απόλυτων γεωστροφικών ρευμάτων. Η μέθοδος βασίζεται στο σχηματισμό στοιχειωδών τριγωνικών πρισμάτων μεταξύ σταθμών δειγματοληψίας και στην εφαρμογή της αρχής διατήρησης του όγκου σε καθένα από αυτά. Προστιθέμενη στη, σχετική προς αυτή, βαροκλινική ταχύτητα μας δίνει την κάθετη προς την εκάστοτε πρισματική πλευρά συνιστώσα της απόλυτης γεωστροφικής ταχύτητας. Για την εφαρμογή της μεθόδου αξιοποιήθηκαν υδρογραφικά δεδομένα από μετρήσεις CTD και ADCP στο Θερμαϊκό Κόλπο (σχήμα 1) κατά τον μήνα Σεπτέμβριο του 2006, σε συνδυασμό με τη γεωστροφική θεωρία και τους φυσικούς νόμους που εκφράζονται με τις εξισώσεις της συνέχειας. Η εικόνα της γεωστροφικής κυκλοφορίας που προέκυψε από την εφαρμογή της μεθόδου αντιστροφής (μετά από κάποιες βελτιώσεις στον προγραμματισμό και προσαρμογές των παραμέτρων στις συνθήκες της περιοχής μας, κυρίως ως προς τον προσδιορισμό του μέσου βάθους κάθε ζεύγους σταθμών και την προσαρμογή στο πρόγραμμα εκτέλεσης, της αρχικής παραδοχής πως ο βυθός αποτελεί το επίπεδο μη-κίνησης), αντικατοπτρίζει την έντονη κυκλοφορία και μάλιστα σε ένα μεγάλο μέρος κυκλωνική. Επιβεβαιώνοντας τις μετρήσεις από τα ADCP εμφανίζεται μια γενική προς νότο κίνηση στο δυτικό τμήμα, ενώ υδάτινες μάζες φαίνεται να εισέρχονται από το νοτιοανατολικό τμήμα προς το εσωτερικό (βόρειο) τμήμα του κόλπου (Hyder et al., 2002a; Zervakis et al., 2005). Επιπλέον από τα σχετικά γραφήματα ανισορροπιών φαίνεται πως η διόρθωση που επέρχεται μέσω της αντιστροφής, βελτιώνει σημαντικά το ισοζύγιο μάζας σε κάθε στοιχειώδες πρίσμα. |
|---|