| description |
Το τοπίο είναι μια φυσική σκηνή διαμεσολαβημένη από τον πολιτισμό. Είναι μαζί χώρος σε αναπαράσταση και σε παρουσία, σημαίνον αλλά και σημαινόμενο, ένα πλαίσιο και ό,τι αυτό πλαισιώνει, πραγματικός τόπος αλλά και το είδωλό του, μια συσκευασία αλλά και το προϊόν μέσα στη συσκευασία. Η παρούσα εργασία επιχειρεί μία κριτική ανάγνωση του ισχύοντος θεσμικού πλαισίου προστασίας των αξιόλογων οικισμών και των αστικών τοπίων στην Ελλάδα. Διερευνά τις κυρωμένες στο ελληνικό δίκαιο διεθνείς συμβάσεις για την προστασία του τοπίου και της πολιτιστικής κληρονομιάς και συζητά την εξέλιξή τους σε βάθος χρόνου όσον αφορά στην οπτική του τοπίου και τις προτεινόμενες μεθόδους προστασίας του. Στη συνέχεια, μεταβαίνει στο ελληνικό νομικό πλαίσιο, το οποίο αναλύει σε δύο επίπεδα. Αρχικά, προσεγγίζεται το πρώτο επίπεδο του εθνικού δικαίου, το Σύνταγμα και ειδικά το άρθρο που πραγματεύεται την προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος. Στη συνέχεια διερευνάται η προστασία του αστικού τοπίου στο δεύτερο επίπεδο του εθνικού δικαίου, στην κοινή νομοθεσία. Μελετώνται αρχικά οι νόμοι που έχουν να κάνουν με την δόμηση αλλά και την προστασία του φυσικού και δομημένου περιβάλλοντος καθώς και της πολιτιστικής κληρονομιάς. Στη συνέχεια διερευνάται η νομική προστασία του αστικού τοπίου και των αξιόλογων οικισμών στον χωροταξικό και τον πολεοδομικό σχεδιασμό. Στο τέλος του πρώτου αυτού μέρους σχολιάζεται συνολικά η προσφορά των παραπάνω νομοθετημάτων, διεθνών και ελληνικών, πρώτου και δεύτερου επιπέδου, στην προστασία του αστικού τοπίου. Στο δεύτερο μέρος της εργασίας πραγματοποιείται η περίπτωση μελέτης ενός αστικού τοπίου, του οικισμού της Κάπης Λέσβου, ο οποίος έχει χαρακτηρισθεί με Απόφαση Νομάρχη ως «Αξιόλογος». Αρχικά παρουσιάζονται στοιχεία σχετικά με την ιστορία του οικισμού, τη θέση του στην ευρύτερη περιοχή, την πληθυσμιακή του εξέλιξη και την οικονομία του. Στη συνέχεια γίνεται η αναγνώριση της πολεοδομικής φυσιογνωμίας του οικισμού. Μελετάται τόσο η εξέλιξή της στο χρόνο, όσο και η σημερινή εικόνα που συντίθεται από το αστικό τοπίο (π.χ. τη μορφολογία του αστικού ιστού) και την αστική και περιφερειακή γεωγραφία (π.χ. την κατανομή των χρήσεων στο χώρο). Ακολούθως, γίνεται η αναγνώριση της αρχιτεκτονικής φυσιογνωμίας του οικισμού. Και πάλι διερευνάται η διαχρονική διαμόρφωση της φυσιογνωμίας καθώς και το σύγχρονο αστικό και πολιτισμικό τοπίο μέσα από την τυπολογία και τη μορφολογία των κτισμάτων του οικισμού. Την ενδελεχή αυτή αναγνώριση ακολουθεί η αποτύπωση της αλλοίωσης της ιδιαίτερης φυσιογνωμίας του οικισμού με το πέρασμα των χρόνων. Στο τέλος του δεύτερου μέρους επιχειρείται μια κριτική ανάγνωση του θεσμικού πλαισίου προστασίας της Κάπης σε σχέση με την αναγνώριση του τοπίου της που προηγήθηκε. Διατυπώνονται προβληματισμοί σχετικά με τις αδυναμίες του και δίνονται κατευθύνσεις για τη βελτίωσή του. Η εργασία καταλήγει με μία συνολική συζήτηση των ευρημάτων των δύο φάσεών της. Διατυπώνονται προβληματισμοί σχετικά με την αποτελεσματικότητα της νομικής προστασίας των αξιόλογων οικισμών και των αστικών τοπίων σε όλα τα επίπεδα, από τη θεωρία έως την πράξη. Προτείνονται στο τέλος γενικές προτάσεις και κατευθύνσεις για την αναβάθμιση, την επικαιροποίηση και γενικότερα τη βελτίωση ισχύοντος θεσμικού πλαισίου προστασίας των αξιόλογων οικισμών και των αστικών τοπίων στην Ελλάδα σε όλα του τα επίπεδα.
|
| spelling |
oai:hellanicus.lib.aegean.gr:11610-113322020-07-29T11:52:37Z Το θεσμικό πλαίσιο προστασίας των αξιόλογων οικισμών και αστικών τοπίων στην Ελλάδα : η περίπτωση του οικισμού της Κάπης Λέσβου Ράντου , Ευδοκία - Ηλίας Τερκενλή, Θεανώ Τοπίο Αστικό τοπίο Πολιτιστική κληρονομιά Θεσμικό πλαίσιο προστασίας Κάπη Λέσβου Αρχιτεκτονική Landscape Townscape Cultural heritage Preservation law structure Kapi Lesbos island Architecture Το τοπίο είναι μια φυσική σκηνή διαμεσολαβημένη από τον πολιτισμό. Είναι μαζί χώρος σε αναπαράσταση και σε παρουσία, σημαίνον αλλά και σημαινόμενο, ένα πλαίσιο και ό,τι αυτό πλαισιώνει, πραγματικός τόπος αλλά και το είδωλό του, μια συσκευασία αλλά και το προϊόν μέσα στη συσκευασία. Η παρούσα εργασία επιχειρεί μία κριτική ανάγνωση του ισχύοντος θεσμικού πλαισίου προστασίας των αξιόλογων οικισμών και των αστικών τοπίων στην Ελλάδα. Διερευνά τις κυρωμένες στο ελληνικό δίκαιο διεθνείς συμβάσεις για την προστασία του τοπίου και της πολιτιστικής κληρονομιάς και συζητά την εξέλιξή τους σε βάθος χρόνου όσον αφορά στην οπτική του τοπίου και τις προτεινόμενες μεθόδους προστασίας του. Στη συνέχεια, μεταβαίνει στο ελληνικό νομικό πλαίσιο, το οποίο αναλύει σε δύο επίπεδα. Αρχικά, προσεγγίζεται το πρώτο επίπεδο του εθνικού δικαίου, το Σύνταγμα και ειδικά το άρθρο που πραγματεύεται την προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος. Στη συνέχεια διερευνάται η προστασία του αστικού τοπίου στο δεύτερο επίπεδο του εθνικού δικαίου, στην κοινή νομοθεσία. Μελετώνται αρχικά οι νόμοι που έχουν να κάνουν με την δόμηση αλλά και την προστασία του φυσικού και δομημένου περιβάλλοντος καθώς και της πολιτιστικής κληρονομιάς. Στη συνέχεια διερευνάται η νομική προστασία του αστικού τοπίου και των αξιόλογων οικισμών στον χωροταξικό και τον πολεοδομικό σχεδιασμό. Στο τέλος του πρώτου αυτού μέρους σχολιάζεται συνολικά η προσφορά των παραπάνω νομοθετημάτων, διεθνών και ελληνικών, πρώτου και δεύτερου επιπέδου, στην προστασία του αστικού τοπίου. Στο δεύτερο μέρος της εργασίας πραγματοποιείται η περίπτωση μελέτης ενός αστικού τοπίου, του οικισμού της Κάπης Λέσβου, ο οποίος έχει χαρακτηρισθεί με Απόφαση Νομάρχη ως «Αξιόλογος». Αρχικά παρουσιάζονται στοιχεία σχετικά με την ιστορία του οικισμού, τη θέση του στην ευρύτερη περιοχή, την πληθυσμιακή του εξέλιξη και την οικονομία του. Στη συνέχεια γίνεται η αναγνώριση της πολεοδομικής φυσιογνωμίας του οικισμού. Μελετάται τόσο η εξέλιξή της στο χρόνο, όσο και η σημερινή εικόνα που συντίθεται από το αστικό τοπίο (π.χ. τη μορφολογία του αστικού ιστού) και την αστική και περιφερειακή γεωγραφία (π.χ. την κατανομή των χρήσεων στο χώρο). Ακολούθως, γίνεται η αναγνώριση της αρχιτεκτονικής φυσιογνωμίας του οικισμού. Και πάλι διερευνάται η διαχρονική διαμόρφωση της φυσιογνωμίας καθώς και το σύγχρονο αστικό και πολιτισμικό τοπίο μέσα από την τυπολογία και τη μορφολογία των κτισμάτων του οικισμού. Την ενδελεχή αυτή αναγνώριση ακολουθεί η αποτύπωση της αλλοίωσης της ιδιαίτερης φυσιογνωμίας του οικισμού με το πέρασμα των χρόνων. Στο τέλος του δεύτερου μέρους επιχειρείται μια κριτική ανάγνωση του θεσμικού πλαισίου προστασίας της Κάπης σε σχέση με την αναγνώριση του τοπίου της που προηγήθηκε. Διατυπώνονται προβληματισμοί σχετικά με τις αδυναμίες του και δίνονται κατευθύνσεις για τη βελτίωσή του. Η εργασία καταλήγει με μία συνολική συζήτηση των ευρημάτων των δύο φάσεών της. Διατυπώνονται προβληματισμοί σχετικά με την αποτελεσματικότητα της νομικής προστασίας των αξιόλογων οικισμών και των αστικών τοπίων σε όλα τα επίπεδα, από τη θεωρία έως την πράξη. Προτείνονται στο τέλος γενικές προτάσεις και κατευθύνσεις για την αναβάθμιση, την επικαιροποίηση και γενικότερα τη βελτίωση ισχύοντος θεσμικού πλαισίου προστασίας των αξιόλογων οικισμών και των αστικών τοπίων στην Ελλάδα σε όλα του τα επίπεδα. Landscape is a natural scene developed through culture. It is a space in representation and in actuality, at the same time, manifesting and manifested, a frame with everything that it frames, an actual place and its mirror at the same time, a package but also the product inside it.This thesis attempts an evaluation, through a critical perspective, of the existing law structure for the preservation of villages and townscapes designated as of outstanding value, in Greece. It investigates international conventions ratified by the Greek legislative system for the protection of the landscape and the cultural heritage and discusses their evolution in the passage of time, as concerns the way the landscape is viewed, as well as its suggested methods of protection. Following that, this thesis moves to the Greek legislative system and performs a two-layer analysis. Initially, it focuses on the first layer of the national law, the Constitution, and, in particular, on the article on the protection of the natural and cultural environment. Secondly, it seeks to determine the protection of the townscape, in the second layer of Greek legislation, common laws. What ensues is a study of all laws which delve into the construction and protection of the natural and built environment, but also that of the cultural heritage. Following this, the study seeks to determine the legal protection of townscapes and villages designated as outstanding, in urban and regional planning. The first part of the thesis concludes with the discussion of the total contribution of the aforementioned Greek and international legal documents concerning the protection of the townscape, at various levels of analysis.In the second part of this study, we present the case study of a townscape, the village of Kapi on the island of Lesvos, Greece, which has been characterized, by the local authorities, as “of outstanding value”. Initially, we present historical and geographical data pertaining to the village, as well as a description of its population and its economy. Furthermore, we sketch out the urban and architectural profile of the village. We study its evolution in time, but also its present situation, which comprises of the townscape (e.g. the morphology of its urban design) and its urban and regional geography (e.g. the different kinds of land use, in the area). Next, we proceed to the study of the architectural physiognomy of the village. Again, we investigate the longitudinal formation of its physiognomy, as well as its civil and cultural landscape, as derived from the study of the typology and morphology of the buildings of the village. This extensive study is followed by a reference to the continuing degradation of the unique landscape of the village, through time. In the final part of the second part, we attempt a critique of the laws protecting the village of Kapi, on the basis of the landscape evaluation that preceded it. Problems and inadequacies concerning such law are pointed out, followed by an attempt to form proposals in the direction of its improvement.The thesis ends with a discussion summing up its findings in both parts. We present our skepticism as to the efficiency of the legal protection of Greek villages and townscapes of outstanding value, at all levels from theory to practice. General suggestions and proposals are finally offered for the evolution and modernization of existing legislation, concerning the preservation of significant villages and townscapes in Greece, at all legal levels. 2015-11-18T08:41:44Z 2015-11-18T08:41:44Z 2012 https://vsmart.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=*FF*A5*B1*8C*5E*ABg*81*E4f*3F*AFF*C5*F5*ED&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=2&WebPageNr=1&SearchTerm1=2012 .1.54948&SearchT1=&Index1=Keywordsbib&SearchMethod=Find_1&ItemNr=2 http://hdl.handle.net/11610/11332 el Μυτιλήνη
|