Το θεσμικό πλαίσιο προστασίας των αξιόλογων οικισμών και αστικών τοπίων στην Ελλάδα : η περίπτωση του οικισμού της Κάπης Λέσβου
Το τοπίο είναι μια φυσική σκηνή διαμεσολαβημένη από τον πολιτισμό. Είναι μαζί χώρος σε αναπαράσταση και σε παρουσία, σημαίνον αλλά και σημαινόμενο, ένα πλαίσιο και ό,τι αυτό πλαισιώνει, πραγματικός τόπος αλλά και το είδωλό του, μια συσκευασία αλλά και το προϊόν μέσα στη συσκευασία. Η παρούσα εργασί...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | Greek |
| Δημοσίευση: |
2015
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | https://vsmart.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=*FF*A5*B1*8C*5E*ABg*81*E4f*3F*AFF*C5*F5*ED&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=2&WebPageNr=1&SearchTerm1=2012 .1.54948&SearchT1=&Index1=Keywordsbib&SearchMethod=Find_1&ItemNr=2 http://hdl.handle.net/11610/11332 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Το τοπίο είναι μια φυσική σκηνή διαμεσολαβημένη από τον πολιτισμό. Είναι μαζί χώρος σε αναπαράσταση και σε παρουσία, σημαίνον αλλά και σημαινόμενο, ένα πλαίσιο και ό,τι αυτό πλαισιώνει, πραγματικός τόπος αλλά και το είδωλό του, μια συσκευασία αλλά και το προϊόν μέσα στη συσκευασία. Η παρούσα εργασία επιχειρεί μία κριτική ανάγνωση του ισχύοντος θεσμικού πλαισίου προστασίας των αξιόλογων οικισμών και των αστικών τοπίων στην Ελλάδα. Διερευνά τις κυρωμένες στο ελληνικό δίκαιο διεθνείς συμβάσεις για την προστασία του τοπίου και της πολιτιστικής κληρονομιάς και συζητά την εξέλιξή τους σε βάθος χρόνου όσον αφορά στην οπτική του τοπίου και τις προτεινόμενες μεθόδους προστασίας του. Στη συνέχεια, μεταβαίνει στο ελληνικό νομικό πλαίσιο, το οποίο αναλύει σε δύο επίπεδα. Αρχικά, προσεγγίζεται το πρώτο επίπεδο του εθνικού δικαίου, το Σύνταγμα και ειδικά το άρθρο που πραγματεύεται την προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος. Στη συνέχεια διερευνάται η προστασία του αστικού τοπίου στο δεύτερο επίπεδο του εθνικού δικαίου, στην κοινή νομοθεσία. Μελετώνται αρχικά οι νόμοι που έχουν να κάνουν με την δόμηση αλλά και την προστασία του φυσικού και δομημένου περιβάλλοντος καθώς και της πολιτιστικής κληρονομιάς. Στη συνέχεια διερευνάται η νομική προστασία του αστικού τοπίου και των αξιόλογων οικισμών στον χωροταξικό και τον πολεοδομικό σχεδιασμό. Στο τέλος του πρώτου αυτού μέρους σχολιάζεται συνολικά η προσφορά των παραπάνω νομοθετημάτων, διεθνών και ελληνικών, πρώτου και δεύτερου επιπέδου, στην προστασία του αστικού τοπίου. Στο δεύτερο μέρος της εργασίας πραγματοποιείται η περίπτωση μελέτης ενός αστικού τοπίου, του οικισμού της Κάπης Λέσβου, ο οποίος έχει χαρακτηρισθεί με Απόφαση Νομάρχη ως «Αξιόλογος». Αρχικά παρουσιάζονται στοιχεία σχετικά με την ιστορία του οικισμού, τη θέση του στην ευρύτερη περιοχή, την πληθυσμιακή του εξέλιξη και την οικονομία του. Στη συνέχεια γίνεται η αναγνώριση της πολεοδομικής φυσιογνωμίας του οικισμού. Μελετάται τόσο η εξέλιξή της στο χρόνο, όσο και η σημερινή εικόνα που συντίθεται από το αστικό τοπίο (π.χ. τη μορφολογία του αστικού ιστού) και την αστική και περιφερειακή γεωγραφία (π.χ. την κατανομή των χρήσεων στο χώρο). Ακολούθως, γίνεται η αναγνώριση της αρχιτεκτονικής φυσιογνωμίας του οικισμού. Και πάλι διερευνάται η διαχρονική διαμόρφωση της φυσιογνωμίας καθώς και το σύγχρονο αστικό και πολιτισμικό τοπίο μέσα από την τυπολογία και τη μορφολογία των κτισμάτων του οικισμού. Την ενδελεχή αυτή αναγνώριση ακολουθεί η αποτύπωση της αλλοίωσης της ιδιαίτερης φυσιογνωμίας του οικισμού με το πέρασμα των χρόνων. Στο τέλος του δεύτερου μέρους επιχειρείται μια κριτική ανάγνωση του θεσμικού πλαισίου προστασίας της Κάπης σε σχέση με την αναγνώριση του τοπίου της που προηγήθηκε. Διατυπώνονται προβληματισμοί σχετικά με τις αδυναμίες του και δίνονται κατευθύνσεις για τη βελτίωσή του. Η εργασία καταλήγει με μία συνολική συζήτηση των ευρημάτων των δύο φάσεών της. Διατυπώνονται προβληματισμοί σχετικά με την αποτελεσματικότητα της νομικής προστασίας των αξιόλογων οικισμών και των αστικών τοπίων σε όλα τα επίπεδα, από τη θεωρία έως την πράξη. Προτείνονται στο τέλος γενικές προτάσεις και κατευθύνσεις για την αναβάθμιση, την επικαιροποίηση και γενικότερα τη βελτίωση ισχύοντος θεσμικού πλαισίου προστασίας των αξιόλογων οικισμών και των αστικών τοπίων στην Ελλάδα σε όλα του τα επίπεδα. |
|---|