Χωρική ανάλυση της κατανομής των γηγενών και εξωτικών φυτικών ειδών στις περιοχές του δικτύου Natura 2000 της Ελλάδας

Οι βιολογικές εισβολές αποτελούν απειλή για τη βιοποικιλότητα και τη σταθερότητα των οικοσυστημάτων παγκοσμίως και η κατανόηση των παραγόντων που καθιστούν τα οικοσυστήματα ευάλωτα στην εισβολή αποτελεί θέμα κεντρικής σημασίας για την πρόβλεψη της εξάπλωσης των εξωτικών ειδών και την προσπάθεια διατ...

Πλήρης περιγραφή

Αποθηκεύτηκε σε:
Λεπτομέρειες βιβλιογραφικής εγγραφής
Κύριος συγγραφέας: Τουλούμη, Κορίνα - Κωνσταντίνος
Άλλοι συγγραφείς: Κουκούλας, Σωτήριος
Γλώσσα:Greek
Δημοσίευση: 2015
Θέματα:
Διαθέσιμο Online:https://vsmart.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=*7F*8D*00*1D*07ah*B2K*E3Q*18*C4E*97*01&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=1&WebPageNr=1&SearchTerm1=2013 .1.55256&SearchT1=&Index1=Keywordsbib&SearchMethod=Find_1&ItemNr=1
http://hdl.handle.net/11610/11223
Ετικέτες: Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
Περιγραφή
Περίληψη:Οι βιολογικές εισβολές αποτελούν απειλή για τη βιοποικιλότητα και τη σταθερότητα των οικοσυστημάτων παγκοσμίως και η κατανόηση των παραγόντων που καθιστούν τα οικοσυστήματα ευάλωτα στην εισβολή αποτελεί θέμα κεντρικής σημασίας για την πρόβλεψη της εξάπλωσης των εξωτικών ειδών και την προσπάθεια διατήρησης της βιοποικιλότητας. Μία κλασική θεωρία προτείνει ότι πλούσια σε γηγενή είδη οικοσυστήματα είναι περισσότερο ανθεκτικά στην εισβολή απ’ότι τα φτωχά σε είδη οικοσυστήματα. Ωστόσο πολλές μελέτες σε μεγάλες κλίμακες, βρίσκουν συχνά θετική συσχέτιση μεταξύ της ποικιλότητας των εξωτικών και των γηγενών ειδών, λόγω των εξωτερικών παραγόντων που επιδρούν στα οικοσυστήματα στις κλίμακες αυτές και ξεπερνούν τον ανταγωνισμό που δρα μεμονωμένα στις μικρές κλίμακες. Για να διερευνηθεί η ισχύς της θεωρίας αυτής εξετάστηκε η σχέση της ποικιλότητας των εξωτικών και των γηγενών ειδών και μοντελοποιήθηκε ο αριθμός των εξωτικών ειδών που βρέθηκε στις περιοχές του δικτύου Natura της Ελλάδας σε σχέση με τον αριθμό των γηγενών ειδών και με τοπογραφικές, περιβαλλοντικές και μεταβλητές που σχετίζονται με την ανθρώπινη δραστηριότητα. Χρησιμοποιήθηκαν τα Γενικευμένα Γραμμικά Μοντέλα (ΓΓΜ) και τα Γενικευμένα Αθροιστικά Μοντέλα (ΓΑΜ) πολλαπλής παλινδρόμησης. Η συνολική σχέση της ποικιλότητας των γηγενών και των εξωτικών ειδών βρέθηκε θετική. Οι επεξηγηματικές μεταβλητές της ποικιλότητας των εξωτικών ειδών που επεξηγούσαν το μεγαλύτερο ποσοστό της διακύμανσης (54,9%), ήταν η ποικιλότητα των γηγενών ειδών, το κλίμα, η τοποθεσία και η ανθρώπινη δραστηριότητα. Τα αποτελέσματα ενισχύουν την υπόθεση ότι σε μεγάλες κλίμακες οικοσυστήματα με ευνοικές συνθήκες για τα γηγενή είδη, ευνοούν και τα εξωτικά και επισημαίνουν τη σημασία της επίδρασης του κλίματος, της θέσης των περιοχών του δικτύου Natura, αλλά και του ανθρώπινου παράγοντα στην κατανομή των εξωτικών ειδών.