Μεταπυρική αποκατάσταση των Διπτέρων και Κολεοπτέρων επικονιαστών σε δασικά οικοσυστήματα της Ρόδου
Στόχος της παρούσας έρευνας, ήταν να μελετηθεί η αφθονία των Κολεοπτέρων και Διπτέρων επικονιαστών σε ένα τοπίο αποτελούμενο από εκτάσεις διαφορετικής ιστορίας πυρκαγιών και συνεπώς διαφορετικών σταδίων μεταπυρικής διαδοχής, που βρίσκεται στην κεντρική και Νότια Ρόδο. Χρησιμοποιήθηκαν 29 θέσεις δειγ...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Περίληψη: | Στόχος της παρούσας έρευνας, ήταν να μελετηθεί η αφθονία των Κολεοπτέρων και Διπτέρων επικονιαστών σε ένα τοπίο αποτελούμενο από εκτάσεις διαφορετικής ιστορίας πυρκαγιών και συνεπώς διαφορετικών σταδίων μεταπυρικής διαδοχής, που βρίσκεται στην κεντρική και Νότια Ρόδο. Χρησιμοποιήθηκαν 29 θέσεις δειγματοληψίας, κατανεμημένες στον χώρο έτσι ώστε να καλύπτουν εδαφικές περιοχές που έχουν καεί μια φορά κατά το παρελθόν (1984,1989 και 1992 καθώς και 1987 και 1988), εκτάσεις που έχουν καεί μια φορά σχετικά πρόσφατα (2008), εκτάσεις που έχουν καεί δύο φορές (1984 ή 1989 ή 1992 και 2008 και 1987 ή 1988 και 2008) και εκτάσεις που δεν έχουν καεί ποτέ κατά τα τελευταία 40 χρόνια. Πραγματοποιήθηκαν τέσσερις μηνιαίες δειγματοληψίες κατά το χρονικό διάστημα Μαρτίου – Ιουνίου 2012 και οι συλλήψεις των εντόμων έγιναν με την μέθοδο των με αντανάκλαση υπεριώδους, πινακοπαγίδων (pan traps). Για την ανάλυση των αποτελεσμάτων χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό λογισμικό R, Version 2.13.0 for Windows. Στα αποτελέσματα η συμμετοχή των Κολεοπτέρων (3.759 έντομα) ήταν πολύ μεγαλύτερη συγκριτικά με τα Δίπτερα (112 έντομα). Στα Δίπτερα δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφοροποιήσεις μεταξύ των διαφορετικής ιστορίας πυρκαγιών εκτάσεων (κατηγοριών). Στα Κολεόπτερα παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική υψηλότερη αφθονία στις πρόσφατα καμένες εκτάσεις, (κατηγορία Α), σε σχέση με την περιοχή διπλοκαμένων (περιοχή Β) (1987-8 και 2008) και σε σχέση με τις άκαυτες περιοχές (περιοχή Ε), η οποία μπορεί να αποδοθεί στην αφθονία τροφής. Παρατηρήθηκε επίσης στατιστικά σημαντική διαφοροποίηση μεταξύ των δύο περιοχών παρόμοιας ιστορίας πυρκαγιών (διπλοκαμένων). Συγκεκριμένα βρέθηκε υψηλότερη αφθονία κολεοπτέρων στην περιοχή Γ (καμένα 1984 ή 1989 ή 1992 και 2008) σε σχέση με την περιοχή Β (καμένα 1987 ή 1988 και 2008), η οποία μπορεί να αποδοθεί στον μεγαλύτερο κατακερματισμό του τοπίου και στην μεγαλύτερη ένταση βόσκησης που παρατηρείται στην περιοχή Γ σε σχέση με την Β. Μεταξύ των λοιπών περιοχών δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφοροποιήσεις ως προς την αφθονία των Κολεοπτέρων. Ρόλο φαίνεται να διαδραματίζει το γεγονός ότι έχει μεσολαβήσει χρονικό διάστημα σχεδόν 4 ετών από τον τελευταίο κύριο παράγοντα όχλησης του οικοσυστήματος (πυρκαγιά 2008) σε συνδυασμό με την ικανότητα των μεσογειακών οικοσυστημάτων να ανακάμπτουν με ταχείς ρυθμούς μετά από πυρκαγιά. |
|---|