Experience design under a performative perspective: designing for enactive participation to emerge in live events
Η διατήρηση και προώθηση του μη-υλικού πολιτισμού αντιμετωπίζει ένα βασικό μεθοδολογικό ζήτημα, ως εφήμερο και διαρκώς εξελισσόμενο γεγονός. Στα πλαίσια της συγκεκριμένης διατριβής, ο σχεδιασμός εμπειριών (experience design) και η ζωντανή τέχνη (live art) προτείνονται ως ικανά πεδία να προσφέρουν μι...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | English |
| Δημοσίευση: |
2015
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | https://catalog.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=*FA*19*B5aW*88*82*F38*B3*04*08*2B*D4*D6k&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=1&WebPageNr=1&SearchTerm1=2015%20.1.120233&SearchT1=&Index1=Authorbib$&SearchMethod=Find_1&ItemNr=1 http://hdl.handle.net/11610/11185 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Η διατήρηση και προώθηση του μη-υλικού πολιτισμού αντιμετωπίζει ένα βασικό μεθοδολογικό ζήτημα, ως εφήμερο και διαρκώς εξελισσόμενο γεγονός. Στα πλαίσια της συγκεκριμένης διατριβής, ο σχεδιασμός εμπειριών (experience design) και η ζωντανή τέχνη (live art) προτείνονται ως ικανά πεδία να προσφέρουν μια καινοτόμο προσέγγιση στη μελέτη και διατήρηση μη-υλικών μορφών πολιτισμού, καθώς ακριβώς εστιάζουν στη διαχείριση του εφήμερου και του απρόβλεπτου. Συγκεκριμένα, η επιτέλεση (ή δράση, performance) σαν καλλιτεχνικό μέσο και κοινωνικοπολιτισμική πρακτική μπορεί να προσφέρει στους σχεδιαστές γνώση και εμπειρία σχετικά με την οργάνωση ζωντανών γεγονότων, με εκπαιδευτικό και καλλιτεχνικό χαρακτήρα, στα οποία οι συμμετέχοντες μετατρέπονται σε συνδημιουργούς της όλης εμπειρίας. Υπερβαίνοντας τα όρια μεταξύ τέχνης και σχεδιασμού, καθημερινής ζωής και καλλιτεχνικής εμπειρίας, μεταξύ καλλιτέχνη και θεατή, καλλιτέχνη και έργου τέχνης, τόσο ο σχεδιασμός εμπειριών όσο και η ζωντανή τέχνη οργανώνουν (θέτουν επί σκηνής, με την ευρύτερη έννοια του όρου σκηνή) τη διάδραση και συμμετοχή του κοινού σε ζωντανά γεγονότα. Η διατριβή αυτή αποτελεί αρχικά μια μελέτη των τρόπων που χρησιμοποιούν οι καλλιτέχνες της ζωντανή τέχνη - αλλά και παράλληλων θεατρικών πεδίων – για τη μεταβολή του θεατή σε ενεργό συμμετέχοντα. Σε δεύτερο επίπεδο, τα αποτελέσματα μεταφέρονται στο πεδίο του σχεδιασμού ως προτάσεις και στρατηγικές διατήρησης και προώθησης μη-υλικών και εφήμερων μορφών πολιτισμού. |
|---|