Η "Λεσβιακή Άνοιξη": η ανασύσταση ενός πολιτισμικού φαινομένου μέσα από την αποτύπωσή του στον τύπο (1910-1932)
Σκοπός της εργασίας ήταν να καταγράψει και να εξετάσει τις ποικίλες μορφές πολιτισμικής δημιουργίας όπως αποτυπώθηκαν στον Τύπο της Λέσβου την περίοδο 1910-1932. Με άξονα τη συστηματική και λεπτομερή αποδελτίωση των δημοσιευμάτων συγκεντρώθηκε ένα εκτεταμένο ερευνητικό υλικό και έγινε ανασύσταση του...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | Greek |
| Δημοσίευση: |
2015
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | https://catalog.lib.aegean.gr/iguana/www.main.cls?surl=search&p=ed763fb5-024d-4d04-a952-e71cbf110eaa#recordId=1.55739 http://hdl.handle.net/11610/11183 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Σκοπός της εργασίας ήταν να καταγράψει και να εξετάσει τις ποικίλες μορφές πολιτισμικής δημιουργίας όπως αποτυπώθηκαν στον Τύπο της Λέσβου την περίοδο 1910-1932. Με άξονα τη συστηματική και λεπτομερή αποδελτίωση των δημοσιευμάτων συγκεντρώθηκε ένα εκτεταμένο ερευνητικό υλικό και έγινε ανασύσταση του πολιτισμικού φαινομένου της Λεσβιακής Άνοιξης. Οι οικονομικές, κοινωνικές και εκπαιδευτικές συνθήκες που δημιουργήθηκαν στη Λέσβο κατά τον 19ο αιώνα, επέδρασαν και συνέβαλαν στην πνευματική κίνηση και πολιτισμική δημιουργία της Λέσβου. Υποστηρικτικός ήταν ο ρόλος των πολλών εντύπων που εκδόθηκαν στη Λέσβο' ο Τύπος και η λογοτεχνία είχαν αμφίδρομη σχέση. Ο μεγάλος αριθμός των δημιουργών, εκτός των γνωστών συντελεστών, ήταν σημαντικός λόγος συγκρότησης του φαινομένου της Λεσβιακής Άνοιξης. Η λογοτεχνική παραγωγή, πεζογραφία, ποίηση, χρονογράφημα, που αναπτύχθηκε, δεν εντάσσεται σε κάποιο λογοτεχνικό ρεύμα ή σχολή. Κάθε δημιοργός είχε αυτονομία και εντελώς προσωπική έκφραση. Ιδιαίτερες και χαρακτηριστικές είναι οι περιπτώσεις των μυθιστορημάτων των Μυριβήλη και Βενέζη. Με κάποιες προϋποθέσεις μπορούσαν να διακριθούν και άλλοι δημιουργοί. Από τα λογοτεχνικά είδη κυριαρχούν η ποίηση και το χρονογράφημα. Την ποίηση τη χαρακτηρίζει κάποιος ιδιότυπος λυρισμός, στον απόηχο του ρομαντισμού. Το χρονογράφημα αναδείχθηκε ως το δημοφιλέστερο είδος των εφημερίδων. Στις περιόδους των πολέμων και των διωγμών υπήρξε μια τάση έκφρασης του αλυτρωτισμού και ενός ιδιότυπου τοπικού πατριωτισμού. Η πλειονότητα των πνευματικών δημιουργών έγραψε και δημοσίευσε τα έργα της στη δημοτική γλώσσα. Σ' αυτή τυπώθηκαν σχεδόν όλες οι εφημερίδες και τα περιοδικά, καθώς επίσης και τα λογοτεχνικά έργα. Εκτός της λογοτεχνικής δημιουργίας οι συντελεστές ασχολήθηκαν με την έκδοση εφημερίδων και περιοδικών, με το θέατρο και την τέχνη, υπήρξαν επίσης υποστηρικτές του εκπαιδευτικού δημοτικισμού. Στην πορεία και εξέλιξη της Λεσβιακής Άνοιξης σταθμοί υπήρξαν η απελευθέρωση της Λέσβου (1912), η Μικρασιατική Καταστροφή (1922) και η ανταλλαγή των πληθυσμών (1923 ). Ιδιαίτερη ήταν η συμβολή των Μικρασιατών δημιουργών που εγκαταστάθηκαν στη Λέσβο. Παρά την επίδραση που άσκησε η Λεσβιακή Άνοιξη δε συγκροτήθηκε ποτέ ώς (συλλογική) ομάδα λογοτεχνών, συγγραφέων, δημοσιογράφων και εκπαιδευτικών, με σαφείς ιδεολογικούς ή καλλιτεχνικούς στόχους. Ήταν ένα ανομοιογενές σύνολο δημιουργών που έδραση στη συγκεκριμένη περίοδο, ταυτίστηκε μ'αυτή και απόκτησε αίγλη στα μετέπειτα χρόνια. Στόχος των πρωτεργατών αυτής της πνευματικής δραστηριότητας, ήταν η ιδιαίτερη πολιτισμική δημιουργία και η απαίτηση για ισότιμη αναγνώριση από το πολιτιστικό κέντρο της Αθήνας. Η Λεσβιακή Άνοιξη είναι σημαντικό πολιτισμικό, κυρίων λογοτεχνικό, φαινόμενο μιας ελληνικής επαρχίας, του νησιού της Λέσβου, που εξελιχθηκε κατά τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα. |
|---|