Σχηματίζοντας τη λίμνη: εμπειρία και διαμεσολάβηση του τοπίου στις Πρέσπες
Αντικείμενο της συγκεκριμένης διδακτορικής διατριβής είναι οι διαφορετικές εννοιοδοτήσεις, αναπαραστάσεις αλλά και τοπικές αντιλήψεις του σύγχρονου τοπίου στις Πρέσπες. Οι λίμνες των Πρεσπών, στα σύνορα της Ελλάδας, της Αλβανίας και της Πρώην Γιουγκοσ...
Saved in:
| Main Author: | |
|---|---|
| Other Authors: | |
| Language: | Greek |
| Published: |
2015
|
| Subjects: | |
| Online Access: | https://catalog.lib.aegean.gr/iguana/www.main.cls?surl=search&p=ed763fb5-024d-4d04-a952-e71cbf110eaa#recordId=1.36245 http://hdl.handle.net/11610/11175 |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | Αντικείμενο της συγκεκριμένης διδακτορικής διατριβής είναι οι διαφορετικές εννοιοδοτήσεις, αναπαραστάσεις αλλά και τοπικές αντιλήψεις του σύγχρονου τοπίου στις Πρέσπες. Οι λίμνες των Πρεσπών, στα σύνορα της Ελλάδας, της Αλβανίας και της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Μακεδονίας, υγρότοπος διεθνούς σημασίας, διασυνοριακό πάρκο από το 2000 αλλά και υποψήφια θέση για τον κατάλογο της Παγκόσμιας Κληρονομιάς λόγω των βυζαντινών μνημείων της, έχουν αναδειχθεί τα τελευταία χρόνια ως μια συμβολική ‘νησίδα’ φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς στη Νοτιανατολική Ευρώπη.Παρά την προβολή ωστόσο, των Πρεσπών ως εναλλακτικού τουριστικού προορισμού και ‘νησίδας κληρονομιάς’ διεθνούς σημασίας, οι εδραιωμένες έως και τις πρόσφατες δεκαετίες μετεμφυλιακές συνθήκες κοινωνικο-πολιτικής απομόνωσης και περιθωριακότητας και τα περιοριστικά, επιφανειακά και θραυσματικά εννοιολογικά σχήματα που έχουν επικρατήσει καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τη πρόσληψη του χώρου. Η συγκεκριμένη έρευνα, χρησιμοποιώντας αναλυτικά εργαλεία από τα διεπιστημονικά πεδία του υλικού πολιτισμού και της πολιτισμικής / κοινωνικής θεωρίας του χώρου, και συνδυάζοντας την εθνογραφική επιτόπια έρευνα με αρχειακό υλικό και διαφορετικά μέσα καταγραφής, ανιχνεύει πολλαπλές διαστάσεις της χωρικότητας και της υλικής και συμβολικής διαμόρφωσης του σύγχρονου τοπίου από τα τέλη του 19ου αιώνα έως και σήμερα. Εξετάζει ερμηνευτικά την εννοιολογική και ιδεολογική κατασκευή του επίσημου, τοπογραφημένου χώρου καθώς και τη συγκρότηση του τοπίου ως αισθητικού αντικειμένου και συμβολικού κεφαλαίου μέσα από συγκεκριμένες πρακτικές διαμεσολάβησης και αναπαραστατικά μέσα. Επιχειρεί, παράλληλα, να προσεγγίσει τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του βιωματικού χώρου της άμεσης, καθημερινής αντίληψης και εμπειρίας των ίδιων των κατοίκων της περιοχής έτσι όπως έχει διαμορφωθεί μέσα από τις υλικές, παραγωγικές πρακτικές, τις μνημονικές αναφορές και και τις κοινωνικές σχέσεις.Προτείνεται τέλος, πέρα από τις συμβατικές στατικές, επιφανειακές και ταξινομικές προσεγγίσεις, ένας επαναπροσδιορισμός του τοπίου ως ζωτικού πεδίου ρευστών και δυναμικών συσχετισμών, το οποίο διαμορφώνεται μέσω μιας διαρκούς διαλεκτικής ιδεολογικού ανταγωνισμού και κοινωνικής διαπραγμάτευσης, βιωμένης εμπειρίας και υλικής μεταμόρφωσης. |
|---|