Πολιτικές εκσυγγένευσης: υιοθεσία και η ηθική οικονομία της αναπαραγωγής στην σύγχρονη Ελλάδα

Η διατριβή είναι μία εθνογραφική και ιστορικά τοποθετημένη έρευνα για την υιοθεσία στην σύγχρονη Ελλάδα. Πρόκειται για μία μελέτη που εστιάζει στους λόγους και τις διαδικασίες των συνδέσεων και των αποσυνδέσεων προς και από συγγενειακά περιβάλλοντα. Εστιάζω στις διαδικασίες που «φτιάχνουν γονείς» κα...

Πλήρης περιγραφή

Αποθηκεύτηκε σε:
Λεπτομέρειες βιβλιογραφικής εγγραφής
Κύριος συγγραφέας: Παπαδάκη, Ειρήνη
Άλλοι συγγραφείς: Παπαταξιάρχης, Ευθύμιος
Γλώσσα:Greek
Δημοσίευση: 2015
Θέματα:
Διαθέσιμο Online:https://catalog.lib.aegean.gr/iguana/www.main.cls?surl=search&p=ed763fb5-024d-4d04-a952-e71cbf110eaa#recordId=1.68176
http://hdl.handle.net/11610/10959
Ετικέτες: Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
Περιγραφή
Περίληψη:Η διατριβή είναι μία εθνογραφική και ιστορικά τοποθετημένη έρευνα για την υιοθεσία στην σύγχρονη Ελλάδα. Πρόκειται για μία μελέτη που εστιάζει στους λόγους και τις διαδικασίες των συνδέσεων και των αποσυνδέσεων προς και από συγγενειακά περιβάλλοντα. Εστιάζω στις διαδικασίες που «φτιάχνουν γονείς» και που αναιρούν γονείς, κυρίως όμως στις διαδικασίες που «φτιάχνουν μητέρες» και «αναιρούν μητέρες» δηλαδή μέσω ποιων πολιτισμικών, νομικών, κοινωνικών μηχανισμών κάποιοι γίνονται γονείς ενός παιδιού την ίδια στιγμή που κάποιοι άλλοι αναιρούνται από γονείς του. Εξετάζω τι φέρει και τι εμπλέκει αυτή η διαδικασία του φτιάχνω – αναιρώ, αλλά και ποιο είναι το ιστορικό βάθος και τα συναισθήματα που φέρουν αυτές οι συγγενειακές διεργασίες στην Ελλάδα. Ακολουθώντας μία φεμινιστική οπτική χρησιμοποιώ την ηθική οικονομία της αναπαραγωγής για να διερευνήσω το ηθικό πλαίσιο που επιτρέπει σε κάποιες γυναίκες να γίνουν μητέρες και τις κανονικότητες που ορίζουν την δράση των κρατικών εκπροσώπων, καθώς και τις αποφάσεις των βιολογικών μητέρων να «αποχωρήσουν» από την συγγενειακή σχέση με το παιδί που γέννησαν. Αυτή η οικονομία δημιουργεί τα φαντασιακά εκείνα μητρικά σενάρια που πραγματώνονται στο πλαίσιο των υποκειμενικοτήτων της μεσαίας τάξης. Οι ιστορίες υιοθεσίας ακολουθούν την ιστορία του κράτους πρόνοιας και ρίχνουν φως στο πολιτικό νόημα των παιδιών και της αναπαραγωγής σε κάθε ιστορική στιγμή.