Κείμενα λαϊκής παράδοσης και σύγχρονης λογοτεχνίας: συγκριτική μελέτη σε νήπια
Στην εργασία αυτή διερευνούμε την έννοια της αυτοπραγμάτωσης και την προαπαιτούμενη έννοια της ανοχής στη ματαίωση στο λαϊκό και στο «έντεχνο» παραμύθι. Για το σκοπό αυτό επιλέξαμε, μέσα από ένα μεγάλο σώμα παραμυθιών, τέσσερα παραμύθια, δύο λαϊκά και δύο «έντεχνα». Από αυτά, το ένα λαϊκό και το έν...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | Greek |
| Δημοσίευση: |
2015
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | https://catalog.lib.aegean.gr/iguana/www.main.cls?surl=search&p=ed763fb5-024d-4d04-a952-e71cbf110eaa#recordId=1.23751 http://hdl.handle.net/11610/10905 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Στην εργασία αυτή διερευνούμε την έννοια της αυτοπραγμάτωσης και την προαπαιτούμενη έννοια της ανοχής στη ματαίωση στο λαϊκό και στο «έντεχνο» παραμύθι. Για το σκοπό αυτό επιλέξαμε, μέσα από ένα μεγάλο σώμα παραμυθιών, τέσσερα παραμύθια, δύο λαϊκά και δύο «έντεχνα». Από αυτά, το ένα λαϊκό και το ένα «έντεχνο» έχουν ως βασικό θέμα την αυτοπραγμάτωση των ηρώων και τα άλλα δύο τη ματαίωση. Η έρευνα είναι ποιοτική και σε βάθος και υλοποιήθηκε σε μια ομάδα 20 νηπίων, ηλικίας 5-6 ετών. Δεδομένου ότι υπάρχει έλλειψη μελετών για το λαϊκό παραμύθι στις οποίες όμως να συνυπολογίζεται η άποψη των παιδιών, έλλειψη μελετών για το «έντεχνο» παραμύθι, καθώς και έλλειψη συγκριτικών μελετών για την αποτελεσματικότητα των δύο ειδών, θεωρούμε ότι η παρούσα εργασία είναι πρωτότυπη και χρήσιμη για κάθε ενδιαφερόμενο τόσο σε θεωρητικό όσο και σε επίπεδο παιδαγωγικής πράξης. Η μελέτη συμπεριλαμβάνει, αφενός, μια θεωρητική και, αφετέρου, μια ερευνητική προσέγγιση. Αρχικά εξετάσαμε την έννοια του παραμυθιού και στη συνέχεια τις έννοιες της αυτοπραγμάτωσης και της ματαίωσης σε θεωρητικό επίπεδο, λαμβάνοντας υπόψη τις σημαντικότερες παραμέτρους οι οποίες τις συναποτελούν, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο εμφανίζονται στο παραμύθι.Στη συνέχεια, η έρευνα εξελίχθηκε σε επίπεδο παιδαγωγικής πράξης σε τέσσερις συναντήσεις με τα παιδιά στο χώρο του νηπιαγωγείου με κενό μεσοδιάστημα περίπου 10 ημερών. Στις συναντήσεις αυτές περιλάβαμε οργανωμένες δραστηριότητες, με βασικά ερευνητικά εργαλεία το ιχνογράφημα και τη συνέντευξη και, τέλος, προβήκαμε στη διαδικασία της θεματικής ανάλυσης και της κατηγοριοποίησης των ιχνογραφημάτων των παιδιών ως προς την έννοια της αυτοπραγμάτωσης και ως προς την έννοια της ματαίωσης, ενώ συμπεριλάβαμε τη μεταβλητή φύλο. Συνοπτικά η έρευνα έδειξε ότι το λαϊκό παραμύθι ενεργοποίησε το μηχανισμό της ταύτισης, με αποτέλεσμα τα παιδιά, ανεξαρτήτως φύλου, να αναγνωρίσουν την αποτελεσματικότητα του βασικού ήρωα ή της βασικής ηρωίδας και να οικειοποιηθούν τα χαρακτηριστικά, τις συμπεριφορές και τις στάσεις τους, που συνοικοδομούν την έννοια της αυτοπραγμάτωσης, τόσο της εγωιστικής όσο και της αλτρουιστικής. Επιπρόσθετα, φάνηκε ότι συνέβαλε στην καλλιέργεια της προσαρμοστικής ικανότητας των παιδιών σε ανατρεπτικές καταστάσεις και τα ώθησε να εστιάσουν στη δημιουργική επίλυση των προβλημάτων με ανοχή στη ματαίωση.Το «έντεχνο» παραμύθι ενεργοποίησε μόνο το κίνητρο για εγωιστική αυτοπραγμάτωση, ενώ σε αρκετά παιδιά προκάλεσε απαισιοδοξία, παλινδρόμηση, απόσυρση, παθητικότητα και αίσθημα ανεπάρκειας, ενώ συμπαρέσυρε κάποια στην αναζήτηση της ευκολίας. Όσον αφορά στο τελικό ερώτημα, με το οποίο ζητούσαμε από τα παιδιά να δηλώσουν την προτίμησή τους σε ένα από τα τέσσερα παραμύθια που άκουσαν, τα δύο λαϊκά παραμύθια συγκέντρωσαν την προτίμηση από τη συντριπτική πλειονότητα των παιδιών με σαφή και εμπεριστατωμένη αιτιολόγηση βασισμένη στην ανοχή στη ματαίωση, στην ικανότητα επίλυσης προβλημάτων, στην επίτευξη στόχων και στην αυτοπραγμάτωση των ηρώων. |
|---|