Συστηματική μελέτη της εκχυλισιμότητας πολυφαινολικών ουσιών από υποπροϊόντα οινοποίησης με χρήση ήπιων διαλυτών, συμβατών με τρόφιμα
Τα υποπροϊόντα οινοποίησης, κυρίως τα στέμφυλα από ερυθρή οινοποίηση,είναι εξαιρετικά πλούσια και άφθονη πηγή πολυφαινολικών ουσιών μεπολυλειτουργική δράση, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν σ’ ένα εύροςπροϊόντων, όπως τα τρόφιμα, τα καλλυντικά και τα λειτουργικάπαρασκευάσματα. Ωστόσο, οι μέθοδοι...
Saved in:
| Summary: | Τα υποπροϊόντα οινοποίησης, κυρίως τα στέμφυλα από ερυθρή οινοποίηση,είναι εξαιρετικά πλούσια και άφθονη πηγή πολυφαινολικών ουσιών μεπολυλειτουργική δράση, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν σ’ ένα εύροςπροϊόντων, όπως τα τρόφιμα, τα καλλυντικά και τα λειτουργικάπαρασκευάσματα. Ωστόσο, οι μέθοδοι ανάκτησης των πολυφαινολικώνσυστατικών από υποπροϊόντα οινοποίησης, οι οποίες βασίζονται κυρίως σεεκχύλιση στερεού – υγρού, εμπλέκουν οργανικούς διαλύτες, μη-συμβατούς μεεδώδιμα προϊόντα, όπως η μεθανόλη, η ακετόνη κ.α. Συνεπώς, υπάρχει ηανάγκαιότητα αναπτυξης μεθόδων με ήπιους, μη-τοξικούς διαλύτες, οι οποίοιθα επιτυγχάνουν συγκρίσιμες αποδόσεις ανάκτησης. Σ’ αυτό το πλαίσιο, ηπαρούσα μελέτη εκπονήθηκε με σκοπό τη διερεύνηση του ρόλου ορισμένωνκοινών, φθηνών οργανικών οξέων στην εκχυλισιμότητα πολυφαινολικώνουσιών από υπολείμματα ερυθρής οινοποίησης. Η μοντελοποίηση τωνεκχυλίσεων βασίστηκε σ’ ένα 3 × 3 πειραματικό παραγοντικό σχεδιασμό,λαμβάνοντας υπόψη ως κρίσιμες παραμέτρους το χρόνο εκχύλισης και τησυγκέντρωση του οργανικού οξέως. Η αξιολόγηση της εκχυλισιμότηταςβασίστηκε στη μέτρηση ειδικών πολυφαινολικών δεικτών, ήτοι την απόδοσησε ολικές φλαβόνες και σε ολικές φλαβανόλες, και την αναγωγική ισχύ. Τααποτελέσματα υπέδειξαν ότι το καλύτερο εκχυλιστικό μέσο είναι υδατικόδιάλυμα γαλακτικού οξέως 0.5%, σε σχέση με οποιοδήποτε διάλυμα οξικού,τρυγικού και κιτρικού οξέως. Η συσχέτιση των αποδόσεων σε πολυφαινόλεςμε την αναγωγική ισχύ ήταν γενικά χαμηλή και στατιστικώς μη-σημαντική,ένα εύρημα το οποίο αποδόθηκε σε φαινόμενα συνέργειας ή/καιανταγωνισμού. |
|---|