Μελέτη της φαινομενικής πεπτικότητας σιτηρεσίων του ευρωπαϊκού λαβρακιού (dicentrarchus labrax) βασισμένων σε φυτική πρωτεΐνη από σόγια και επίδραση στη ρύπανση των υδάτων
Η έντονη δραστηριότητα της σύγχρονης εμπορικής εκτροφής των ιχθύων στις μέρες μας προκαλεί αναμφίβολα πολλές πιέσεις στο περιβάλλον. Συνεπώς κρίνεται αναγκαία η μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων που προκαλούνται κατά κύριο λόγο από τις ιχθυοτροφές. Αυτό επιτυγχάνεται με όσο το δυνατό υψηλότερη π...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | Greek |
| Δημοσίευση: |
2015
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | https://catalog.lib.aegean.gr/iguana/www.main.cls?surl=search&p=ed763fb5-024d-4d04-a952-e71cbf110eaa#recordId=1.63637 http://hdl.handle.net/11610/10496 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Η έντονη δραστηριότητα της σύγχρονης εμπορικής εκτροφής των ιχθύων στις μέρες μας προκαλεί αναμφίβολα πολλές πιέσεις στο περιβάλλον. Συνεπώς κρίνεται αναγκαία η μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων που προκαλούνται κατά κύριο λόγο από τις ιχθυοτροφές. Αυτό επιτυγχάνεται με όσο το δυνατό υψηλότερη πεπτικότητα και εκμετάλλευση των ιχθυοτροφών από τους ιχθύς. Δεδομένου ότι η απορρόφηση και η πεπτικότητα των θρεπτικών συστατικών από τους ιχθύς διαφέρει σημαντικά αναλόγως των συστατικών αλλά και αναλόγως των σιτηρεσίων, η μείωση των αποβλήτων της υδατοκαλλιέργειας μπορεί να προσεγγιστεί μέσω της βελτίωσης της αξιοποίησης των θρεπτικών συστατικών καθώς και της σύνθεσης της τροφής.Η παρούσα μελέτη, λοιπόν, είχε ως στόχο τον προσδιορισμό της φαινομενικής πεπτικότητας των θρεπτικών συστατικών (ξηρή ύλη, πρωτεΐνη, λίπος) έξι πειραματικών σιτηρεσίων με διαφορετικά επίπεδα σόγιας το καθένα, τα οποία εφαρμόστηκαν σε ένα απ’ τα σημαντικότερα εκτρεφόμενα είδη ιχθύων της ελληνικής ιχθυοκαλλιέργειας, το ευρωπαϊκό λαβράκι (Dicentrarchus labrax). Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αξιολογηθεί κατά πόσο και αν το λαβράκι μπορεί να αξιοποιήσει υψηλά επίπεδα φυτικών πρώτων υλών αντί ιχθυαλεύρων (τα οποία αποτελούν ακριβή πρώτη ύλη και προκαλούν πίεση στους φυσικούς πόρους των ιχθυοαποθεμάτων) και κατά πόσο η χρήση πρωτεϊνών φυτικής προέλευσης μπορεί να αποτελέσει μία εναλλακτική λύση στην διατροφή των σαρκοφάγων ιχθύων, για την εφαρμογή τους σε μονάδες υδατοκαλλιέργειας εντατικής παραγωγής, συμβάλλοντας έτσι στην μείωση των περιβαλλοντικών πιέσεων που μπορεί να δημιουργήσει ο συνεχώς αναπτυσσόμενος κλάδος των υδατοκαλλιεργειών.Το πείραμα έλαβε χώρα στις πειραματικές εγκαταστάσεις του ΕΛ.ΚΕ.Θ.Ε στον Άγιο Κοσμά, Αττικής στο Ινστιτούτο Υδατοκαλλιεργειών και διήρκεσε συνολικά 4 μήνες. Πραγματοποιήθηκε σε εγκαταστάσεις εξωτερικού χώρου με ανοιχτό σύστημα νερού και περιελάμβανε 18 εξωτερικές μεγάλες πολυεστερικές δεξαμενές σχήματος κυλινδροκωνικού και όγκου 1000L, όπου σε κάθε δεξαμενή τοποθετήθηκαν τυχαία ομοιογενείς πληθυσμοί 35 λαβρακιών μέσου βάρους 130 g. Παρασκευάστηκαν 6 πειραματικά σιτηρέσια στο μηχάνημα παραγωγής τροφών του ΕΛ.ΚΕ.Θ.Ε. Το κάθε σιτηρέσιο δοκιμάστηκε σε τρεις επαναλήψεις. Τα λαβράκια σιτίζονταν καθημερινά δύο φορές ημερησίως με ξηρές τροφές σε μορφή pellets και διατρέφονταν κατά βούληση ως το επίπεδο οπτικού κορεσμού καθ’ όλη τη διάρκεια της πειραματικής εκτροφής. Στη συνέχεια, έπειτα από κάθε γεύμα γινόταν η συλλογή των περιττωμάτων της κάθε δεξαμενής. Τα δείγματα των τροφών και των περιττωμάτων αναλύθηκαν στο εργαστήριο Διατροφής και Παθολογίας ιχθύων ως προς την ολική τους σύσταση (σε υγρασία, πρωτεΐνες και λίπος) και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο του Idaho στις ΗΠΑ έγινε ο προσδιορισμός του άπεπτου δείκτη (ύττριο) στα σιτηρέσια και στα περιττώματα για τον υπολογισμό της φαινομενικής πεπτικότητας της ξηρής ύλης, των πρωτεϊνών και του λίπους. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα η φαινομενική πεπτικότητα των πρωτεϊνών αυξήθηκε όταν το επίπεδο της χρησιμοποιηθείσας μη γενετικά τροποποιημένης σόγιας (Schillinger, SCH) και της ταυρίνης ήταν υψηλά. Ο Μάρτυρας και η πειραματική τροφή SCH25_T1 παρουσίασαν τις υψηλότερες τιμές φαινομενικής πεπτικότητας ξηρής ύλης (96,66% και 96,59%, αντίστοιχα). Για το λίπος τα καλύτερα αποτελέσματα φαινομενικής πεπτικότητας καταγράφηκαν για την τροφή SOY25_T1 (93,87%), η οποία ωστόσο δεν παρουσίασε καμία στατιστικώς σημαντική διαφορά (P>0,05) με τις υπόλοιπες τροφές. Εν κατακλείδι, η καλύτερα ισορροπημένη τροφή θεωρήθηκε η SCH25_T1 αφού παρουσίασε την καλύτερη φαινομενική πεπτικότητα των θρεπτικών ουσιών και συνεπώς είναι η πλέον κατάλληλη έτσι ώστε να αποτελέσει εναλλακτική λύση στην διατροφή του λαβρακιού βρίσκοντας εφαρμογή σε μονάδες υδατοκαλλιέργειας εντατικής παραγωγής μειώνοντας έτσι παράλληλα την ρύπανση των υδάτων που προέρχεται από τις ιχθυοτροφές. |
|---|