Αβεβαιότητα και ηθική στην εποχή της βιοτεχνολογίας

Στόχος της παρούσας εργασίας είναι, καταρχήν, η διείσδυση στην επιστημονική διαφωνία περί γενίκευσης των βιοτεχνολογικών εφαρμογών στη γεωργία, με επισκόπηση της τρέχουσας βιβλιογραφίας, προκειμένου να αναδειχθεί η έννοια της αβεβαιότητας που τη θεμελιώνει. Κατόπιν, εξετάζεται ο σύγχρονος τρόπος δια...

Πλήρης περιγραφή

Αποθηκεύτηκε σε:
Λεπτομέρειες βιβλιογραφικής εγγραφής
Κύριος συγγραφέας: Κολοβού, Ελισάβετ
Άλλοι συγγραφείς: Τρούμπης, Ανδρέας
Γλώσσα:Greek
Δημοσίευση: 2015
Θέματα:
Διαθέσιμο Online:https://catalog.lib.aegean.gr/iguana/www.main.cls?surl=search&p=ed763fb5-024d-4d04-a952-e71cbf110eaa#recordId=1.21839
http://hdl.handle.net/11610/10336
Ετικέτες: Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
Περιγραφή
Περίληψη:Στόχος της παρούσας εργασίας είναι, καταρχήν, η διείσδυση στην επιστημονική διαφωνία περί γενίκευσης των βιοτεχνολογικών εφαρμογών στη γεωργία, με επισκόπηση της τρέχουσας βιβλιογραφίας, προκειμένου να αναδειχθεί η έννοια της αβεβαιότητας που τη θεμελιώνει. Κατόπιν, εξετάζεται ο σύγχρονος τρόπος διαχείρισης της αβεβαιότητας που προωθείται και στην περίπτωση των εφαρμογών της βιοτεχνολογίας στην αγροτική παραγωγή, δηλαδή η διαδικασία ανάλυσης ρίσκου. Επιπλέον, επιχειρείται η διερεύνηση του ρόλου της επιστήμης και του ευρύτερου κοινού στη διαδικασία της ανάλυσης ρίσκου και πραγματοποιείται η σύνδεση των παρατηρήσεων που προκύπτουν, με τον ευρύτερο ρόλο της επιστήμης στη διαμόρφωση της κοινωνικής πραγματικότητας. Η παρατηρούμενη υπερεκτίμηση του ρόλου της επιστήμης έναντι του κοινού, κατά τη διαδικασία λήψης αποφάσεων, ανάγεται τελικά στην εξουσιαστική επιβολή της ηθικής και αξιακής αντίληψης του άκρατου επιστημονισμού. Για το λόγο αυτό, στην παρούσα εργασία εξετάζονται οι επικρατούσες ιδεολογικές και βιοηθικές αντιλήψεις που απορρέουν από την επιστήμη, με στόχο την ανάδειξη της ανεπάρκειάς τους, ως προς την επίλυση των ηθικών ζητημάτων που συνδέονται με την γενικευμένη εφαρμογή της αγροβιοτεχνολογίας. Τέλος, προτείνονται ορισμένα χαρακτηριστικά που κρίνεται ότι πρέπει να υιοθετούνται κατά την προσέγγιση των βιοηθικών ζητημάτων και την επίλυση της περιβαλλοντικής κρίσης, που ανάγεται σε ηθική και αξιακή κρίση του ανθρώπινου είδους.