Ποιοτική ανάλυση εκχυλισμάτων Χ.Υ.Τ.Α. Θεσσαλονίκης σε βαρέα μέταλλα
Η απόθεση στερεών αποβλήτων σε χωματερές παραμένει η πιο οικονομική μορφή απόθεσης στις περισσότερες περιπτώσεις. Με βάση τη τοποθεσία, πάνω από το 95% των απορριμμάτων που παράγονται παγκοσμίως αποτίθενται σε χωματερές. Οι βασικές αρχές λειτουργίας των χώρων διάθεσης απορριμμάτων περιλαμβάνουν μια...
Saved in:
| Main Author: | |
|---|---|
| Other Authors: | |
| Language: | Greek |
| Published: |
2015
|
| Subjects: | |
| Online Access: | https://catalog.lib.aegean.gr/iguana/www.main.cls?surl=search&p=ed763fb5-024d-4d04-a952-e71cbf110eaa#recordId=1.80559 http://hdl.handle.net/11610/10308 |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | Η απόθεση στερεών αποβλήτων σε χωματερές παραμένει η πιο οικονομική μορφή απόθεσης στις περισσότερες περιπτώσεις. Με βάση τη τοποθεσία, πάνω από το 95% των απορριμμάτων που παράγονται παγκοσμίως αποτίθενται σε χωματερές. Οι βασικές αρχές λειτουργίας των χώρων διάθεσης απορριμμάτων περιλαμβάνουν μια σειρά ενεργειών που μπορούν να συνοψισθούν σε τρεις κατηγορίες: στη διαχείριση των απορριμμάτων, των στραγγισμάτων και του βιοαερίου. Στη διαχείριση των απορριμμάτων, οι ενέργειες που πρέπει να γίνουν είναι η διάστρωση των απορριμμάτων, η συμπίεσή τους και η καθημερινή τους χωματοκάλυψη. Για την εκτέλεση των εργασιών αυτών απαιτείται μηχανολογικός εξοπλισμός, που αποτελείται κύρια από χωματουργικά μηχανήματα. Υπάρχει ποικιλία μεθόδων διάστρωσης των απορριμμάτων, που εξαρτάται κύρια από τη μορφολογία του εδάφους. Η μορφολογία της περιοχής μπορεί να προδιαγράψει την επιφανειακή διάθεση παρά την πλήρωση τάφρων, που είναι και η πλέον διαδεδομένη. Σύμφωνα με την κλασσικότερη των μεθόδων, τα απορρίμματα εκφορτώνονται και διαστρώνονται σε μακριές λωρίδες, ακολουθεί η συμπίεσή τους και μετά τη λήξη των εργασιών επικαλύπτονται από ένα στρώμα εδάφους πάχους 15-20 εκατοστών. Κάθε τελειωμένο στρώμα με τη χωματοκάλυψή του ονομάζεται κελί ή κύτταρο. Το υλικό που χρησιμοποιείται στη χωματοκάλυψη πρέπει να έχει συγκεκριμένη σύσταση, τέτοια ώστε να εμποδίζει τα όμβρια ύδατα να εισέλθουν στην μάζα των απορριμμάτων και επίσης, κατά το δυνατόν, να εμποδίζει τη διαφυγή του βιοαερίου. Όταν το υλικό χωματοκάλυψης περιέχει ένα ποσοστό υγρασίας και στεγνώσει, δημιουργεί ρωγμές, οι οποίες παίζουν αρνητικό ρόλο στις μονωτικές του ιδιότητες. Εδάφη με καλή μηχανική συμπεριφορά πρέπει να περιέχουν άργιλο, ιλύς και άμμο σε ίσες περίπου αναλογίες. Στη διαχείριση των στραγγισμάτων, δίνεται έμφαση στις ενέργειες που γίνονται για τη μείωση της παραγωγής τους και για τη συλλογή τους, όπως επίσης και στις ενέργειες που γίνονται για τον καθαρισμό τους και την τελική τους διάθεση. Για τη μείωση της παραγωγής, πρέπει να διανοίγονται περιφερειακά κανάλια απαγωγής των όμβριων, ώστε να ελαχιστοποιείται η παροχή νερού στον όγκο των απορριμμάτων, καθώς και η καλή καθημερινή χωματοκάλυψη. Για τη συλλογή τους χρησιμοποιούνται σωλήνες αποστράγγισης, που τοποθετούνται σε διάταξη ακτινωτή ή σε διάταξη σπονδυλικής στήλης, στη μέση των οποίων βρίσκεται ο σωλήνας συλλογής. Οι σωλήνες αποστράγγισης καταλήγουν σε κεντρικά φρεάτια και από εκεί οδηγούνται σε μονάδα επεξεργασίας. Η τρίτη κατηγορία ενεργειών περιλαμβάνει τα διάφορα συστήματα που εγκαθίστανται για την ανάκτηση του βιοαερίου. Κατασκευάζονται, κύρια, για την αντιμετώπιση των κινδύνων που πιθανόν να προέλθουν από την έλλειψη διαχείρισής του, όπως επίσης και για την πιθανή ενεργειακή αξιοποίησή του. Η απόθεση των αποβλήτων στις χωματερές έχει αναπόφευκτες συνέπειες, μία από τις οποίες είναι η γένεση εκχυλισμάτων κάτω από την επίδραση της μικροβιακής αποσύνθεσης, των κλιματικών συνθηκών, των χαρακτηριστικών των απορριμμάτων και των εργασιών που λαμβάνουν χώρα στη χωματερή. Η μεταφορά εκχυλισμάτων μακριά από τα σύνορα των χωματερών προκαλεί σοβαρές ανησυχίες για το περιβάλλον. Εκτός από τον κίνδυνο για την υγεία των ανθρώπων, αυτές οι ανησυχίες περιλαμβάνουν, και δεν περιορίζονται μόνο σε αυτά, καταστροφή της βλάστησης, δυσάρεστες οσμές, ρύπανση του υπόγειου νερού και αέρια ρύπανση. Οι ρυπογόνοι παράγοντες μπορούν να ομαδοποιηθούν σε τέσσερις ομάδες, όπως: - Ανόργανα κατιόντα και ανιόντα, όπως Ca+2, Mg+2, Na+, Fe+2, Cl-, SO4-2. - Βαρέα μέταλλα, όπως Cd, Zn, Pb, Cu. - Οργανική ουσία, COD - Ειδικές οργανικές ενώσεις σε συγκεντρώσεις μικρότερες του 0,1 mg/l. Οι επιπτώσεις των παραπάνω ρύπων δεν επηρεάζουν μόνο την ποιότητα του νερού των υδροφορέων αλλά και τους ακόρεστους εδαφικούς σχηματισμούς. Έχουν παρατηρηθεί αποθέσεις δισθενούς σιδήρου (Fe+2) με τη μορφή σιδηροπυρίτη κατά μήκος του θυσάνου ρύπανσης. Επίσης, έχουν παρατηρηθεί επιπτώσεις των στραγγισμάτων και ιδιαίτερα του διαλυμένου οργανικού άνθρακα στη συγκέντρωση και κινητικότητα οργανικών μικρορύπων, όπως βενζόλιο και βενζοπυρένιο, στους υδροφόρους. Υπάρχουν αρκετές αναφορές που εξετάζουν την κινητικότητα διαφόρων ρύπων, όπως των αλειφατικών ενώσεων, που παρουσιάζονται ιδιαίτερα κινητικές, αλλά και αναφορές για τον αυτοκαθαρισμό τους από τα ιζήματα. |
|---|