Δυναμική του φαινομένου της επιφανειακής απορροής, σε μεσογειακού τύπου οικοσυστήματα - Βρεττού, Ευσταθία (2015)
Η διάβρωση και η απορροή, που αποτελούν φυσικά φαινόμενα, μειώνουν τα διαθέσιμα θρεπτικά στοιχεία στο έδαφος. Στις περιπτώσεις που εντείνονται με την ανθρώπινη δράση είναι δυνατόν να οδηγήσουν σε ρύπανση υδάτινων αποδεκτών. Είναι παραδεκτό ότι η ποσότητα επιβάρυνσης με ρύπους από τις πηγές του πεδίου σχετίζεται με τον όγκο και την ένταση της βροχής, τη διήθηση, τα χαρακτηριστικά αποθήκευσης της λεκάνης απορροής και άλλες υδρολογικές παραμέτρους. Αντίθετα με τη ρύπανση από σημειακές πηγές, που έχουν μικρή σχέση με την υδρολογία των λεκανών απορροής, η ρύπανση από μη σημειακές πηγές ξεκινά με τη ατμοσφαιρική μεταφορά των ρύπων και η εμφάνιση και ποσότητά τους είναι στενά συνδεδεμένη με τον υδρολογικό κύκλο. Το ποσοστό επιβάρυνσης με ρύπους από μη σημειακές πηγές έχει όμως απρογραμμάτιστο χαρακτήρα. Ανεξέλεγκτες υδρολογικές τροποποιήσεις των λεκανών απορροής που προκαλούνται από τον άνθρωπο μπορούν να αυξήσουν το ποσό επιβάρυνσης από τους μη σημειακούς ρύπους. Από την άλλη πλευρά, υδρολογικές αλλαγές που αποσκοπούν στη μείωση της υδρολογικής δραστηριότητας των γαιών είναι συχνά αποτελεσματικές όσον αφορά στον έλεγχο της υπερβολικής ρύπανσης. Τα περισσότερα από τα μοντέλα που χρησιμοποιούνται για προσομοίωση των ποσοτήτων επιβάρυνσης από μη σημειακούς ρύπους είναι κυρίως μοντέλα που σχετίζονται με την υδρολογία των λεκανών απορροής. Η βροχόπτωση και το φαινόμενο της αναπήδησης των σταγονιδίων της βροχής ελευθερώνουν εδαφικά σωματίδια, τα οποία εν συνεχεία μεταφέρονται με την επιφανειακή απορροή. Αν εφαρμόζονται στις καλλιέργειες γεωργικά, χημικά ή οργανικά λιπάσματα και σ’ αυτές τις περιοχές δημιουργείται επιφανειακή απορροή, ένα σημαντικό μέρος ρύπων μπορεί να χαθεί στα επιφανειακά νερά. Ρύποι αυτού του είδους είναι δυνατόν επίσης να διηθηθούν στη ζώνη των υπογείων νερών και να προκαλέσουν ρύπανση. Τη μεγαλύτερη επιβάρυνση υδάτων και τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις ρύπων από τις μη σημειακές πηγές, συναντούμε κατά μήκος μεγάλων χειμάρρων υπό συνθήκες κατακλυσμού. Αντίθετα η επίδραση σημειακών πηγών εμφανίζεται εντονότερη κατά τη διάρκεια μεγάλων περιόδων ξηρασίας όταν η ρύπανση από μη σημειακές πηγές είναι μηδαμινή ή ανύπαρκτη. Για τον έλεγχο και την κατανόηση της γέννησης και των τρόπων μεταφοράς της μη σημειακής ρύπανσης, είναι απαραίτητο να μελετήσουμε την υδρολογική διαδικασία που συμβάλει στη δημιουργία της και να σκεφτούμε προσεκτικά τις διαφορετικές πορείες που ακολουθούν οι ρύποι πριν φτάσουν στα επιφανειακά νερά.