Βέλτιστες μονότονες πολιτικές σε προβλήματα ελέγχου στοχαστικών διαδικασιών : διδακτορική διατριβή

Στην παρούσα διατριβή μελετώνται διάφορα προβλήματα βέλτιστου ελέγχου στοχαστικών διαδικασιών τα οποία μπορούν να περιγραφούν με κατάλληλα Μαρκοβιανά ή ημι-Μαρκοβιανά μοντέλα αποφάσεων. Τα προβλήματα σχετίζονται με το βέλτιστο έλεγχο μιας διδιάστατης επιδημικής διαδικασίας, με τη βέλτιστη προληπτική...

Πλήρης περιγραφή

Αποθηκεύτηκε σε:
Λεπτομέρειες βιβλιογραφικής εγγραφής
Κύριος συγγραφέας: Δημητράκος, Θεοδόσης
Συγγραφή απο Οργανισμό/Αρχή: Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Σχολή Θετικών Επιστημών. Τμήμα Στατιστικής και Αναλογιστικών-Χρηματοοικονομικών Μαθηματικών
Μορφή: Thesis Βιβλίο
Γλώσσα:Greek
Δημοσίευση: Καρλόβασι, Σάμος : Πανεπιστήμιο Αιγαίου, Τμήμα Στατιστικής και Αναλογιστικών-Χρηματοοικονομικών Μαθηματικών, 2005.
Θέματα:
Διαθέσιμο Online:http://hdl.handle.net/11610/10766
Ετικέτες: Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
Περιγραφή
Περίληψη:Στην παρούσα διατριβή μελετώνται διάφορα προβλήματα βέλτιστου ελέγχου στοχαστικών διαδικασιών τα οποία μπορούν να περιγραφούν με κατάλληλα Μαρκοβιανά ή ημι-Μαρκοβιανά μοντέλα αποφάσεων. Τα προβλήματα σχετίζονται με το βέλτιστο έλεγχο μιας διδιάστατης επιδημικής διαδικασίας, με τη βέλτιστη προληπτική συντήρηση ενός συστήματος παραγωγής, με τη βέλτιστη επισκευή ή αντικατάσταση ενός μηχανήματος και με το βέλτιστο έλεγχο ενός πληθυσμού παρασίτων. Ο κύριος στόχος είναι η εύρεση της πολιτικής η οποία, για κάθε αρχική κατάσταση της διαδικασίας, ελαχιστοποιεί τη μέση τιμή μιας προκαθορισμένης συνάρτησης του μελλοντικού κόστους.Σε μερικά προβλήματα αποδεικνύουμε ότι η βέλτιστη πολιτική είναι μονότονη, δηλαδή θέτει σε λειτουργία το μηχανισμό ελέγχου της διαδικασίας αν και μόνο αν η κατάσταση της διαδικασίας (π.χ. αριθμός φορέων μιας ασθένειας, βαθμός επιδείνωσης ή ηλικία ενός μηχανήματος, πληθυσμιακό μέγεθος παρασίτων) είναι ίση ή υπερβαίνει μία κρίσιμη τιμή. Σε κάποιες περιπτώσεις είναι δυνατόν να βρεθεί η βέλτιστη κρίσιμη τιμή.Σε άλλα προβλήματα κατασκευάζουμε κατάλληλους αλγορίθμους οι οποίοι αποσκοπούν στην εύρεση της βέλτιστης πολιτικής. Σε ορισμένες περιπτώσεις αποδεικνύουμε ότι ο αλγόριθμος συγκλίνει στη βέλτιστη πολιτική ενώ σε άλλες περιπτώσεις υπάρχουν ισχυρές αριθμητικές ενδείξεις ότι η τελική πολιτική που δημιουργεί ο αλγόριθμος είναι βέλτιστη.
Φυσική περιγραφή:187 σ. ; 30 εκ.
Βιβλιογραφία:Βιβλιογραφία: σ. 182-187.
Πρόσβαση:Διάθεση πλήρους κειμένου - Ελεύθερη πρόσβαση.