<<Το δικαίωμα στη λήθη>> στην πράξη : - Ράπτης, Κωνσταντίνος Ν. (2014)
Το δικαίωμα στην ψηφιακή λήθη, δηλαδή του δικαιώματος των φυσικών πρόσωπων «να λησμονηθούν», αποτελεί μια σημαντική καινοτομία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου [11] και του Συμβουλίου για την προστασία δεδομένων, ο οποίος πρόκειται να αντικαταστήσει την οδηγία 95/46/ΕΚ [12] για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών. Στη σύγχρονη τεχνολογική πραγματικότητα είναι σχεδόν αδύνατο να διαγράψει κανείς πλήρως το ψηφιακό του παρελθόν, ιδίως λόγω της διάδοσης μεγάλου όγκου προσωπικών πληροφοριών στο πλαίσιο του συμμετοχικού Διαδικτύου (Web 2.0), στο οποίο οι πληροφορίες των χρηστών του Διαδικτύου είναι ευρέως και διαρκώς διαθέσιμες, με αποτέλεσμα τα πρόσωπα να χάνουν τον έλεγχο επί των πληροφοριών που τους αφορούν. Στην ψηφιακή εποχή προβάλλει ως απαραίτητο ένα νέο δικαίωμα, το δικαίωμα του πρόσωπου να λησμονηθεί, το οποίο έχει ως περιεχόμενο την αμετάκλητη διαγραφή των προσωπικών τους δεδομένων. Σύμφωνα με την Επιτροπή της ΕΕ [11], το δικαίωμα αυτό συνίσταται στη δυνατότητα των φυσικών πρόσωπων να ζητήσουν τα δεδομένα που τους αφορούν να μην υποβάλλονται σε επεξεργασία και να διαγραφούν όταν δεν είναι πλέον απαραίτητα για νόμιμους σκοπούς . Η έκθεση μεγάλου όγκου προσωπικών δεδομένων στο διαδίκτυο εγκυμονεί σημαντικούς κινδύνους για την παραβίαση της ιδιωτικότητας. Στοχευμένη διαφήμιση, ενοχλητική αλληλογραφία και κάθε είδους κυβερνοεγκλήματα αποτελούν καθημερινό φαινόμενο. Οι χρήστες θα πρέπει να εξοικειωθούν με τα διαθέσιμα τεχνολογικά εργαλεία ώστε να αποκαλύπτουν όσο το δυνατόν λιγότερα ίχνη ενώ χρησιμοποιούν το διαδίκτυο. Στην παρούσα διπλωματική εργασία μελετάται κυρίως η διαγραφή δεδομένων με τα υπάρχοντα τεχνολογικά εργαλεία αλλά και μέθοδοι για την ελάχιστη δημοσιοποίηση προσωπικών πληροφοριών. Αναφερόμαστε στην υπάρχουσα κατάσταση, στου σύγχρονους τρόπους εντοπισμού διαδικτυακών ιχνών, στους τρόπους προστασίας της ιδιωτικότητας και στις μεθόδους διαγραφής δεδομένων. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στα προγράμματα που διαγράφουν δεδομένα με ημερομηνία λήξης. Σε αυτή τη κατεύθυνση προσπαθήσαμε να δημιουργήσουμε μια «facebook» εφαρμογή στην οποία γίνεται η εφαρμογή του δικαιώματος στη λήθη, στη πράξη. Μέσω της εφαρμογής δίνεται η δυνατότητα στο πρόσωπο να διαγράψει ένα «facebook status update» μετά το πέρας της δοθείσας ημερομηνία λήξης. Επίσης επιδιώκουμε να περιγράψουμε τις πιθανές μελλοντικές εξελίξεις στο θέμα, όπως για παράδειγμα η περιγραφή του προγράμματος «οpenPDS» του «ΜΙΤ University».