<<Το δικαίωμα στη λήθη>> στην πράξη : διαθέσιμα τεχνολογικά εργαλεία και ανάπτυξη εφαρμογής : πτυχιακή εργασία
Το δικαίωμα στην ψηφιακή λήθη, δηλαδή του δικαιώματος των φυσικών πρόσωπων «να λησμονηθούν», αποτελεί μια σημαντική καινοτομία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου [11] και του Συμβουλίου για την προστασία δεδομένων, ο οποίος πρόκειται να αντικαταστήσει την οδηγία 95/46/ΕΚ [12] για την προστασία των φυσικών...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Συγγραφή απο Οργανισμό/Αρχή: | |
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Μορφή: | Thesis Βιβλίο |
| Γλώσσα: | Greek |
| Δημοσίευση: |
2014.
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/8810 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Το δικαίωμα στην ψηφιακή λήθη, δηλαδή του δικαιώματος των φυσικών πρόσωπων «να λησμονηθούν», αποτελεί μια σημαντική καινοτομία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου [11] και του Συμβουλίου για την προστασία δεδομένων, ο οποίος πρόκειται να αντικαταστήσει την οδηγία 95/46/ΕΚ [12] για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών. Στη σύγχρονη τεχνολογική πραγματικότητα είναι σχεδόν αδύνατο να διαγράψει κανείς πλήρως το ψηφιακό του παρελθόν, ιδίως λόγω της διάδοσης μεγάλου όγκου προσωπικών πληροφοριών στο πλαίσιο του συμμετοχικού Διαδικτύου (Web 2.0), στο οποίο οι πληροφορίες των χρηστών του Διαδικτύου είναι ευρέως και διαρκώς διαθέσιμες, με αποτέλεσμα τα πρόσωπα να χάνουν τον έλεγχο επί των πληροφοριών που τους αφορούν. Στην ψηφιακή εποχή προβάλλει ως απαραίτητο ένα νέο δικαίωμα, το δικαίωμα του πρόσωπου να λησμονηθεί, το οποίο έχει ως περιεχόμενο την αμετάκλητη διαγραφή των προσωπικών τους δεδομένων. Σύμφωνα με την Επιτροπή της ΕΕ [11], το δικαίωμα αυτό συνίσταται στη δυνατότητα των φυσικών πρόσωπων να ζητήσουν τα δεδομένα που τους αφορούν να μην υποβάλλονται σε επεξεργασία και να διαγραφούν όταν δεν είναι πλέον απαραίτητα για νόμιμους σκοπούς . Η έκθεση μεγάλου όγκου προσωπικών δεδομένων στο διαδίκτυο εγκυμονεί σημαντικούς κινδύνους για την παραβίαση της ιδιωτικότητας. Στοχευμένη διαφήμιση, ενοχλητική αλληλογραφία και κάθε είδους κυβερνοεγκλήματα αποτελούν καθημερινό φαινόμενο. Οι χρήστες θα πρέπει να εξοικειωθούν με τα διαθέσιμα τεχνολογικά εργαλεία ώστε να αποκαλύπτουν όσο το δυνατόν λιγότερα ίχνη ενώ χρησιμοποιούν το διαδίκτυο. Στην παρούσα διπλωματική εργασία μελετάται κυρίως η διαγραφή δεδομένων με τα υπάρχοντα τεχνολογικά εργαλεία αλλά και μέθοδοι για την ελάχιστη δημοσιοποίηση προσωπικών πληροφοριών. Αναφερόμαστε στην υπάρχουσα κατάσταση, στου σύγχρονους τρόπους εντοπισμού διαδικτυακών ιχνών, στους τρόπους προστασίας της ιδιωτικότητας και στις μεθόδους διαγραφής δεδομένων. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στα προγράμματα που διαγράφουν δεδομένα με ημερομηνία λήξης. Σε αυτή τη κατεύθυνση προσπαθήσαμε να δημιουργήσουμε μια «facebook» εφαρμογή στην οποία γίνεται η εφαρμογή του δικαιώματος στη λήθη, στη πράξη. Μέσω της εφαρμογής δίνεται η δυνατότητα στο πρόσωπο να διαγράψει ένα «facebook status update» μετά το πέρας της δοθείσας ημερομηνία λήξης. Επίσης επιδιώκουμε να περιγράψουμε τις πιθανές μελλοντικές εξελίξεις στο θέμα, όπως για παράδειγμα η περιγραφή του προγράμματος «οpenPDS» του «ΜΙΤ University». The "Right to be forgotten", that is the individuals' right to forget, consists an important innovation of the European parliament [11] and the board for the Protection of Data [12] which is going to replace the instruction for the protection of individuals from the processing of personal data and the free spreading of this data. In contemporary technological reality it is almost impossible for someone to delete their digital past completely, mainly due to the spreading of a huge amount of personal data within the framework of the "Sharing web" in which the users' data is widely and constantly available, so that there is the possibility of losing control of the information they are interested about. In digital era a new right seems to be of great importance; the right of someone to be forgotten, which consists of the irreversible delete of personal data. According to the Board [11] this right has to do with the individuals' demand that their personal data will not be processed and will be deleted if it is not necessary for any legal purposes. The exposure of a great amount of personal data on the Web is pregnant with dangers as far as the violation of privacy is concerned. Behavioral targeting, spam e-mail and cybercrimes are a daily routine. Users have to be familiarized with the available technical means so that they will expose the fewest tracks when they use the website. In this thesis our aim is to look into the delete of data based on the available technical means and the duration the current reality, the up-date ways of as well as the methods to delete data. We are referring to the programs which delete data with an expiration date. Towards this direction we have tried to create a facebook application through which we can put in practice the "Right to be forgotten". Through this application an individual acquires the ability to delete a "facebook status update" after the expiration date given. Moreover , we are trying to describe the possible future developments, such as the description of the program "open PDs" of "MIT University". |
|---|---|
| Περιγραφή τεκμηρίου: | Μέλη της εξεταστικής επιτροπής: Καρύδα Μαρία, Μήτρου Λίλιαν, Κοκολάκης Σπύρος. |
| Φυσική περιγραφή: | 89 σ. : σχέδια ; 30 εκ. |
| Βιβλιογραφία: | Βιβλιογραφία: σ. 77-79. |
| Πρόσβαση: | Διάθεση πλήρους κειμένου ; |