The effect of different forms of hard and soft ICT capital on firms' innovation activity : - Διαμαντοπούλου, Βασιλική (2014)
Είναι ευρέως αποδεκτό ότι η καινοτομία είναι κρίσιμης σημασίας για την ανταγωνιστικότητα και την ανάπτυξη των επιχειρήσεων, των κλάδων και των χωρών, όχι μόνο στις προηγμένες οικονομίες, αλλά και στις αναδυόμενες. Η καινοτομία μπορεί να είναι μια πολύ καλή στρατηγική για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, της διαφοροποίησης των δραστηριοτήτων και της δημιουργίας δραστηριοτήτων υψηλότερης προστιθέμενης αξίας (OECD 2007, 2010aκαι 2010b, Buesa et al., 2010). Η καινοτομία ενισχύει την ανταγωνιστικότητά των επιχειρήσεων, οδηγώντας στη διαφοροποίηση των δραστηριοτήτων τους και στην υιοθέτηση δραστηριοτήτων υψηλότερης προστιθέμενης αξίας. Για τους λόγους αυτούς, ο προσδιορισμός των παραγόντων που επηρεάζουν την απόδοση της καινοτομίας των επιχειρήσεων, που συχνά αναφέρονται ως «καθοριστικοί παράγοντες της καινοτομίας», υπήρξε ένα κρίσιμο ερευνητικό ερώτημα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Εκτεταμένη έρευνα έχει διεξαχθεί τα τελευταία τριάντα χρόνια, η οποία αποκάλυψε μία σειρά από καθοριστικούς παράγοντες της καινοτομίας (Cohen and Levin (1989), Cohen (1995), Kleinknecht (1996), Raymond et al. (2004), Wan et al. (2005), Van Beers et al. (2008) and Buesa et al. (2010)). Από τις μελέτες αυτές συνάγεται το συμπέρασμα ότι η προσδοκία υψηλότερης ζήτησης, το είδος και η ένταση του ανταγωνισμού, η διάρθρωση της αγοράς, οι παράγοντες που επηρεάζουν την παραγωγή της γνώσης (όπως είναι οι τεχνολογικές δυνατότητες και η δυνατότητα αποκόμισης οικονομικών οφελών) και το μέγεθος της επιχείρησης είναι οι κύριοι προσδιοριστικοί παράγοντες της καινοτομικής δραστηριότητας της επιχείρησης. Από την άλλη πλευρά, πέρα από αυτούς τους «κλασσικούς καθοριστικούς παράγοντες» της καινοτομίας, υπάρχει εκτεταμένη θεωρητική βιβλιογραφία σχετικά με τις δυνατότητες των Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών (ΤΠΕ) να οδηγούν όχι μόνο στη βελτίωση της αποτελεσματικότητας, αλλά και σε σημαντικές καινοτομίες στις επιχειρήσεις, όσον αφορά στις διαδικασίες, τα προϊόντα και στις υπηρεσίες τους (Brynjolfsson and Hitt, 2000; Bresnahanetal, 2002; Champy, 2002; Avgerou, 2003; Brynjolfsson and Saunders, 2010; Brynjolfsson, 2011). Από την άλλη πλευρά, υπάρχει σημαντική θεωρητική βιβλιογραφία (π.χ. Amit and Zott, 2001; Zwass, 2003; Wu and Hisa, 2008; Wirtz et al., 2010), η οποία υποστηρίζει ότι δεν είναι μόνο οι «κλασικές» ΤΠΕ (που στοχεύουν κυρίως στην ανάπτυξη των εσωτερικών ΠΣ των επιχειρήσεων), αλλά και (σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό) οι τεχνολογίες του Διαδικτύου που έχουν μεγάλη δυναμική στην προώθηση της καινοτομίας.