Μελέτη διατροφικής αξίας ειδών μελιού από την τοπική αγορά της Λήμνου : - Μενεξή, Δήμητρα-Ντέμη; Ξυλιά, Παναγιώτα (2014)
Η ιστορία του μελιού ξεκινά ήδη από τα παλαιότερα χρόνια όπου χρησιμοποιούνταν σαν καθημερινό κομμάτι της διατροφής του ανθρώπου αλλά και ως φάρμακο για τις θετικές επιδράσεις που παρείχε στην υγεία. Η φυτική καθώς και η γεωγραφική προέλευση αλλά και οι συνθήκες ωρίμανσης του κάθε μελιού είναι κάποιοι από τους πιο σημαντικούς παράγοντες που επηρεάζουν τις φυσικοχημικές του ιδιότητες. Πλήθος επιδημιολογικών μελετών, αποδεικνύουν τις ευεργετικές ιδιότητες του μελιού καθώς και τις σημαντικές δράσεις που προσφέρει με την κατανάλωση του από τον άνθρωπο. Σκοπός της παρούσας πτυχιακής μελέτης είναι ο πειραματικός (in vitro) προσδιορισμός της αντιοξειδωτικής, αντιφλεγμονώδους, αντιαθηρογόνου και αντιθρομβωτικής ικανότητας σε δείγματα μελιού της τοπικής αγοράς της Λήμνου. Χρησιμοποιήθηκαν 7 δείγματα από 3 διαφορετικά είδη μελιού (ανθόμελο, πευκόμελο, θυμαρίσιο). Αρχικά πραγματοποιήθηκε η επιλογή του κατάλληλου διαλύτη για αναδιάλυση των δειγμάτων. Μεταξύ της μεθανόλης CH3OH (1ος διαλύτης) και του νερού Η2Ο (2ος διαλύτης), το νερό παρουσίασε τα καλύτερα αποτελέσματα οπότε και χρησιμοποιήθηκε για την παρασκευή των διαλυμάτων των δειγμάτων. Μελετώντας τα 7 διαφορετικά δείγματα μελιού, αρχικά πραγματοποιήθηκε η ανάλυση τους ως προς το φαινολικό τους περιεχόμενο με τη μέθοδο Folin-Ciocalteau. Έπειτα, για τον προσδιορισμό της αντιοξειδωτικής τους ικανότητας διεκπεραιώθηκαν οι δοκιμασίες ABTS και CUPRAC. Η αντιφλεγμονώδης δράση μέσω της in vitro δοκιμασίας αναστολής του ενζύμου της λιποξυγενάσης (LOX), δεν έδειξε θετικά αποτελέσματα για κανένα από τα δείγματα που μελετήθηκαν με τη δοκιμασία αυτή. Επίσης, έγινε εκτίμηση της αντιαθηρογόνου δράσης μέσω της in vitro δοκιμασίας αναστολής της οξείδωσης πλάσματος ανθρώπινου αίματος από ιόντα Cu2+. Η τελευταία δράση που μελετήθηκε ήταν η αντιθρομβωτική, μέσω μέτρησης της αναστολής του λιποειδικού φλεγμονώδη μεσολαβητή Παράγοντα Ενεργοποίησης των Αιμοπεταλίων (PAF), από τα υπό μελέτη δείγματα. Η πλειοψηφία των δειγμάτων εμφάνισε θετικά αποτελέσματα και στις 3 δράσεις που μελετήθηκαν αλλά φαίνεται να μην εμφανίζουν ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση. Από τα 3 είδη μελιών, το πευκόμελο έδειξε να έχει την πιο ισχυρή δράση σε όλες τις δοκιμασίες.