http://www.loc.gov/mods/v3 http://www.loc.gov/standards/mods/v3/mods-3-2.xsd
In vitro μελέτη της αντιοξειδωτικής και αντιδιαβητικής δράσης του σπόρου κολοκύθας του είδους Cucurbita moschata
156 σ. : έγχρ. εικ., πίν., σχ. ; 30 εκ.
Ο κολοκυθόσπορος ή αλλιώς και πασατέμπος αποτελεί συστατικό της Μεσογειακής Διατροφής και καταναλώνεται ευρέως στην Ελλάδα είτε ψημένος είτε ωμός. Αποτελεί πηγή διαφόρων πολύτιμων μακροθρεπτικών και μικροθρεπτικών συστατικών. Επιδημιολογικές μελέτες αποδεικνύουν την προστατευτική δράση των μικροθρεπτικών αυτών συστατικών έναντι χρόνιων νοσημάτων. Αρκετές έρευνες έχουν ασχοληθεί με την ευεργετική επίδραση της κατανάλωσης κολοκύθας του είδους Cucurbita moschata, λίγα όμως βιβλιογραφικά δεδομένα υπάρχουν για τις ευεργετικές επιδράσεις του σπόρου της. Στην βιβλιογραφία δεν υπάρχουν δεδομένα για την αντιοξειδωτική, αντιαθηρογόνο, αντιδιαβητική και αντιθρομβωτική δράση ωμών και ψημένων σπόρων κολοκύθας του είδους Cucurbita moschata. Σκοπός της πτυχιακής εργασίας αυτής είναι να προσδιοριστεί η αντιοξειδωτική, αντιαθηρογόνος, αντιδιαβητική και αντιθρομβωτική δράση των σπόρων κολοκύθας. Χρησιμοποιήθηκαν ωμοί και ψημένοι σπόροι κολοκύθας Λημνιακής προελεύσεως του είδους Cucurbita moschata, οι οποίοι και εκχυλίστηκαν για την παραλαβή των ολικών φαινολικών συστατικών τους. Πριν τη διαδικασία της εκχύλισης έλαβε χώρα επιλογή του κατάλληλου διαλύτη για την παραλαβή των φαινολικών συστατικών. Πραγματοποιήθηκαν συνολικά δύο διαφορετικές μέθοδοι εκχύλισης. Η 1η μέθοδος πραγματοποιήθηκε με ΜeOΗ/H2O: 70/30 με 2% σε οξικό οξύ για την παραλαβή των πολικών μορίων των δειγμάτων τα οποία διαχωρίστηκαν περαιτέρω ως προς την πολικότητά τους με εφαρμογή της μεθόδου Bligh & Dyer. Η 2η μέθοδος που εφαρμόστηκε ήταν η μέθοδος Folch για την παραλαβή μη πολικών μορίων των δειγμάτων και ταυτόχρονο διαχωρισμό τους από τα περισσότερο υδρόφιλα μόρια του δείγματος. Τα οχτώ διαφορετικά εκχυλίσματα των ωμών και ψημένων σπόρων κολοκύθας προερχόμενα από τις 2 διαφορετικές μεθόδους εκχύλισης και το μετέπειτα διαχωρισμό των φάσεων τους, αναλύθηκαν ως προς το πολυφαινολικό τους περιεχόμενο με τη μέθοδο Folin-Ciocalteau. Στο σύνολο των δειγμάτων έγινε εκτίμηση της αντιοξειδωτικής ικανότητας μέσω των δοκιμασιών DPPH, ABTS, FRAP και CUPRAC. Εκτιμήθηκε in vitro η αντιαθηρογόνος δράση μέσω μέτρησης της αναστολής της οξείδωσης πλάσματος από αίμα ανθρώπου που προκλήθηκε από ιόντα Cu2+. Η αντιδιαβητική δράση των εκχυλισμάτων μελετήθηκε in vitro μέσω προσδιορισμού της αναστολής της δραστικότητας του ενζύμου α-γλυκοζιδάση ενώ παράλληλα ελέγθηκε σε πλάσμα ανθρώπου πλούσιο σε αιμοπετάλια (PRP) και η αντιθρομβωτική δράση των εκχυλισμάτων μέσω μέτρησης της αναστολής του θρομβωτικού λιποειδικού παράγοντα γνωστού ως Παράγοντα Ενεργοποίησης των Αιμοπεταλίων (PAF). H πλειονότητα των δειγμάτων έδειξε αντιοξειδωτική, αντιθρομβωτική, αντιοθηρογόνο και αντιδιαβητική δράση. Ο ψημένος σπόρος παρουσίασε ισχυρότερες δραστικότητες συγκριτικά με τον ωμό.
Σακκά Δανάη ; επιβλέπων καθηγητής Καραντώνης Χαράλαμπος.
Τριμελής επιτροπή : Γιαγκίνης Κωνσταντίνος, Καραντώνης Χαράλαμπος, Σκάλκος Δημήτρης.
Περιορισμένης πρόσβασης (restricted access), με υποχρεωτική σύνδεση (login) από μέλη του Πανεπιστημίου Αιγαίου στην ιστοσελίδα της Βιβλιοθήκης.
Πτυχιακή εργασία – Πανεπιστήμιο Αιγαίου, Λήμνος, 2013.