Υλοποίηση και συγκριτική μελέτη δυναμικών αλγόριθμων χρονοδρομολόγησης για ετερογενή συστήματα : - Γκοζντάρη, Σταματία (Πενεπιστήμιο Αιγαίου, Τμήμα Μηχανικών Πληροφοριακών και Επικοινωνιακών Συστημάτων, 2006)
Οι επαναλήψεις αποτελούν τη μεγαλύτερη πηγή παραλληλισμού σε πολλές εφαρμογές. Η αξιοποίηση αυτής της μορφής του παραλληλισμού επιτυγχάνεται αναθέτοντας τις επαναλήψεις που αφορούν ανεξάρτητα δεδομένα σε διάφορα μηχανήματα. Οι κλασικοί αλγόριθμοι χρονοδρομολόγησης όπως οι Self-Scheduling, Guided Self-Scheduling, Trapezoid Self-Scheduling και Factoring, προσπαθούν να επιτύχουν καλύτερη κατανομή του φορτίου εργασίας στους διάφορους επεξεργαστές μειώνοντας το μέγεθος κάθε φορά του αριθμό των επαναλήψεων που τους ανατίθεται. Όμως, η μείωση αυτή τείνει να αυξάνει το χρόνο επικοινωνίας που απαιτείται σε μοντέλα κατανεμημένης μνήμης και σε συστήματα όπου η δικτυακή επικοινωνία γίνεται με δυσκολία λόγω ταχύτητας του δικτύου.