Inverse synthetic aperture radar simulators as software-defined countermeasure systems : διδακτορική διατριβή
Το σύγχρονο δόγμα ναυτικής άμυνας από αεροπορικές απειλές επιζητά τα πλεονεκτήματα που απορρέουν από συστήματα ραντάρ υψηλής ευκρίνειας που βασίζονται σε λογισμικό. Αυτή η διατριβή ασχολείται με την άλλη πλευρά του ίδιου νομίσματος που είναι η υλοποίηση συστημάτων αντίμετρων βασισμένα σε λογισμικό ε...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Συγγραφή απο Οργανισμό/Αρχή: | |
| Μορφή: | Thesis Βιβλίο |
| Γλώσσα: | English |
| Δημοσίευση: |
2009.
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/11024 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Το σύγχρονο δόγμα ναυτικής άμυνας από αεροπορικές απειλές επιζητά τα πλεονεκτήματα που απορρέουν από συστήματα ραντάρ υψηλής ευκρίνειας που βασίζονται σε λογισμικό. Αυτή η διατριβή ασχολείται με την άλλη πλευρά του ίδιου νομίσματος που είναι η υλοποίηση συστημάτων αντίμετρων βασισμένα σε λογισμικό ενάντια σε συστήματα ραντάρ υψηλής ευκρίνειας όπως αυτά απαιτούνται για την εναέρια προστασία ενός ναυτικού στόχου. Το πρώτο μέρος εξετάζει το πρόβλημα της προστασίας των ναυτικών στόχων. Η ανάλυση των εισαγωγικών βασικών πληροφοριών εισάγει την ανάγκη για την διεξαγωγή αυτού του ερευνητικού προγράμματος. Η βιβλιογραφική ανασκόπηση που ακολουθεί θέτει τα θεμέλια για την επιστημονική αντιμετώπιση του προαναφερθέντος προβλήματος. Η λύση που προτείνεται είναι η χρησιμοποίηση ενός εξομοιωτή για την δημιουργία πολλαπλών μη αληθινών στόχων με απώτερο σκοπό τον αποπροσανατολισμό και την σύγχυση της αεροπορικής απειλής. Το δεύτερο μέρος χρησιμοποιεί διακλαδικά τα πεδία της μηχανικής λογισμικού και μηχανικής συστημάτων ραντάρ προκειμένου να αυξήσει το ποσοστό της αληθοφάνειας των προαναφερθέντων μη αληθινών στόχων. Το θέμα της αληθοφάνειας δεν έχει λάβει εκτενή κάλυψη στην ακαδημαική λογοτεχνία επειδή μόλις τώρα μπορεί να γίνει ο εποικοδομητικός συνδυασμός μεταξύ λογισμικού και υλικού ραντάρ για αυτό τον σκοπό. Τα αποτελέσματα προσομοίωσης του μη αληθινού ναυτικού στόχου είναι βασισμένα σε ένα πείραμα ελεγχόμενου περιβάλλοντος που είναι εύκολο να ελεγχθεί και να επικυρωθεί με τη χρησιμοποίηση επίσημων μεθόδων ταυτοποίησης και επαλήθευσης της ορθότητας του. Η έκβαση αυτού του ελεγχόμενου πειράματος θέτει τα θεμέλια του λογισμικοριζόμενου συστήματος αντίμετρων αφού προσφέρει αποδεκτή απόδειξη εφικτότητας της σχετιζόμενης καινοτόμου ιδέας. Το τρίτο μέρος στρέφεται έπειτα σε περαιτέρω έρευνες στον τομέα του Ηλεκτρονικού Πολέμου για Δίκτυα Ηλεκτρονικών Υπολογιστών. Το εννοιολογικό πρότυπο από την περίπτωση του ηλεκτρονικού πόλεμου για την ναυτική προστασία επιτρέπει την επαναχρησιμοποίηση της μεθοδολογίας και σε αυτή την περίπτωση. Το συμπέρασμα της διατριβής είναι ότι μια λογισμικοριζόμενη αρχιτεκτονική βασισμένη σε εξομοιωτή επιτρέπει την δημιουργία συστημάτων αντίμετρων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν κατά τρόπο αποτελεσματικό και ευέλικτο για την παροχή ηλεκτρονικών αντίμετρων για όλο το φάσμα του Πληροφοριακού Πολέμου. |
|---|---|
| Περιγραφή τεκμηρίου: | Μέλη της εξεταστικής επιτροπής: Σ. Κάτσικας, Σ. Φκρίτζαλης, Κ. Λαμπρινουδάκης, Ν. Νικητάκος, Τ. Σίμος, Π. Φράνγκος, Σ. Λυκοθανάσης. Περιορισμός στην πρόσβαση του ηλεκτρονικού τεκμηρίου. |
| Φυσική περιγραφή: | xxii, 196 σ. : έγχρ. εικ. ; 30 εκ. |
| Βιβλιογραφία: | Βιβλιογραφία: σ. 177-192. |