Σύγκριση αποτελεσματικότητας διδύναμων εμπορικών και πειραματικών εμβολίων κατά της δονακίωσης και φωτοβακτηριδίασης στη τσιπούρα Sparus aurata (L.) : - Λάσπα, Ευμορφία (2015)
Η φωτοβακτηριδίαση και η δονακίωση είναι δύο σημαντικές σηψαιμικές νόσοι των ψαριών που προκαλούνται από τα βακτήρια Photobacterium damselae subsp piscicida (εν συντομία Phdp, προηγουμένως Pasteurella piscicida) και Vibrio anquillarum (διάφοροι ορότυποι), αντίστοιχα. Προσβάλλουν σχεδόν όλα τα ευρύαλα εκτρεφόμενα και άγρια ψάρια με τη σοβαρότητα της εκδήλωσης των ασθενειών να εξαρτάται και από το είδος του ψαριού. Η πρόληψη των ασθενειών αυτών γίνεται, εκτός των διαχειριστικών μέτρων, με εμβολιασμό με εμπορικά εμβόλια. Η μελέτη αυτή έγινε με σκοπό τη σύγκριση της αποτελεσματικότητας δύο εμπορικών και δύο πειραματικών εμβολίων κατά της φωτοβακτηριδίασης και της δονακίωσης, καθώς και την ανοσολογική διερεύνηση – ανάλυση αντισωμάτων με την μέθοδο ανάλυσης ELISA. Για την επίτευξη του πειράματος χρησιμοποιήθηκαν ανεμβολίαστες τσιπούρες ιχθυοτροφείου.Τα εμπορικά εμβόλια που χρησιμοποιήθηκαν ήταν το Alpha Ject 2000 (AJ) και το Aqua Vac Vibrio Pasteurella (AV). Και τα δύο είναι διδύναμα εμβόλια ως προς τα είδη βακτηρίων που περιέχουν (το Aqua Vac Vibrio Pasteurella τριδύναμο γιατί περιέχει δύο ορότυπους του V. anquillarum) και περιέχουν αδρανοποιημένες καλλιέργειες του βακτηρίου V.anquillarum (ορότυπος Ο1 ή/και Ο2) και του Phdp.Τα πειραματικά εμβόλια που χρησιμοποιήθηκαν είχαν ως εξής: το ένα (Eph) ήταν μονοδύναμο και περιείχε αδρανοποιημένες με φορμόλη καλλιέργειες μόνο του Phdp. Το δεύτερο (Evip) ήταν δίδυναμο και περιείχε αδρανοποιημένες με φορμόλη καλλιέργειες των βακτηρίων V.anquillarum (ορότυπος Ο1) και Phdp.Η αποτελεσματικότητα των εμβολίων μελετήθηκε με πειραματικές μολύνσεις που έγιναν δύο μήνες μετά τον εμβολιασμό. Η πρώτη πειραματική μόλυνση με ενδοπεριτοναϊκή έγχυση έγινε με το βακτήριο V.anquilllarum και η δεύτερη έγινε την ίδια περίοδο με το Phdp. Το σχετικό ποσοστό επιβίωσης (RPS), όσον αφορά τη μόλυνση με το V.anquillarum, ήταν μεγάλο σε όλα τα εμβόλια, με το AV και το AJ να δίνουν 92% και το Evip 100% επιτυχία. Αντιθέτως, στη μόλυνση με το Phdp, τα ποσοστά επιβίωσης δεν ήταν ικανοποιητικά. Το AV έδωσε αρνητικό ποσοστό, ενώ τα Eph και Evip 0%, αφού η θνησιμότητα ήταν ίδια ακριβώς με τα ψάρια μάρτυρες. Τέλος, το AJ είχε 100% επιτυχία.Κατά τη διάρκεια ολόκληρου του πειράματος συλλέχθηκε αίμα από όλες τις ομάδες των εμβολιασμένων και εμβολιασμένων/μολυσμένων ψαριών και απομονώθηκε ο ορός. Ο ποσοτικός προσδιορισμός των αντισωμάτων έγινε με την ένζυμο-συνδεδεμένη ανοσοπροσροφητική δοκιμασία (ELISA). Τα αποτελέσματα επεξεργάστηκαν με χρήση του εργαλείου σταστιστικών υπολογισμών R μέσω εκτίμησης Kaplain – Meier και με χρήση των τεστ ANOVA και LSD.Στην ανοσολογική ανάλυση των ορών αίματος, τις μεγαλύτερες μέσες τιμές αντίδρασης σε σύγκριση με τις υπόλοιπες ομάδες τις έδωσε το εμπορικό εμβόλιο Alpha Ject 2000 τόσο στα εμβολιασμένα όσο και στα εμβολιασμένα και κατόπιν μολυσμένα ψάρια έναντι και των δύο βακτηρίων. Οι τιμές των τίτλων αντισωμάτων δεν ήταν απλά πιο υψηλές, είχαν και σημαντική στατιστική διαφορά σε σύγκριση με τις τιμές των υπόλοιπων εμβολίων αλλά και με τα ψάρια μάρτυρες.Στα εμβολιασμένα ψάρια τη μεγαλύτερη τιμή αντίδρασης με το V.anquillarum την έδωσε το AJ, ενώ τα εμβόλια AV και Evip ήταν στα ίδια περίπου επίπεδα. Αντίστοιχα, η μεγαλύτερη τιμή αντίδρασης στα εμβολιασμένα και κατόπιν μολυσμένα ψάρια με V.anquillarum ήταν στο AJ, ενώ τα εμβόλια AV και Evip ήταν περίπου στα ίδια επίπεδα. Τα ψάρια μάρτυρες είχαν τις χαμηλότερες τιμές τίτλων αντισωμάτων. Επίσης, σημαντικά υψηλότερη στατιστική διαφορά είχαν οι εμβολιασμένες ομάδες ψαριών που κατόπιν μολύνθηκαν σε σύγκριση με τις αντίστοιχες ομάδες των απλά εμβολιασμένων ψαριών, εκτός από τις ομάδες που είχαν εμβολιαστεί με το AJ. Αντίστοιχο μοτίβο είχαν και τα αποτελέσματα με το Phdp. Το AJ είχε πάλι τη μεγαλύτερη τιμή αντίδρασης στα εμβολιασμένα, ενώ τα εμβόλια AV, Evip και Eph ήταν περίπου στα ίδια επίπεδα. Τις υψηλότερες τιμές αντίδρασης τις είχε επίσης το AJ στα εμβολιασμένα και κατόπιν μολυσμένα με Phdp ψάρια και αντίστοιχα οι μάρτυρες είχαν τις χαμηλότερες τιμές. Και σε αυτές τις δύο περιπτώσεις το AJ είχε σημαντική στατιστική διαφορά από τις υπόλοιπες ομάδες. Αντιθέτως, όπως και στην ανάλυση με το V.anquillarum, οι εμβολιασμένες ομάδες ψαριών που στη συνέχεια μολύνθηκαν με το Phdp, είχαν σημαντικά υψηλότερη στατιστική διαφορά με τις αντίστοιχες απλά εμβολιασμένες ομάδες, με εξαίρεση τις ομάδες των εμβολίων AJ και Evip.Το συμπέρασμα που προκύπτει από τα αποτελέσματα είναι ότι το διδύναμο εμπορικό εμβόλιο AJ είχε την ισχυρότερη ανοσοποιητική δύναμη σε σύγκριση με τα υπόλοιπα. Οι τίτλοι αντισωμάτων που υπολογίστηκαν ήταν αρκετά υψηλότεροι των υπολοίπων και είχαν σημαντική στατιστική διαφορά.Οι αυξημένοι τίλτοι αντισωμάτων μετά την πειραματική μόλυνση συνδέονται με την ανάπτυξη ανοσολογικής μνήμης. Η ανοσολογική μνήμη θεωρείται πολύ σημαντικό κομμάτι της ανοσολογικής αντίδρασης. Η κατάσταση μνήμης μπορεί να χαρακτηριστεί από την ανάπτυξη μιας αυξημένης ευαισθησίας στο αντιγόνο.