Ψηφιακή εγκληματολογία : - Τσότσου, Νέλλη (2017)
Τα ψηφιακά οπτικά μέσα χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο για μεταφορά πληροφορίας, ακόμη και ευαίσθητης και συχνά αποτελούν αποδεικτικά στοιχεία (πχ. δεδομένα από κάμερες επιτήρησης - video surveillance). Η αξιοπιστία τους όμως τίθεται συχνά υπό αμφισβήτηση, λόγω της ευκολίας με την οποία μπορούν να «παραχαραχθούν». Η ψηφιακή εγκληματολογία είναι μια σχετικά νέα ερευνητική περιοχή που έχει ως στόχο την αποτίμηση της αυθεντικότητας των ψηφιακών δεδομένων, ανακτώντας πληροφορίες για το ιστορικό τους, απαντώντας στα ακόλουθα ερωτήματα: 1. Ποια είναι η συσκευή λήψης των δεδομένων; 2. Υπάρχουν στα δεδομένα ίχνη «παραχάραξης»; Στα πλαίσια της συγκεκριμένης διπλωματικής εργασίας, μελετήθηκαν και υλοποιήθηκαν τεχνικές που απαντούν στο δεύτερο ερώτημα, μελετώντας π.χ. ασυμβατότητες στα φυσιολογικά στατιστικά χαρακτηριστικά των δεδομένων. Μας ενδιαφέρουν τεχνικές που ανιχνεύουν αν μια εικόνα έχει «παραχαραχθεί». Ένα παράδειγμα «παραχάραξης» είναι η αφαίρεση ή η πρόσθεση πληροφορίας σε κάποια εικόνα ή video. Η πρόσθεση πληροφορίας μπορεί να αφορά απόκρυψη πληροφορίας σε δεδομένα εικόνων ή video (στεγανογραφία – steganography). Η διαδικασία ανίχνευσης σε αυτήν την περίπτωση λέγεται στεγανάλυση (steganalysis).