Ανάπτυξη mPCR για την οροτυποποίηση του μικροοργανισμού L. monocytogenes από δείγματα ασθενών και συγκριτική μελέτη των οροτύπων με εκείνων που απομονώνονται από τρόφιμα : - Σημαντηράκης, Στυλιανός-Χαράλαμπος (2016)
Ο μικροοργανισμός Listeria monocytogenes είναι ένα θετικό κατα Gram μη-σπρογόνο, μη οξεάντοχο, δυνητικά αναερόβιo ραβδόμορφο βακτήριo με δυνατότητα διάσπασης σακχάρων όπως η γλυκόζη, η λακτόζη, η γαλακτόζη και η μαλτόζη προς παραγωγή οξέος. Παρόλο που έχουν ταυτοποιηθεί πάνω από 14 ορότυποι του βακτηρίου, 3 μόνο από αυτούς (οι 1/2a, 1/2b και 4b) προκαλούν το 95% περιπτώσεων των απομονωθέντων στελεχών από ασθενείς ή μολυσμένα τρόφιμα. Ενδιαφέρον προκαλεί ότι παρόλο που ο ορότυπος που απομονώνεται συχνότερα από τα τρόφιμα είναι ο 1/2a, ο ορότυπος που εμφανίζεται με μεγαλύτερη συχνότητα στον άνθρωπο είναι ο 4b. Τα κρούσματα λιστερίωσης που καταγράφηκαν το διάστημα 2004-2012 διαμόρφωσαν τη μέση ετήσια επίπτωση στα 0,55 ανά 1.000.000 κατοίκους. Συγκεκριμένα την περίοδο 2004-2012 δηλώθηκαν συνολικά 64 περιπτώσεις λιστεριώσεων. Κατά μέσο όρο ετησίως εμφανίζονται 7,1 κρούσματα λιστερίωσης και δεν έχουν αναφερθεί επιδημίες παρά μόνο σποραδικά κρούσματα. Παρόλα αυτά η υψηλή θνητότητα η οποία έχει καταγραφεί τα τελευταία χρόνια (15,6%) κάνει την λιστερίωση ένα σημαντικό νόσημα. Υλικό της μελέτης αποτέλεσαν στελέχη απομονωμένα από ασθενείς και τρόφιμα καθώς και κλινικά δείγματα (απομονωμένο DNA από Εγκεφαλονωτιαίο Υγρό) ταυτοποιημένα για Listeria monocytogenes. Για την οροτυποποίηση των στελεχών αναπτύχθηκε μέθοδος multiplex PCR. Όπως προέκυψε από τα 315 δείγματα τροφιμογενούς προέλευσης τα οποία οροτυποποιήθηκαν συνολικά με εφαρμογή multiplex PCR η οροομάδα που περιλαμβάνει τους οροτύπους (1/2a, 3a) κυριαρχεί στο τροφιμογενές περιβάλλον (67%). Αντίθετα, από την οροτυποποίηση των δειγμάτων που απομονώθηκαν από ασθενείς, φαίνεται ότι το 70% των κρουσμάτων οφείλονταν στους οροτύπους 4b, 4d, 4e ενώ οι ορότυποι 1/2a, 3a, 1/2b, 3b, 1/2c, 3c απομονώθηκαν σε χαμηλή συχνότητα.