Συγκριτική αξιολόγηση υδατικών διαλυμάτων γλυκερόλης και αιθανόλης, ως πράσινοι διαλύτες για την εκχύλιση πολυφαινολικών ουσιών από φλοιούς πατάτας (Solanum tuberosum), υποβοηθούμενης με υπερήχους : πτυχιακή μελέτη
Ο φλοιός της πατάτας, ένα υποπροϊόν της βιομηχανίας τροφίμων, χρησιμοποιήθηκε για να αξιολογηθούν δύο διαλύτες φιλικοί προς το περιβάλλον, η γλυκερόλη και η αιθανόλη, με βάση την ικανότητα τους να ανακτούν πολυφαινολικά αντιοξειδωτικά. Η αξιολόγηση βασίστηκε αρχικά σε βελτιστοποίηση με την εφαρμογή...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Συγγραφή απο Οργανισμό/Αρχή: | |
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Μορφή: | Thesis Βιβλίο |
| Γλώσσα: | Greek |
| Δημοσίευση: |
2016.
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/21895 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Ο φλοιός της πατάτας, ένα υποπροϊόν της βιομηχανίας τροφίμων, χρησιμοποιήθηκε για να αξιολογηθούν δύο διαλύτες φιλικοί προς το περιβάλλον, η γλυκερόλη και η αιθανόλη, με βάση την ικανότητα τους να ανακτούν πολυφαινολικά αντιοξειδωτικά. Η αξιολόγηση βασίστηκε αρχικά σε βελτιστοποίηση με την εφαρμογή πειραματικού σχεδιασμού Box-Behnken και έπειτα στη μελέτη κινητικής της εκχύλισης. Τα αποτελέσματα έδειξαν πως οι βέλτιστες συνθήκες εκχύλισης διέφεραν κατά πολύ όταν χρησιμοποιήθηκαν διαλύματα νερού/γλυκερόλης έναντι νερού/αιθανόλης, με βάση τους παράγοντες που λήφθησαν υπόψιν, δηλαδή τη σύσταση των διαλυτών, την αναλογία υγρού-στερεού και την θερμοκρασία. Ωστόσο και οι δύο εκχυλίσεις έδωσαν παραπλήσιες τελικές αποδόσεις σε ολικές πολυφαινόλες. Διαπιστώθηκε ότι κάτω από βελτιστοποιημένες συνθήκες, η απόδοση της εκχύλισης σε ολικές πολυφαινόλες ήταν 8.71 και 9.11 mg καφεϊκού οξέος ισοδύναμα ανά γραμμάριο ξηρού βάρους, για τα μίγματα νερού/γλυκερόλης και νερού/αιθανόλης, αντίστοιχα. Η κινητική μελέτη των εκχυλίσεων αποκάλυψε επίσης πως η διάχυση των φαινολικών στα διαλύματα νερού/γλυκερόλης ήταν πιο αργή σε σχέση με τα διαλύματα νερού/αιθανόλης με τιμές του συντελεστή διάχυσης 0.33 × 10-11 και 0.46 × 10-11 m2 s-1 αντίστοιχα. Παρόλα αυτά, επιβεβαιώθηκε η ικανότητα και των δύο συστημάτων να ανακτούν ουσιαστικά ίδιες ποσότητες ολικών πολυφαινολών. Επιπλέον, ορισμένες αποκλίσεις παρατηρήθηκαν όσον αφορά την αντιοξειδωτική δράση των εκχυλισμάτων. Τα εξαγόμενα αποτελέσματα αυτής της μελέτης υποδεικνύουν ότι η γλυκερόλη όπως και η αιθανόλη είναι ιδανικές υποψήφιες ενώσεις για διαδικασίες εκχύλισης φιλικές προς το περιβάλλον από υποπροϊόντα εμπλουτισμένα σε πολυφαινόλες. |
|---|---|
| Περιγραφή τεκμηρίου: | Τριμελής επιτροπή : Δημήτριος Μακρής, Γκιαούρης Ευστάθιος, Χαράλαμπος Καραντώνης. |
| Φυσική περιγραφή: | 52 φ.; εικ., πίν., σχ.; 30 εκ. |
| Βιβλιογραφία: | Βιβλιογραφία: σ. 46-52. |
| Πρόσβαση: | Διάθεση μόνο των λέξεων κλειδιών - περιλήψεων. |