Κλίμακες Bonus - Malus : μεταπτυχιακή εργασία
Ένα από τα κύρια καθήκοντα του αναλογιστή είναι να σχεδιάσει μια τιμολογιακή δομή που θα κατανέμει αμερόληπτα το βάρος των ζημιών μεταξύ των ασφαλισμένων. Για τον σκοπό αυτό, συχνά χωρίζει όλα τα συμβόλαια σε κατηγορίες κινδύνου με ασφαλισμένους που ανήκουν στην ίδια κατηγορία, να πληρώνουν το ίδιο...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Συγγραφή απο Οργανισμό/Αρχή: | |
| Μορφή: | Thesis Βιβλίο |
| Γλώσσα: | Greek |
| Δημοσίευση: |
2015.
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/15523 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Ένα από τα κύρια καθήκοντα του αναλογιστή είναι να σχεδιάσει μια τιμολογιακή δομή που θα κατανέμει αμερόληπτα το βάρος των ζημιών μεταξύ των ασφαλισμένων. Για τον σκοπό αυτό, συχνά χωρίζει όλα τα συμβόλαια σε κατηγορίες κινδύνου με ασφαλισμένους που ανήκουν στην ίδια κατηγορία, να πληρώνουν το ίδιο ασφάλιστρο. Είναι βολικό να επιτευχθεί μια εκ των προτέρων (a priori) κατάταξη καταφεύγοντας σε γενικευμένα γραμμικά μοντέλα (π.χ. παλινδρόμηση του Poison για την απαίτηση ζημιών). Ωστόσο δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη πολλοί σημαντικοί παράγοντες σε αυτό το στάδιο. Κατά συνέπεια, οι κατηγορίες κινδύνου είναι ακόμα αρκετά ανομοιεγενής, παρά τη χρήση πολλών a priori μεταβλητών.Τα συστήματα αξιολόγησης που επιβάλλουν κυρώσεις σε ασφαλισμένους υπεύθυνους για ένα ή περισσότερα ατυχήματα με προσαυξήσεις (ή malus) και ανταμείβοντας τους μη ασφαλισμένους απονέμοντάς τους εκπτώσεις (ή μπόνους), πλέον είναι υποχρεωτικά σε πολλές ανεπτυγμένες χώρες. Το ποσό του ασφάλιστρου αναπροσαρμόζεται κάθε χρόνο με βάση την εμπειρία των ατομικών ζημιών, χρησιμοποιώντας τεχνικές από τη θεωρία αξιοπιστίας.Ωστόσο, οι τύποι αξιοπιστίας είναι δύσκολο να εφαρμοσθούν στην πράξη, λόγω της μαθηματικής πολυπλοκότητά τους. Για το λόγο αυτό, οι κλίμακες bonus–malus έχουν προταθεί από τις ασφαλιστικές εταιρίεςΣτη παρούσα εργασία θα ασχοληθούμε με τις κλίμακες bonus-malus. Αρχικά θα παρουσιάσουμε μία μοντελοποίηση των συστημάτων bonus-malus και θα μελετήσουμε τις πιθανότητες μετάβασης από το ένα επίπεδο στο άλλο καθώς και μία μακροπρόθεσμη συμπεριφορά της κλίμακας bonus-malus. Στη συνέχεια θα υπολογίσουμε τις σχετικότητες που απαιτούνται μέσω μία τετραγωνικής συνάρτησης απώλειας και μέσω μία εκθετικής συνάρτησης απώλειας. Ακόμα θα εξετάσουμε το λεγόμενο ειδικό κανόνα μπόνους. Σύμφωνα με αυτόν τον κανόνα, ο ασφαλισμένος που δεν ανέφερε οποιαδήποτε απαίτηση για ένα ορισμένο αριθμό ετών, και εξακολουθεί να είναι στην ζώνη malus (δηλαδή σε ένα επίπεδο με σχετικότητα άνω του 100%) αποστέλλεται αυτόματα στο αρχικό επίπεδο (δηλαδή σε ένα επίπεδο με σχετικότητα ίση με 100%). Τέλος ασχολούμαστε με το ερώτημα σε ποιο επίπεδο τοποθετούμε έναν ασφαλιζόμενο που αλλάζει ασφαλιστή γνωρίζοντας το επίπεδο που κατείχε στον προηγούμενο ασφαλιστή. |
|---|---|
| Περιγραφή τεκμηρίου: | Μέλη της εξεταστικής επιτροπής: Χατζόπουλος Πέτρος, Χαλιδιάς Νικόλαος, Δημητρακοπούλου Θεοδώρα. |
| Φυσική περιγραφή: | viii, 73 σ. : πιν ; 30 εκ. |
| Βιβλιογραφία: | Βιβλιογραφία: σ. 68. |
| Πρόσβαση: | Διάθεση πλήρους κειμένου - Ελεύθερη πρόσβαση. |