Φύλο, εθνική ταυτότητα και λογοτεχνία : - Αμπντελχαμίντ, Λίνα (2015)
Η έρευνά μου με θέμα «Φύλο, εθνική ταυτότητα και λογοτεχνία: Όψεις της διάδρασης του κοινωνικού και κειμενικού στην ελληνική πεζογραφία, τέλη 19ου-αρχές 20ου αιώνα» έχει στόχο να εξετάσει, κατά πρώτο λόγο, τη δημιουργία και τις νομιμοποιήσεις του έθνους μέσα από την πρωτότυπη πεζογραφική παραγωγή του φθίνοντος δέκατου ένατου και του αρχόμενου εικοστού αιώνα, και να προσεγγίσει κατά δεύτερο λόγο, στο πεδίο της συνάρθρωσης εθνικών και έμφυλων λόγων, ζητήματα που αφορούν τη δόμηση της ανδρικής και γυναικείας εθνικής ταυτότητας, όπως αναδύεται στα κείμενα της περιόδου. Επιχειρείται η διερεύνηση της αλληλενέργειας του κοινωνικού και του κειμενικού, στη βάση της συσχέτισης του ερευνητικού τριγώνου, φύλο-εθνική ταυτότητα-λογοτεχνία, ούτως ώστε αναλυτικές κατηγορίες που αξιοποιούνται συνήθως μεμονωμένα, να μελετηθούν στην αλληλεπίδρασή τους και να αναδειχθούν νέες όψεις του λογοτεχνικού φαινομένου και του επισκοπούμενου ιστορικού πλαισίου. Η διαδραστική συγκρότηση του κοινωνικού και κειμενικού πεδίου στον λογοτεχνικό παρονομαστή, διατρέχει συνεπώς ως βασικός δομικός άξονας την έρευνα ώστε να εξεταστούν οι εθνικές και λογοτεχνικές αφηγήσεις ως αμοιβαία παραγωγικοί λόγοι. Παράλληλα εξετάζεται το πώς τα υποκείμενα εθνικοποιούνται με έμφυλους όρους ή/και εμφυλοποιούνται με εθνικούς και πώς αυτό αναπαρίσταται ή κατασκευάζεται εκ νέου μέσα από τη λογοτεχνία. Την παρούσα μελέτη δεν απασχολούν μόνο οι πολιτικές, κοινωνικές και θεσμικές διαστάσεις του λογοτεχνικού γεγονότος που το εγγράφουν μέσα στην ιστορική διαδικασία αλλά και ο τρόπος με τον οποίο η τελευταία παράγεται, αναδιατάσσεται και εγγράφεται μέσα στη συντακτική και σημασιολογική οργάνωση του λογοτεχνικού κειμένου. Ο εκπαραδειγματισμός των θεωρητικών προκείμενων και των μεθοδολογικών προϋποθέσεων που παρατίθενται στο πρώτο μέρος, εφαρμόζεται και ελέγχεται σε μελέτες περιπτώσεων μέσα από τα λογοτεχνικά κείμενα που παρουσιάζονται στο δεύτερο μέρος της διατριβής. Σκοπός αυτής της αντίστιξης, είναι η ανασύσταση του τρόπου με τον οποίο η ιστορία εγγράφεται στην μυθοπλασία και η πληρέστερη ερμηνεία του λογοτεχνικού πεδίου, αναφορικά με την εμπεδωτική ή προδοτική του στάση απέναντι στα κυρίαρχα ιδεολογικοπολιτικά του συμφραζόμενα. Εκτός όμως από τα ίδια τα λογοτεχνικά έργα, τα ερευνητικά ζητήματα προβληματοποιούνται και συσχετίζονται και με τον ευρύτερο δημοσιογραφικό και κριτικό λόγο των συγγραφέων, ο οποίος επίσης αποτελεί μεγάλο μέρος του πρωτογενούς υλικού.