Μελέτη της βιοδραστικότητας και της βιοδιαθεσιμότητας της γαλλικής επιγαλλοκατεχίνης (EGCG) ενσωματωμένης σε νανογαλακτώματα, σε μοντέλο πειραματικών ποντικιών : - Σεβαστού, Ζωή (2015)
Σύμφωνα με πληθώρα in vitro και in vivo μελετών έχει εξαχθεί το συμπέρασμα ότι οι φαινολικές ενώσεις ενδέχεται να έχουν ευεργετικές ιδιότητες για την υγεία, καθιστώντας το τσάι και άλλα φυτικής προέλευσης προϊόντα που περιέχουν πολυφαινόλες, όπως οι κατεχίνες, πολύ ψηλά στο βάθρο με τα ευεργετικά τρόφιμα και ποτά. Η γαλλική επιγαλλοκατεχίνη (EGCG) είναι η κυριότερη κατεχίνη του πράσινου τσαγιού που φέρεται να είναι υπεύθυνη για τις ευεργετικές του επιδράσεις. Σε αυτή τη μελέτη αξιολογήθηκε η βιοδιαθεσιμότητα της EGCG εντός νανογαλακτώματος σε μοντέλο πειραματικών ποντικιών μέσω της εκτίμησης της αντιοξειδωτικής ικανότητας στο πλάσμα και τους ιστούς με τις μεθόδους FRAP (Ferric Reducing / Antioxidant Power) και ORAC (Oxygen- Radical Absorbanse Capacity). Στόχος της μελέτης αυτής ήταν να διερευνηθεί εάν η ενσωμάτωση της EGCG εντός νανογαλακτωμάτων, με σκοπό τη διατήρηση της σταθερότητάς της, επηρεάζει ή όχι τη βιοδιαθεσιμότητά της. Γι’ αυτό ελέγχθηκε η αντιοξειδωτική κατάσταση στο πλάσμα και τους ιστούς, δείκτης που δίνει μια έμμεση εικόνα για τη συγκέντρωση της κατεχίνης εντός του οργανισμού και συνεπώς για τη βιοδιαθεσιμότητα αυτής.Για τη διερεύνηση της υπόθεσης αυτής, επιλέχθηκαν 4 ομάδες πειραματικών ποντικιών γένους C57BL/6 κάθε μια από τις οποίες αποτελούνταν από 5 ζώα. Οι ομάδες διακρίνονται σύμφωνα με τη διατροφή των ποντικιών. Η πρώτη ομάδα ήταν η ομάδα ελέγχου, στην οποία χορηγήθηκε απεσταγμένο νερό, στη δεύτερη χορηγήθηκε το γαλάκτωμα της κατεχίνης, στην τρίτη χορηγήθηκε EGCG διαλυμένη σε νερό και, τέλος, στην τέταρτη χορηγήθηκε ξεχωριστά ελαιόλαδο και EGCG σε νερό.Η χορήγηση του συγκεκριμένου νανογαλακτώματος της EGCG δεν οδήγησε σε αύξηση της αντιοξειδωτικής ικανότητας του πλάσματος σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Αντίθετα, η χορήγηση της κατεχίνης με ελαιόλαδο (ομάδα Δ) οδήγησε σε στατιστικά σημαντική αύξηση της αντιοξειδωτικής ικανότητας στο πλάσμα με τη μέθοδο ORAC, αλλά όχι με τη FRAP. Η χορήγηση του νανογαλακτώματος EGCG οδήγησε σε στατιστικά σημαντική αύξηση της ολικής αντιοξειδωτικής ικανότητας σε κάποιους ιστούς όπως πνεύμονες, ήπαρ, σπλήνα, νεφρά (μέθοδος ORAC) και σε καρδιά, πνεύμονες, σπλήνα, νεφρά (μέθοδος FRAP), συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου. Συγκρίνοντας την ομάδα του νανογαλακτώματος με EGCG με την ομάδα της υδατικής EGCG και την ομάδα που έλαβε 20% ελαιόλαδο και 80% υδατική EGCG, η μέθοδος FRAP δεν έδειξε στατιστικά σημαντικές διαφορές, ενώ στην ORAC παρατηρήθηκε μεγαλύτερη αντιοξειδωτική δράση σε αρκετούς ιστούς στην τελευταία ομάδα. Η μελέτη δείχνει ότι η EGCG θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί εντός γαλακτωμάτων σε εφαρμογές τροφίμων με ικανοποιητική βιοδιαθεσιμότητα με στόχο τη δημιουργία λειτουργικών τροφίμων.