Συγκριτική αξιολόγηση υδατικών διαλυμάτων γλυκερόλης και αιθανόλης, ως πράσινοι διαλυτές για την εκχύλιση πολυφαινολικών ουσιών από φλοιό μελιτζάνας (Solanum melongena), υποβουηθούμενης με υπερήχους : - Τσαμάνδουρας, Νίκος (2015)
Ο φλοιός της μελιτζάνας, ένα υποπροϊόν της βιομηχανίας τροφίμων, χρησιμοποιήθηκε για να αξιολογηθούν δύο διαλύτες φιλικοί προς το περιβάλλον, η γλυκερόλη και η αιθανόλη, με βάση την ικανότητα τους να ανακτούν πολυφαινολικά αντιοξειδωτικά. Η αξιολόγηση βασίστηκε αρχικά σε βελτιστοποίηση με την εφαρμογή πειραματικού σχεδιασμού Box-Behnken και έπειτα στη μελέτη κινητικής της εκχύλισης. Τα αποτελέσματα έδειξαν πως οι βέλτιστες συνθήκες εκχύλισης διέφεραν κατά πολύ όταν χρησιμοποιήθηκαν διαλύματα νερού/γλυκερόλης έναντι νερού/αιθανόλης, με βάση τους παράγοντες που λήφθησαν υπόψιν, δηλαδή τη σύσταση των διαλυτών, την αναλογία υγρού-στερεού και την θερμοκρασία. Ωστόσο και οι δύο εκχυλίσεις έδωσαν παραπλήσιες τελικές αποδόσεις σε ολικές πολυφαινόλες. Η κινητική μελέτη των εκχυλίσεων αποκάλυψε επίσης πως η διάχυση των φαινολικών στα διαλύματα νερού/γλυκερόλης ήταν πιο αργή συγκριτικά με εκείνη των διαλυμάτων. Παρόλα αυτά, επιβεβαιώθηκε η ικανότητα και των δύο συστημάτων να ανακτούν ουσιαστικά ίδιες ποσότητες ολικών πολυφαινολών. Ο προσδιορισμός των ολικών χλωρογενικών, των ολικών φλαβονοειδών και των ολικών χρωστικών έδειξε πως ο συνδυασμός νερού/γλυκερόλης ίσως είναι ένα αποδοτικό σύστημα διαλύτη, αν και αντιφατικά αποτελέσματα παρατηρήθηκαν ως προς την αντιοξειδωτική ικανότητα και την αναγωγική ισχύ. Τα εξαγόμενα αποτελέσματα αυτής της μελέτης υποδεικνύουν ότι η γλυκερόλη είναι ένας ιδανικός υποψήφιος για διαδικασίες εκχύλισης φιλικές προς το περιβάλλον, όπου η χρήση αιθανόλης πρέπει να αποκλειστεί.