Συγκριτική αξιολόγηση υδατικών διαλυμάτων γλυκερόλης και αιθανόλης, ως πράσινοι διαλυτές για την εκχύλιση πολυφαινολικών ουσιών από φλοιό μελιτζάνας (Solanum melongena), υποβουηθούμενης με υπερήχους : πτυχιακή μελέτη

Ο φλοιός της μελιτζάνας, ένα υποπροϊόν της βιομηχανίας τροφίμων, χρησιμοποιήθηκε για να αξιολογηθούν δύο διαλύτες φιλικοί προς το περιβάλλον, η γλυκερόλη και η αιθανόλη, με βάση την ικανότητα τους να ανακτούν πολυφαινολικά αντιοξειδωτικά. Η αξιολόγηση βασίστηκε αρχικά σε βελτιστοποίηση με την εφαρμο...

Πλήρης περιγραφή

Αποθηκεύτηκε σε:
Λεπτομέρειες βιβλιογραφικής εγγραφής
Κύριος συγγραφέας: Τσαμάνδουρας, Νίκος
Συγγραφή απο Οργανισμό/Αρχή: Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Σχολή Περιβάλλοντος. Τμήμα Επιστήμης Τροφίμων και Διατροφής
Άλλοι συγγραφείς: Φιλιππή, Κατερίνα
Μορφή: Thesis Βιβλίο
Γλώσσα:Greek
Δημοσίευση: 2015.
Θέματα:
Διαθέσιμο Online:http://hdl.handle.net/11610/10721
Ετικέτες: Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
Περιγραφή
Περίληψη:Ο φλοιός της μελιτζάνας, ένα υποπροϊόν της βιομηχανίας τροφίμων, χρησιμοποιήθηκε για να αξιολογηθούν δύο διαλύτες φιλικοί προς το περιβάλλον, η γλυκερόλη και η αιθανόλη, με βάση την ικανότητα τους να ανακτούν πολυφαινολικά αντιοξειδωτικά. Η αξιολόγηση βασίστηκε αρχικά σε βελτιστοποίηση με την εφαρμογή πειραματικού σχεδιασμού Box-Behnken και έπειτα στη μελέτη κινητικής της εκχύλισης. Τα αποτελέσματα έδειξαν πως οι βέλτιστες συνθήκες εκχύλισης διέφεραν κατά πολύ όταν χρησιμοποιήθηκαν διαλύματα νερού/γλυκερόλης έναντι νερού/αιθανόλης, με βάση τους παράγοντες που λήφθησαν υπόψιν, δηλαδή τη σύσταση των διαλυτών, την αναλογία υγρού-στερεού και την θερμοκρασία. Ωστόσο και οι δύο εκχυλίσεις έδωσαν παραπλήσιες τελικές αποδόσεις σε ολικές πολυφαινόλες. Η κινητική μελέτη των εκχυλίσεων αποκάλυψε επίσης πως η διάχυση των φαινολικών στα διαλύματα νερού/γλυκερόλης ήταν πιο αργή συγκριτικά με εκείνη των διαλυμάτων. Παρόλα αυτά, επιβεβαιώθηκε η ικανότητα και των δύο συστημάτων να ανακτούν ουσιαστικά ίδιες ποσότητες ολικών πολυφαινολών. Ο προσδιορισμός των ολικών χλωρογενικών, των ολικών φλαβονοειδών και των ολικών χρωστικών έδειξε πως ο συνδυασμός νερού/γλυκερόλης ίσως είναι ένα αποδοτικό σύστημα διαλύτη, αν και αντιφατικά αποτελέσματα παρατηρήθηκαν ως προς την αντιοξειδωτική ικανότητα και την αναγωγική ισχύ. Τα εξαγόμενα αποτελέσματα αυτής της μελέτης υποδεικνύουν ότι η γλυκερόλη είναι ένας ιδανικός υποψήφιος για διαδικασίες εκχύλισης φιλικές προς το περιβάλλον, όπου η χρήση αιθανόλης πρέπει να αποκλειστεί.
Περιγραφή τεκμηρίου:Τριμελής επιτροπή : Δημήτριος Μακρής, Γκιαούρης Ευστάθιος, Χαράλαμπος Καραντώνης.
Φυσική περιγραφή:63 σ.: εικ., πίν., σχ.; 30 εκ.
Βιβλιογραφία:Βιβλιογραφία: σ. 61-65.
Πρόσβαση:Διάθεση πλήρους κειμένου ;