Διαλειτουργικότητα πληροφοριακών συστημάτων : - Αλεξόπουλος, Χαράλαμπος (2011)
Η μεγάλη ανάπτυξη πληροφοριακών συστημάτων στις σύγχρονες επιχειρήσεις και οργανισμούς, ταυτόχρονα με την ραγδαία επέκταση των ενδο-επιχειρησιακών και δια-επιχειρησιακών δικτύων, έχουν αναδείξει νέες προκλήσεις για τη διασφάλιση της δυναμικής συνεργασίας ανάμεσα σε συστήματα και οργανωτικές δομές. Η διαλειτουργικότητα αναγνωρίζεται διεθνώς σαν ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα για την επίτευξη της αποτελεσματικής και αποδοτικής λειτουργίας πληροφοριακών συστημάτων σε επιχειρήσεις και οργανισμούς κάθε μεγέθους και κλάδου. Η διαλειτουργικότητα αγγίζει τόσο την ανάλυση και σχεδίαση, όσο και την ανάπτυξη, λειτουργία και συντήρηση των πληροφοριακών συστημάτων σε οργανωσιακό, σημασιολογικό και τεχνολογικό επίπεδο (organizational, semantic and technical interoperability), αποτελώντας ένα πολύ-επίπεδο ερευνητικό πεδίο. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών, η έρευνα και η πρακτική σε όλο τον κόσμο έχουν δείξει ότι η ενίσχυση της διαλειτουργικότητας μεταξύ των οργανισμών, των συστημάτων ή των εφαρμογών λογισμικού είναι ένα διεπιστημονικό ζήτημα ζωτικής σημασίας, όπου άπτονται οι διαδικασίες, τα δεδομένα και η τεχνική προτυποποίηση. Ευτυχώς, ερευνητές και επαγγελματίες έχουν αρχίσει να συνειδητοποιούν το θετικό αντίκτυπο της διαλειτουργικότητας όσον αφορά στην επίτευξη υπηρεσιών πραγματικής «μιας στάσης» (one-stop service) για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις, ενισχύοντας τη συνεργασία μεταξύ των εταιριών ή ελαχιστοποιώντας τις αναγκαίες επενδύσεις για τη διατήρηση σύνθετων συστημάτων. Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η παρουσίαση και ανάλυση των διεθνών προτύπων και εργαλείων Πληροφορικής και Επικοινωνιών, των επιχειρησιακών μοντέλων και των απαιτούμενων δράσεων, για την επίτευξη διαλειτουργικότητας στη σύγχρονη επιχείρηση και τη δημόσια διοίκηση, καθώς και η σύσταση σημειώσεων για τη διεξαγωγή μαθήματος στα ελληνικά με στόχο την επαρκή κατάρτιση των φοιτητών επί του επιστημονικού πεδίου της διαλειτουργικότητας. Ειδικότερα: Να αποκτηθεί ικανοποιητική γνώση του Ελληνικού Πλαισίου, ώστε να μπορεί να υποστηριχθεί η εφαρμογή του σε οργανισμούς του ∆ημόσιου Τομέα. Να γίνει συστηματική μελέτη τυπικών περιπτώσεων διαλειτουργικότητας (από την έλλειψη μέχρι την επίλυση) σε κεντρική δημόσια διοίκηση, τοπική αυτοδιοίκηση ή οργανισμούς σε Ελλάδα και Εξωτερικό. Να αποκτηθεί γενικότερη γνώση των ηλεκτρονικών υπηρεσιών προς πολίτες και επιχειρήσεις και των μοντέλων Ηλεκτρονικής ∆ιακυβέρνησης. Κατάδειξη του χώρου της διαλειτουργικότητας σε όλες του τις διαστάσεις, μέσω έγκυρων και σύγχρονων πηγών: αναλύοντας και τεκμηριώνοντας τα επίπεδα, τους τομείς εφαρμογής, τα πεδία της διαλειτουργικότητας, διαχωρίζοντας τις δύο βασικές κατευθύνσεις της διαλειτουργικότητας (Κυβερνητική - Επιχειρησιακή), ανάλυση της Ταξονομίας της Διαλειτουργικότητας, καταφέρνοντας τον σωστό ορισμό των προβλημάτων, μέσω της παροχής της απαραίτητης πληροφορίας και βέλτιστων πρακτικών σωστού συνδυασμού αυτής της πληροφορίας, διαμορφώνοντας μία επιστημονική βάση γνώσης επί των θεμάτων της, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για σωστή αντιμετώπιση των προβλημάτων της, καθιερώνοντας την ελληνική ορολογία επί του πεδίου της, θέτοντας τα θεμέλια για περαιτέρω έρευνα. Περιλαμβάνονται ενότητες για τις μεθοδολογίες και τα εργαλεία εξασφάλισης της διαλειτουργικότητας ανάμεσα σε πληροφοριακά συστήματα που είναι υπό ανάπτυξη ή ήδη σε λειτουργία (interoperability by design / interoperability by retrofit), τη διαλειτουργικότητα επιχειρησιακών διαδικασιών και δεδομένων, τις πολιτικές για τη διαλειτουργικότητα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στις ΗΠΑ και στην Ελλάδα. Επίσης, γίνεται αναλυτική παρουσίαση των τελευταίων μετρήσεων για τη διαλειτουργικότητα συστημάτων και υπηρεσιών στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Τέλος, δίνονται οι τρέχουσες ερευνητικές κατευθύνσεις στο πεδίο, μέσα από την ανάλυση του Ευρωπαϊκού «Οδικού Χάρτη» για την έρευνα σε ζητήματα διαλειτουργικότητας.